شمارهٔ ۹۶ - نگار سیم اندام
ای که از دوری تو بی تابم!لحظه ای شب نمی برد خوابم
چشم پرآبم ار به خواب رودخواب بینم که می برد آبم
در خم زلف همچو قلابتهمچو ماهی اسیر قلابم
از غمت ای نگار سیم اندام!دل ببر می طپد چو سیمابم
درد عشق تو در دل است و طبیبمی دهد شیر خشت و عنابم
طاق ابروی تو مرا کافیستنیست حاجت دگر به محرابم
شادم از این که دوش می گفتیهست «ترکی» کمینه بوابم