غزل شمارهٔ ۵۹

وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)قافیه: یننشیند۷ بیت

باحسن تو مه در صف دعوی ننشیندباصورت خوب تو به معنی ننشیند

دردور هلالی به جز از چشم تومستیدرگوشه ی محراب به تقوی ننشیند

جز لعل تو ترسا بچه کان آب حیاتستکس درصدد معجز عیسی ننشیند

موسی صفت آنکس که به میقات نیایدبرطور دلش نور تجلی ننشیند

خاک ره آنم که برو گرد تعلقاز رهگذر عشوه ی دنیی ننشیند

سرسبز کسی باد که از رنگ زمرّدپرهیزد و اندر دم افعی ننشیند

تا ابن حسام از سرکوی تو خبر یافتشرط است که در روضه ی اعلی ننشیند

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر نشان‌دهنده‌ی زیبایی و ارزش‌های والای انسانی و معنوی است. شاعر به صفات والای محبوب اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌چیز نمی‌تواند با جمال و وجود او مقایسه شود. او از درد و رنجی که تنها در حضور محبوب تسکین می‌یابد، سخن می‌گوید و تاکید دارد که معجزات و نور الهی تنها در نزد او جلوه‌گرند. همچنین، از گزند دنیا و تعلقات آن برحذر می‌ماند و می‌خواهد که در مسیر عشق و حقیقت قرار گیرد. در نهایت، شاعر می‌گوید که دانستن اخبار محبوب، شرطی است برای ورود به مقام‌های عالی.