غزل شمارهٔ ۶۷
هلال عید کزین طاق زرنگار برآیدبه ابرویت نرسد گرهزار بار برآید
ز زلف بسته ی مشکین اگر گره بگشاییاز ان گشاد دلم را هزار کار برآید
چو سرو اگر بخرامی به ناز و رخ بنماییبه باغ نارون ازخاک و گل زخار برآید
نقاب برشکن ای لاله زار باغ جوانیبه لاله زار گذر کن که لاله زار برآید
زخون دیده ی فرهاد کوهکن اثری بینزلاله ها که بر اطراف کوهسار برآید
کمی به معرکه منصور گشت درصف عشاقکه مرد وار چو حلاج گرد دار برآید
بشوی ابن حسام از غبار سینه ی صافیکه عکس طلعت از آینه، بی غبار برآید