شمارهٔ ۱۱۵ - صید گرفتار

۷ بیت

پیش از این ای صنم! آزار من زار مدهبه من زار، از این بیش تو آزار مده

هست در زلف تو چون صید گرفتار، دلمبیش از این زحمت این صید گرفتار مده

ترک چشم تو که خون ریز و ستمکار بوددل ما را تو به آن ترک ستمکار مده

مست چون راه رود تکیه به دیوار دهدتو اگر مست نه ای تکیه به دیوار مده

ای طبیب! از من بیمار چه خواهی شب و روز؟روز و شب زحمت این خستهٔ بیمار مده

درد عشق است و دوایش نبود غیر وصالقصد تجویز مکن، شربت دینار مده

پیش از این «ترکی» اگر دل به نکویان دادیگر پشیمانی از این کار، دگر بار مده

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر از یک معشوقه سخن می‌گوید که به خاطر عشق و آزارهایی که به شاعر می‌رساند، او را دلتنگ کرده است. شاعر از معشوقه می‌خواهد که بیشتر از این او را آزار ندهد و بر درد عشق و وضعیت دشوارش تأکید می‌کند. او می‌گوید که درمان دردهای عشق تنها در وصال معشوق نهفته است و به هیچ دارویی غیر از آن اعتقاد ندارد. همچنین به معشوقه توصیه می‌کند که اگر قبلاً به دیگران علاقه‌مند شده، از این کار پشیمان شود و بیشتر به او آزار نرساند. به طور کلی، شاعر در این شعر به احساسات عمیق و رنج‌های ناشی از عشق اشاره می‌کند.