شمارهٔ ۴۵ - گل سرخ
ای عارض زیبای تو همرنگ گل سرخ!وی لعل شکرخای تو همسنگ گل سرخ!
در حیرتم از بس که دهانت بود تنگگویا که بود غنچهٔ دل تنگ گل سرخ
هر قطرهٔ باران که چکد ز ابر بهاریبزداید از اغبار هوا زنگ گل سرخ
ممکن نبود تا که به دستش نخلد خارهرکس پی چیدن، کند آهنگ گل سرخ
چندی ست که در چنگ تو «ترکی» ست گرفتارچون بلبل بیچاره که در چنگ گل سرخ