شمارهٔ ۱۰۲ - رخ خوبان
سر چه باشد که فدا بر سر پیمان نکنمجان چه باشد که نثار ره جانان نکنم
تا رخ و زلف و خط یار مرا در نظر استالتفاتی به گل و سنبل و ریحان نکنم
تا مرا موعظهٔ پیر مغان در گوش استگوش بر موعظهٔ واعظ نادان نکنم
گرچه از دیدن خوبان تن و جان، در تعب استحیف باشد که نظر بر رخ خوبان نکنم
مطرب ار این غزل از گفتهٔ «ترکی» خوانگوش بر زمزمهٔ مرغ خوش الحان نکنم