شمارهٔ ۷۴ - پیر مغان
شنو تو این سخن ای زاهد مرقع پوش!بیا به میکده همراه ما و، باده بنوش
سری بنه به ارادت به پای پیر مغانغلام درگه او باش و، عبد حلقه به گوش
ز دوش خویش بینداز خرقهٔ پشمینکه تا نهند به میخانه ات صنوبر دوش
تو را نصیحت رندانه می کنم امروزمر این نصیحت رندانه را، ز من کن گوش
گرت هواست که باشی به دوست محرم راززما سوی به جز از دوست، چشم خویش بپوش
مقیم کوی خرابات باش و، لیک آنجاز هر که هر چه ببینی ببین و، باش خموش
بیا و خرقه تقوی و زهد چون «ترکی»به رهن باده بنه، پیش پیر باده فروش