فصل اول - لطیفه‌نگاری‌ها
شمارهٔ ۱ - حب احمد و آلنمیدانم چه می بود اینکه ساقی داشت در میناشمارهٔ ۲ - آفتاب روشنساقی به جام ریز ز مینا شراب راشمارهٔ ۳ - خنجر مژگانچشم تو و خط و خالت ای بت رعنا!شمارهٔ ۴ - صید صحراتو را که گفت که بگشای روی زیبا راشمارهٔ ۵ - آب بقاای همایون پی و فرخ رخ و فرخنده لقا!شمارهٔ ۶ - زلف پریشانجانا سر و جان فدیه بر جان تو باداشمارهٔ ۷ - خم زلفمکن ز شانه پریشان، کمند گیسو راشمارهٔ ۸ - قامت رعناای رخت چون صبح عید و گیسویت چون شام یلداشمارهٔ ۹ - زمان وصالدیشب به ماه روی تو دیدم حلال راشمارهٔ ۱۰ - منصب شاهانهقدمی رنجه کن ای دوست! به کاشانه ماشمارهٔ ۱۱ - آهسته رودر راه عاشقی ست مرا استوار پاشمارهٔ ۱۲ - اشک بصرمیل دارم که ببوسم رخ همچون قمرت راشمارهٔ ۱۳ - قرص خورشیدنگار شوخ شنگ سر و بالاشمارهٔ ۱۴ - ترک عشقبازیزاهد چرا؟ همی شکنی ساغر مراشمارهٔ ۱۵ - آهوان صحراچشم تو به یک کرشمه ای یارا!شمارهٔ ۱۶ - درد عاشقحسن تو شکسته نور مهتابشمارهٔ ۱۷ - کوی حبیبدلشده گانیم ما، بر سر کوی حبیبشمارهٔ ۱۸ - فرقت دلدارآن پری کز من به یغما برده آرام و شکیبشمارهٔ ۱۹ - دو زلف پر خمپرده بردار از رخ چون آفتابشمارهٔ ۲۰ - وصال دوستنازنینا! رحم کن بر این غریبشمارهٔ ۲۱ - طالع فیروزعجب شوری است بر سر دارم امشبشمارهٔ ۲۲ - لعل درفشانجانا! شکن میفکن بر طاق ابروانتشمارهٔ ۲۳ - قبلهٔ ابرودل برده زمن دلبرکا! غمزه و نازتشمارهٔ ۲۴ - زخم عشقهمچو من، سوخته جانی به همه عالم نیستشمارهٔ ۲۵ - دیدهٔ دریاییساقی چه می ایی بود که در ساغر من ریختشمارهٔ ۲۶ - درای کاروانلب لعلت، مرا آرام جان استشمارهٔ ۲۷ - حلقهٔ چشمقسم جانا! به جان دوستانتشمارهٔ ۲۸ - خورشید منیرمستی اگر از شرب نبید است و شراب استشمارهٔ ۲۹ - حلقهٔ رکابرویت ای صنم! ماه نخشب استشمارهٔ ۳۰ - آه آتشبارقدت چو سرو و، رخسارت چو ماه استشمارهٔ ۳۱ - سرو صنوبرباز این تویی بتا! که خطت مشک و عنبر استشمارهٔ ۳۲ - صد هزار دستجانا! مکش به زلف چو مشک تتار، دستشمارهٔ ۳۳ - هزار انگشتاگر زنی به دل زخمم ای نگار، انگشتشمارهٔ ۳۴ - آه سحرگاهآنکه هر شب به فلک، شعله کشد آه من استشمارهٔ ۳۵ - دل می طپدای چشمهٔ حیوان خجل از لعل لبانتشمارهٔ ۳۶ - ناوک غمزهحوری صنمی، به کیش زرتشتشمارهٔ ۳۷ - گل بیخارچون گل رویت گل گلزار گویی هست، نیستشمارهٔ ۳۸ - مشک ختنای که دلم سوی توست! کعبهٔ من کوی توستشمارهٔ ۳۹ - زلف گره گیرباز دیوانه شدم من، غل و زنجیر کجاست؟شمارهٔ ۴۰ - گلشن وصلاز من ای دوست! تو را مهر بریدن عجب استشمارهٔ ۴۱ - شرط دوستیروز نخست، دل به تو دادم عبث عبثشمارهٔ ۴۲ - طلعت آفتابای قدت راست تر، ز شاخهٔ ساج!شمارهٔ ۴۳ - صفای صبحجان زنده می شود ز دم جان فزای صبحشمارهٔ ۴۴ - شب تا به صبحدر فراقت ای بت سیمین برم، شب تا به صبحشمارهٔ ۴۵ - گل سرخای عارض زیبای تو همرنگ گل سرخ!شمارهٔ ۴۶ - قامت دلجوای باد! اگر روی، به سر کوی دلبرمشمارهٔ ۴۷ - جای دلبرباشد به سرم هوای دلبرشمارهٔ ۴۸ - نخل نیکیتا کی؟ ای دل! تو گرفتار جهان خواهی شدشمارهٔ ۴۹ - یاقوت لبتا مَهِ روی تو از پرده عیان می‌گرددشمارهٔ ۵۰ - لعل گهربارآن یار دل آرا که بلای دل ما شدشمارهٔ ۵۱ - زلف خم اندر خمای خوش آن کس که چو تو طرفه نگاری داردشمارهٔ ۵۲ - یار دلنوازدوباره بر تنم آن جان رفته باز آیدشمارهٔ ۵۳ - راحت جانتا قد سرو تو در باغ دلم، موزون شدشمارهٔ ۵۴ - یک اشارهعشق بازی مرا، هوس باشدشمارهٔ ۵۵ - شور عشقز چین زلف پر چینت دلم بیرون نخواهد شدشمارهٔ ۵۶ - گوهر اشکبه فلک، بانگ ناله ام بر شدشمارهٔ ۵۷ - نشان عاشقیهوای عشق خوبانم برون از سر نخواهد شدشمارهٔ ۵۸ - نسیم بهشترخت چو ماه دو پنج و چهار را ماندشمارهٔ ۵۹ - باد صباخوش والدی که چون تویی او را ولد بودشمارهٔ ۶۰ - گوهر شهوارتا چند دلم خسته و بیمار بماندشمارهٔ ۶۱ - لوح دلبیاور قاصدا! از یار، کاغذشمارهٔ ۶۲ - مژده وصلای صبا! نکهتی از شیراز بیارشمارهٔ ۶۳ - قرص قمرآفتاب رویت ای قرص قمر!شمارهٔ ۶۴ - آب جنتای پیکرت لطیف تر از مخمل و حریر!شمارهٔ ۶۵ - طفل اشکای رخت چون صبح روشن، گیسویت چون شام تار!شمارهٔ ۶۶ - مرغ موسیقاریار بی پرده شد سوی بازارشمارهٔ ۶۷ - مینای عشقساقی سیمین عذار، خیز و صراحی بیارشمارهٔ ۶۸ - راه نجاتای دل! از خواب شو دمی بیدارشمارهٔ ۶۹ - پند حکیمانهساقی قدمی نه سوی میخانه تو امروزشمارهٔ ۷۰ - رایحهٔ مشکشورچه شرابی ست که بر سر زده ای بازشمارهٔ ۷۱ - محرم رازراز عشق تو با که گویم بازشمارهٔ ۷۲ - قبله نماجانا! زلب لعل تو یک بوسه مرا بسشمارهٔ ۷۳ - شب هجرانآن پری چهره نگاری که منم خاک درششمارهٔ ۷۴ - پیر مغانشنو تو این سخن ای زاهد مرقع پوش!شمارهٔ ۷۵ - گوی سعادتای سرو قبا پوش من ای دلبر مهوش!شمارهٔ ۷۶ - رخصت جلوسساقی بده پیمانه‌ای از آن می مجوسشمارهٔ ۷۷ - سمند نازای به وصلت، من خراب حریص!شمارهٔ ۷۸ - تشخیصدل، به دیدار روی توست حریصشمارهٔ ۷۹ - راه عاشقیتا به گرد رخ تو سر زد خطشمارهٔ ۸۰ - قبلهٔ ابروبه زیر زلف تو رخشنده چهرهٔ مطبوعشمارهٔ ۸۱ - آبشار باغبر خیز تا رویم به سیر بهار باغشمارهٔ ۸۲ - برق آهجانا!مکش به قتل من بی گناه تیغشمارهٔ ۸۳ - رشک بهشتصورتت بسکه نازک است و لطیفشمارهٔ ۸۴ - شام فراقاگر به دست من افتد شبی زمام فراقشمارهٔ ۸۵ - سودای عشقآفرین بر نام روح افزای عشقشمارهٔ ۸۶ - بنده عشقخوشا عشق و خوشا دارندهٔ عشقشمارهٔ ۸۷ - ستاره افلاکچند باشی پریرخا! بی باکشمارهٔ ۸۸ - صف مژگانچندای شوخ پری چهره!تو باحیله و رنگشمارهٔ ۸۹ - بادهٔ گلرنگبیار ساقی گل چهره باده یگلرنگشمارهٔ ۹۰ - صبح وصالای رخت! ماه تمام و، خم ابروت هلالشمارهٔ ۹۱ - کشتی امیدبیا ای ساقی شیرین شمایل!شمارهٔ ۹۲ - درس عشقروز اول که دل به تو دادمشمارهٔ ۹۳ - انگشت نماای خاک کف پای تو بود تاج سرم!شمارهٔ ۹۴ - دل تنگباز عشق آمد و زد خیمه به صحرای دلمشمارهٔ ۹۵ - اشتیاق رخ دوستاگر چه در نظر خلق خاکسارانیمشمارهٔ ۹۶ - نگار سیم اندامای که از دوری تو بی تابم!شمارهٔ ۹۷ - فیض روح القدسگرچه انداخته زلفت گرهی سخت به کارمشمارهٔ ۹۸ - صد هزار چشمتا باز کرده ام به تو ای گل عذار، چشم!شمارهٔ ۹۹ - سوز تب عشقساقی بده امروز یکی جام شرابمشمارهٔ ۱۰۰ - عشق و عاشقیز عشق و، عشق‌بازی پیشه‌ای خوش‌تر نمی‌بینمشمارهٔ ۱۰۱ - نهال بختچه زحمت‌ها که من از گردش اختر نمی‌بینمشمارهٔ ۱۰۲ - رخ خوبانسر چه باشد که فدا بر سر پیمان نکنمشمارهٔ ۱۰۳ - چشمهٔ حیواندر چمن بی قدت ای سرو خرامان چکنم!؟شمارهٔ ۱۰۴ - مهر علیز دلبر تا بود جان در تنم دل برنمی‌گیرمشمارهٔ ۱۰۵ - پیروی نفسما سرخوش و ساغر زده و مست و ملنگیمشمارهٔ ۱۰۶ - همت خضرنذر کردم گر از این کشور ویران برومشمارهٔ ۱۰۷ - کفران نعمتشرط محبت است غم جان نداشتنشمارهٔ ۱۰۸ - زلف عنبرینای رخت چون ماه تابان! وی خطت چون مشک چینشمارهٔ ۱۰۹ - مرغ سحرخیزحاشا که ز شمشیر تو پرهیز کنم منشمارهٔ ۱۱۰ - نافهٔ آهواین که داری به سردوش، کمند است نه گیسوشمارهٔ ۱۱۱ - مقام عاشقیفصل گل است ساقیا شیشهٔ پر شراب کو؟شمارهٔ ۱۱۲ - رنگ شقایقای شوخ دلا زار من ای دلبر مه رو!شمارهٔ ۱۱۳ - فخر کایناتمن آدمی به چشم ندیدم مثال توشمارهٔ ۱۱۴ - برگ گلتا به رخ آن سیمتن رنگین نقاب انداختهشمارهٔ ۱۱۵ - صید گرفتارپیش از این ای صنم! آزار من زار مدهشمارهٔ ۱۱۶ - گنج شایانای جمالت! زماه تابان بهشمارهٔ ۱۱۷ - سوختن در عشقبیا ساقی خرابم کن، خراب از یک دو پیمانهشمارهٔ ۱۱۸ - گلبرگ ترشبی آیم به بالای سرت آهسته آهستهشمارهٔ ۱۱۹ - عاشق و مفتونای عارض نیکوی تو از قرص قمر بهشمارهٔ ۱۲۰ - رخ افروختهدوش آمد دلبرم با چهرهٔ افروختهشمارهٔ ۱۲۱ - در و مرجانای که در حسن، ماه تابانیشمارهٔ ۱۲۲ - مس وجودرو بر نتابم از تو گرم تیر می زنیشمارهٔ ۱۲۳ - آیینهٔ دلتو به دین حسن که در پرده،دل از خلق رباییشمارهٔ ۱۲۴ - بهای بوسهگر بدین سان کنی تو جلوه گریشمارهٔ ۱۲۵ - شب معراجتا که از پرده جلوه بنمودیشمارهٔ ۱۲۶ - بوی پیرهندلم فتاده در آن زلف پر شکن که تو داریشمارهٔ ۱۲۷ - نکهت عنبرآنانکه ز عشق تو مرا طعنه زنندیشمارهٔ ۱۲۸ - قرص آفتابجانا! چرا نپوشی بر روی خود نقابی؟شمارهٔ ۱۲۹ - بادهٔ عشقدلم باشد اسیر خوب روییشمارهٔ ۱۳۰ - منزل عشقرویی چگونه رویی، روشن چو ماهتابیشمارهٔ ۱۳۱ - بهشت جهانهزار مرتبه گفتی که از غمم برهانیشمارهٔ ۱۳۲ - بوی مشکای پری چهره تو از صلب کدامین پدری!شمارهٔ ۱۳۳ - آهوی دشت ختنبس که ای شوخ پری چهره تو نازک بدنیشمارهٔ ۱۳۴ - دلبر پریوشرویی چگونه رویی، چون ماه آسمانیشمارهٔ ۱۳۵ - گلبن رعناییتا چند نگارا تو! بدخوی و ستمکاریشمارهٔ ۱۳۶ - اختر رخشندهای خاک سر کویت، کحل الصبر عاشق!شمارهٔ ۱۳۷ - خطا پوشیا رب! تو خالقی و، توانا و، قادری