غزل شمارهٔ ۱۲۷
وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)قافیه: هیبکنیم۵ بیت
ما نیاریم که وصف تو کماهی بکنیمشکر الطاف تو ای لطف الهی بکنیم
عذر خواهی قدوم تو گر امکان باشدبه دعای سحر و ورد پگاهی بکنیم
خواهش ار جان عزیزست بفرمای که مابه دل و دیده و جان آنچه تو خواهی بکنیم
دوش خوش گفت مرا سابقه ی روز ازلکای بسا لطف که ما نامتناهی بکنیم
نامه ی ابن حسام از چه سیه شد به گناهما به آب کرمش محو سیاهی بکنیم