غزل شمارهٔ ۷۸

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: ودمیگردد۷ بیت

خط مشکین که بر گرد رخت چون عود می‌گرددبدان ماند که در بالای آتش دود می‌گردد

ز تاب مهر تابان جمالت پرتوی داردشب این مشعل که بر ایوان دود اندود می‌گردد

صباگویی که از چین سر زلف تو می‌آیدکه از بویش نسیم باغ مُشک‌آلود می‌گردد

دل بیمارم از گوی زنخدان تو می‌گویدبه گرد سیب سیمین از پی بهبود می‌گردد

نه بر گردم نگردانم سر از تیغ تو گردانمکه دست و تیغ تو از من به سر خشنود می‌گردد

ایا ابن حسام از سر قدم کن در ره جانانایازی هرکه کرد او عاقبت محمود می‌گردد

زبور عشق تو روح‌القُدُس در گوش می‌گیردچه خوش مرغی به گرد نغمهٔ داوود می‌گردد

خلاصه

هوش مصنوعی: شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق و تأثیر آن بر شاعر می‌پردازد. شاعر با تشبیه خط مشکین معشوق به دود آتش، بر تأثیر زیبایی او بر روح و دل خود تأکید می‌کند. او از تابش نور جمال معشوق صحبت می‌کند و می‌گوید که شب مانند مشعل درخشان می‌شود. نسیم و بوی زلف معشوق مانند عطری فرحبخش را به باغ می‌برد. شاعر عشق خود را به معشوق ابراز می‌کند و می‌گوید دل بیمار او از زیبایی صورت معشوق بهبود می‌گیرد. در نهایت، به دعوت از دیگران برای پیروی از عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد و به قدرت موسیقی عشق اشاره می‌کند که مانند نغمه ای دلنواز است.