شمارهٔ ۶۷ - مینای عشق
ساقی سیمین عذار، خیز و صراحی بیاراز دو سه جام شراب، ریز به جامم شرار
باده برد زنگ غم، از دل پیر و جوانخاصه به فصل بهار، خاصه ز دست نگار
باده غم از دل برد، باده نشاط آوردباده کند مرده را زنده دل و هوشیار
مرده دل است آنکه نیست زنده به مینای عشقزنده دل مرده را زنده مخوان زینهار
از می عشق حبیب، هر که دلش زنده نیستمردهٔ صرفش شمار، رو به مزارش به زار
مقصد از این باده چیست؟ ساقی این باده کیست؟گر تو ندانی بدان، گوش به حرفم بدار
مقصد از این باده است حب خدا و رسولساقی این باده است حیدر دلدل سوار
«ترکی» از این باده به هست تو را گر سراغخیز و بیاور بده، خیز و بیا و بیار