شمارهٔ ۸۶ - بنده عشق
خوشا عشق و خوشا دارندهٔ عشقخوشا آن کس که باشد زندهٔ عشق
زقید خود پرستی گشت آزادهر آن کس گشت از جان، بندهٔ عشق
نمی ماند نشان ظلمت آنجاکه تابد اختر تابندهٔ عشق
تجلی گر نکردی حسن معشوقکجا عاشق شدی جویندهٔ عشق
فضای قلب عاشق، گشت روشنعجب دندان نما شد خندهٔ عشق
ره عشق است بس راهی خطرناکبه منزل کی رسد ترسندهٔ عشق
بحمدالله که شد ز اغیار خالیدل «ترکی» که شد آکنده عشق