غزل شمارهٔ ۱۱۴

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: یق۱۰ بیت

الا یا ساقی البَزم الحَقیقأدر کأسأ دهاقاً من رحیق

شرابٌ سائقٌ للشاربیناتشابه لونها لون العقیق

وفکُر خیال لعلکَ لی دقیقًدقیقُ الفکر فی فکر الدّقیق

مرادک واسعً فاطلب تَجدهافإنَّ الکسل آتٍ باالمضیق

مشاهدهُ الحبیب مجاهداتوصالُ الحلِّ فی فجٍ عمیق

عقیقی لیس فی الدنیا عتیقفمالی لا اری فیها عنیق

رفیقی تطلب الدُّنیا و رفقاًو لیس لها التَّرفق باالرَّفیق

تأملها و لا منها تألمو کن فیها کأبناء الطَّریق

رجال ٌ أذ رؤا دنیا دَنیّاتأمل کیف قنعوا بالسَّویق

فحاذر مکرها یابن الحساموکالحسَّان و واثقٌ بالوثیق

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف لذت‌های دنیوی و اهمیت درک عمق زندگی می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد که جامی پر از شراب خوش‌مزه را بیاورد که رنگش به عقیق می‌ماند. او به تفکر و دقت در انتخاب‌ها اشاره می‌کند و می‌گوید که برای رسیدن به خواسته‌ها باید تلاش کرد و از کسالت دوری جسته شود. ارتباط با محبوب و صمیمیت نیز یک مسیر پرچالش است که نیاز به مجاهدت دارد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که دنیا اگرچه زیباست، اما نمی‌تواند دوستی واقعی را جایگزین کند و باید در نظر داشت که دنیا موقتی است. در نهایت، او به دوستانش نصیحت می‌کند که از فریب دنیا دوری کنند و به عمق زندگی و معرفت اهمیت دهند.