غزل شمارهٔ ۶۰

وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: لنیافتند۷ بیت

ان را که مهر روی تو در دل نیافتنداو را به هیچ واسطه مقبل نیافتند

حجاج ره به کعبه ی اهل صفا نبردتا در حریم کوی تو منزل نیافتند

عطرنسیم کوی توکان همدم صباستدرچین طرّه های شمایل نیافتند

آنکو نه خاک درگه جانان به جان خریداو را به هیچ باب معامل نیافتند

گنجینه ی رموز محبت که عشق اوستدرسینه ای طلب که درو غل نیافتند

اهل روش که سالک اطوار عزتندجز عکس روی دوست مقابل نیافتند

دست امید ابن حسام شکسته دلدرگردن مراد حمایل نیافتند

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسی عمیق و ناامیدی می‌پردازد. او از افرادی صحبت می‌کند که عشق و مهر دوست را در دل نیافتند و به همین دلیل به هیچ واسطه‌ای دسترسی به محبوب خود پیدا نکردند. همچنین اشاره می‌کند که حتی در تلاش برای رسیدن به حقیقت و محبت، برخی از آنها موفق نشده‌اند و تنها تصویری از دوست در برابرشان است. شاعر با استفاده از تصاویری از کعبه و عطر نسیم، احساسات عاشقانه و غم از دست دادن عشق را به تصویر می‌کشد و در نهایت از ناکامی خود در رسیدن به مراد و امیدش صحبت می‌کند.