شمارهٔ ۱۰۷ - کفران نعمت

۶ بیت

شرط محبت است غم جان نداشتندر دل غمی به جز غم جانان نداشتن

عاشق کسی بود که بسازد به درد عشقبا درد عشق حاجت درمان نداشتن

جویای وصل راست نشان این که پیش دوستهرگز شکایت از غم هجران نداشتن

دانی که چیست؟ معنی آسوده زیستنآمیزشی به مردم نادان نداشتن

کفران نعمت است در این عالم وجودگردن به زیر طاعت یزدان نداشتن

از همت بلند نشانی ست«ترکی»چشم طمع به دست لئیمان نداشتن

خلاصه

هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان ویژگی‌های واقعی عاشق و شرط محبت پرداخته است. او می‌گوید که عاشق باید غم غیر از غم معشوق را نداشته باشد و به درد عشق بسازد. همچنین، عاشق واقعی هرگز از درد دوری معشوق شکایت نمی‌کند و زندگی آسوده را در بی‌توجهی به مردم نادان می‌داند. شاعر بر این باور است که کفران نعمت در زندگی باعث نارضایتی می‌شود و باید در پرهیز از آن تلاش کرد. در نهایت، او به همت بلند اشاره کرده و تأکید می‌کند که نباید به خواسته‌های ناچیز و بی‌ارزش دل بست.