غزلیات
غزل شمارهٔ ۱به امیدی که بگشاید ز لعل یار مشکل‌هاغزل شمارهٔ ۲ای سهی قامت گلبوی صنوبر بر ماغزل شمارهٔ ۳نقاب سنبل تر برشکن تجلّی راغزل شمارهٔ ۴مران به عنف خدا را ز آستانه مراغزل شمارهٔ ۵ای کعبهٔ جان خاک سر کوی تو ما راغزل شمارهٔ ۶ای به سر کوی تو مسکن و مأوی مراغزل شمارهٔ ۷مهوَّسان ز پی خاطر مهوِّس ماغزل شمارهٔ ۸ای غافل از بلای دل مبتلای ماغزل شمارهٔ ۹ای کعبه تحقیق سر کوی تو ما راغزل شمارهٔ ۱۰ای غمزه تیز کرده به قصد هلاک ماغزل شمارهٔ ۱۱روی تو چشم خیره کند آفتاب راغزل شمارهٔ ۱۲نهان که می‌کند این درد آشکارهٔ ماغزل شمارهٔ ۱۳نَسیِم الوَرد یَذکُرنِی حَبِیب ِغزل شمارهٔ ۱۴ای ز خطت غالیه پر مشک نابغزل شمارهٔ ۱۵پوشد ز زشک یلمق تو اطلس آفتابغزل شمارهٔ ۱۶ای جمال تو مرا شمع شب افروز امشبغزل شمارهٔ ۱۷چو فیض ابر به نم لاله را کلاه بشستغزل شمارهٔ ۱۸خوشتر ز آستان تو ما را مقام نیستغزل شمارهٔ ۱۹حقّا که به حسن تو ملک نیستغزل شمارهٔ ۲۰حسنت که آفتاب تجلی از او گرفتغزل شمارهٔ ۲۱هر جفایی که ممکن است ازوستغزل شمارهٔ ۲۲سنبل تر دمیده بر گل دوستغزل شمارهٔ ۲۳دلم فریفتهٔ آن شمایل عربی‌ستغزل شمارهٔ ۲۴مرا درد تو دایم هم نشین استغزل شمارهٔ ۲۵ای خوش آن بلبل که گلزاریش هستغزل شمارهٔ ۲۶دلبری دارم که دل در بندِ زُلف و خالِ اوستغزل شمارهٔ ۲۷بیا که بویِ رَیاحین دَمید و گُل بِشِکُفْتغزل شمارهٔ ۲۸صَبا، حکایتِ زُلْفِ مرا پَریشان گُفْتغزل شمارهٔ ۲۹ای خوشا آن دم که بنشینیم رویاروی دوستغزل شمارهٔ ۳۰شَرَرِ آتَشِ هِجْرانِ تو در سینه‌یِ ماستغزل شمارهٔ ۳۱ما را به غیرِ یادِ تو، اندر ضَمیر نیستغزل شمارهٔ ۳۲خیال ابرویت ار سجده می کنم پیوستغزل شمارهٔ ۳۳دلا بپرس که آن روشنی دیده کجاستغزل شمارهٔ ۳۴قد چو سرو تو بر جویبار دیده ماستغزل شمارهٔ ۳۵مپیچ در سر زلفش که سر به سر سوداستغزل شمارهٔ ۳۶مسلمانان دلی دارم جراحتغزل شمارهٔ ۳۷ما را به کوی وحدت تا با تو آشنائیستغزل شمارهٔ ۳۸ای روشنی دیده دعا می رسانمتغزل شمارهٔ ۳۹دیدم نبشته از قلم مشکبار دوستغزل شمارهٔ ۴۰جعد مشکینت که دل وابسته سودای اوستغزل شمارهٔ ۴۱رسم وفا ز یار طلب می کنیم و نیستغزل شمارهٔ ۴۲خط تو دایره ماهتاب را بگرفتغزل شمارهٔ ۴۳از کس دلم ندید طریق نگاهداشتغزل شمارهٔ ۴۴خرم دل آن کس که به غم های تو شاد استغزل شمارهٔ ۴۵گل صد برگ را روی تو وارثغزل شمارهٔ ۴۶اگر چه خُرده شناس و مبصّرم به حدیثغزل شمارهٔ ۴۷ای کرده به غمزه دل صد شیفته تاراجغزل شمارهٔ ۴۸لَمَع البَرقُ و النُجوم یَلوحغزل شمارهٔ ۴۹بشکفت بر چمن گل عذرا عذار سرخغزل شمارهٔ ۵۰لبت یاقوت گوهر پوش داردغزل شمارهٔ ۵۱به جرعه ای که ز جام جهان نما بخشندغزل شمارهٔ ۵۲مگر چو دردکشان جام بی ریا بخشندغزل شمارهٔ ۵۳نگار من همه آیین دلبری داردغزل شمارهٔ ۵۴مرا زمانه زخاک درت جدا مکنادغزل شمارهٔ ۵۵بیا بیا که در این خطهٔ خراب‌آبادغزل شمارهٔ ۵۶گل به فصل بهار می خنددغزل شمارهٔ ۵۷غمی دارم که وا گفتن نشایدغزل شمارهٔ ۵۸با خال تو گر مشک به دعوی بنشیندغزل شمارهٔ ۵۹باحسن تو مه در صف دعوی ننشیندغزل شمارهٔ ۶۰ان را که مهر روی تو در دل نیافتندغزل شمارهٔ ۶۱خرم تر از رخت به چمن گل نیافتندغزل شمارهٔ ۶۲تا قامت چو سرو تو بالا کشیده‌اندغزل شمارهٔ ۶۳دل اگر رود ز حریم کوی تو ای صنم به کجارود؟غزل شمارهٔ ۶۴آن‌ها که طرف روز به گیسو گرفته‌اندغزل شمارهٔ ۶۵شب عیش است و ساقی با شراب ناب می‌آیدغزل شمارهٔ ۶۶جان را همیشه بر سر کوی توراه بادغزل شمارهٔ ۶۷هلال عید کزین طاق زرنگار برآیدغزل شمارهٔ ۶۸مرا هوای تو هرگز زسر به در نرودغزل شمارهٔ ۶۹چشم تو تیر غمزه چو اندر کمان نهادغزل شمارهٔ ۷۰رخت نمونه ی صورت نگار چین باشدغزل شمارهٔ ۷۱هرشب از طوفان چشم آب از سرما بگذردغزل شمارهٔ ۷۲چون عارض تو سنبل مشکین برآوردغزل شمارهٔ ۷۳جز خم زلفت دلم پناه نداردغزل شمارهٔ ۷۴عارض تو چون خط سیاه برآردغزل شمارهٔ ۷۵یاد لبت کنم دهنم پرشکر شودغزل شمارهٔ ۷۶اگر ساقی به بزم ما قلندر وار بنشیندغزل شمارهٔ ۷۷قول مطرب دل من دوش به راهی زد و بردغزل شمارهٔ ۷۸خط مشکین که بر گرد رخت چون عود می‌گرددغزل شمارهٔ ۷۹ما را به جای آب اگر از دیده خون رودغزل شمارهٔ ۸۰مژده ای دل مر ترا کآرامش جان می‌رسدغزل شمارهٔ ۸۱خط تو دایره ی مشک گرد ماه کشیدغزل شمارهٔ ۸۲گرملک بنگرد آن چشم خوش و لعل لذیذغزل شمارهٔ ۸۳زیاده می کند آن چشم پرخمار خمارغزل شمارهٔ ۸۴خطت مشکست و خالت عتبر ترغزل شمارهٔ ۸۵ای اهل درد را ز تو هر دم غمی دگرغزل شمارهٔ ۸۶ای ز بی‌غمخواریت هردم دلم غمخواره‌ترغزل شمارهٔ ۸۷دلم فدای تو باد ای نسیم عنبر بیزغزل شمارهٔ ۸۸زبس که می کند آن چشم فتنه بر من نازغزل شمارهٔ ۸۹می بیارید که ایام بهار است امروزغزل شمارهٔ ۹۰آتش مهرتو در سینه نهان است هنوزغزل شمارهٔ ۹۱چو زلف دوست بباید شبی سیاه و درازغزل شمارهٔ ۹۲شیخ را صومعه در رهن شراب است امروزغزل شمارهٔ ۹۳بیا به میکده بفروش خرقهٔ ناموسغزل شمارهٔ ۹۴خبری جان دل ز جانان پرسغزل شمارهٔ ۹۵دلا رعنایی سرو از چمن پرسغزل شمارهٔ ۹۶دوش از فراغ روی تو با روی سندروسغزل شمارهٔ ۹۷ما را ازین چمن صنمی گلعذار بسغزل شمارهٔ ۹۸صبا نشان غبار دیار یار بپرسغزل شمارهٔ ۹۹زهّاد و عُجب و گوشهٔ محراب و کار خویشغزل شمارهٔ ۱۰۰دانی چه گفت سالک خمّار خانه دوشغزل شمارهٔ ۱۰۱بیا که مجلس انس است و دلستان جان بخشغزل شمارهٔ ۱۰۲مرا به قبله ی روی خود آشنایی بخشغزل شمارهٔ ۱۰۳دلا چو شیوه ی رندی نمی رود از پیشغزل شمارهٔ ۱۰۴نگاری دلبری دارم چو زلف خود ز من سرکشغزل شمارهٔ ۱۰۵ای کرده همچو نرگس خوشخواب خواب خوشغزل شمارهٔ ۱۰۶ساقی بیار لعل مذاب رحیق خاصغزل شمارهٔ ۱۰۷به وقت فصل بهار از چمن مکن اعراضغزل شمارهٔ ۱۰۸بر گل ترا که گفت ز سنبل برار خطغزل شمارهٔ ۱۰۹دل به ره باز نیامد به فسون وعّاظغزل شمارهٔ ۱۱۰تا شمعِ جمالِ تو برافروخت به مَجمَعغزل شمارهٔ ۱۱۱بی تو حرامست تماشای باغغزل شمارهٔ ۱۱۲غمزهٔ تیز ترا سینهٔ من شد هدفغزل شمارهٔ ۱۱۳به وقت گل چو به کف برنهی شراب رحیقغزل شمارهٔ ۱۱۴الا یا ساقی البَزم الحَقیقغزل شمارهٔ ۱۱۵ای ملک طراوت به تو زیبنده و لایقغزل شمارهٔ ۱۱۶چو خاک تا نشود تختهٔ من اندر خاکغزل شمارهٔ ۱۱۷حریف دلکش خوش طبع و ساقی گلرنگغزل شمارهٔ ۱۱۸رخ زرد از آن روی شویم به اشکغزل شمارهٔ ۱۱۹ای قامت بلند تو ما را بلای دلغزل شمارهٔ ۱۲۰برفتی از نظر و از نظر نرفت خیالغزل شمارهٔ ۱۲۱ایا ز تاب جمال تو آفتاب خجلغزل شمارهٔ ۱۲۲بگریست ابر نیسان والوَرد قَد تبَسَّمغزل شمارهٔ ۱۲۳تَعالِ مَن بِکَ وجدی که من هوای تو دارمغزل شمارهٔ ۱۲۴ما به گلزار عذارت همه در بستانیمغزل شمارهٔ ۱۲۵بیا بیا که دل بسته را گشاد دهیمغزل شمارهٔ ۱۲۶ما وصال تو به زاری و دعا می‌طلبیمغزل شمارهٔ ۱۲۷ما نیاریم که وصف تو کماهی بکنیمغزل شمارهٔ ۱۲۸ما نیاریم که سوی تو نگاهی بکنیمغزل شمارهٔ ۱۲۹مقیم میکده و ساکن خراباتمغزل شمارهٔ ۱۳۰دوش با زلفت به هم شوریده حالی داشتیمغزل شمارهٔ ۱۳۱آن کجا شد کز تو گه گه مرحبایی داشتمغزل شمارهٔ ۱۳۲زلف آشفته همی تابی و من می تابمغزل شمارهٔ ۱۳۳مرا چه قرب که در انتظار روی تو باشمغزل شمارهٔ ۱۳۴گفتم از سلسله ی موی تو پرهیز کنمغزل شمارهٔ ۱۳۵روز الست جرعه عشقت چشیده‌ایمغزل شمارهٔ ۱۳۶در سر هوس غمزه جادوی تو دارمغزل شمارهٔ ۱۳۷بس که یاد آن لب و دندان چون دُر می‌کنمغزل شمارهٔ ۱۳۸به رویت گر نظر کردیم ، کردیمغزل شمارهٔ ۱۳۹چو زلف خود فرو مگذار کارمغزل شمارهٔ ۱۴۰طرفه طوطیّ شکّرستانیمغزل شمارهٔ ۱۴۱بی‌نیازی تو و ما بهر نیاز آمده‌ایمغزل شمارهٔ ۱۴۲گرچه بس منفعل از شرم گناه آمده‌ایمغزل شمارهٔ ۱۴۳سرو دلجویست یا شمشاد یا بالاست آنغزل شمارهٔ ۱۴۴بی نیازی از نیاز ما چه استغناست اینغزل شمارهٔ ۱۴۵چه افتادت ای ترک خرگاه منغزل شمارهٔ ۱۴۶ای قامت بلند تو عمر دراز منغزل شمارهٔ ۱۴۷رخسار تو بی نقاب دیدنغزل شمارهٔ ۱۴۸طراز طرّهٔ مشکین پرشکن بشکنغزل شمارهٔ ۱۴۹ترا که گفت که بر برگ گل کلاله فکنغزل شمارهٔ ۱۵۰دهانش آرزوی تنگدستانغزل شمارهٔ ۱۵۱بیا و معنی اسرار ما مشاهده کنغزل شمارهٔ ۱۵۲ای خیال عارضت گلشن نگار چشم منغزل شمارهٔ ۱۵۳آن سرو ناز کو که ببوسیم پای اوغزل شمارهٔ ۱۵۴گران جانی مکن جانا و بشنوغزل شمارهٔ ۱۵۵دل را حضور نیست دمی بی حضور اوغزل شمارهٔ ۱۵۶دلم صید کردی بدان چشم آهوغزل شمارهٔ ۱۵۷من مرغ آشیانه قسدم به دام توغزل شمارهٔ ۱۵۸چون بلا نیست بی مشیَّت اوغزل شمارهٔ ۱۵۹نگار من که میان بسته‌ام به خدمت اوغزل شمارهٔ ۱۶۰بلبل از شاخ گل زند هوهوغزل شمارهٔ ۱۶۱ای به جبین و هر دو رخ زهره یکی و ماه دوغزل شمارهٔ ۱۶۲مپیچ در سر زلف و بنفشه تاب مدهغزل شمارهٔ ۱۶۳شب است و خال تو اندر خیال چشم سیاهغزل شمارهٔ ۱۶۴نظری سوی به ما کن صنما گاه به گاهغزل شمارهٔ ۱۶۵دلم به چشم تو آمد به دودمان سیاهغزل شمارهٔ ۱۶۶کَالْبَدْر مَحیَّاک مِن الحُسْنِ تلآلآغزل شمارهٔ ۱۶۷شبی به پیشِ تو خواهم نشست روی به رویغزل شمارهٔ ۱۶۸بت گلعذار اگر از ره کرمی به ما گذری کنیغزل شمارهٔ ۱۶۹تو را که درد نباشد به درد من نرسیغزل شمارهٔ ۱۷۰مباد دیده روشن چو در نظر تو نباشیغزل شمارهٔ ۱۷۱خوشا آن دل که جانانش تو باشیغزل شمارهٔ ۱۷۲چون ذرّه به خورشید تو داریم هواییغزل شمارهٔ ۱۷۳شب وداع و غم هجر و درد تنهاییغزل شمارهٔ ۱۷۴بر گرد مه ز غالیه پرگار می‌کشیغزل شمارهٔ ۱۷۵از نرگس خوش خواب تو در عین سیاهیغزل شمارهٔ ۱۷۶آن زلف مشَّوش وش اندر خم و تاب اولیغزل شمارهٔ ۱۷۷ای روی تو آیینه انوار تجلّیغزل شمارهٔ ۱۷۸کدام زهد و چه تقوی که خالی از خللی