شمارهٔ ۲۹ - حلقهٔ رکاب
رویت ای صنم! ماه نخشب استجنتت رخ و، کوثرت لب است
زلف بر رخت دیدم ای صنم!گفتم این قمر، وان چه عقرب است
دل ببر مرا، میتپد مدامدارویش تو را سیب غبغب است
از جدایی ات روز و شب مراورد یا خدا، ذکر یا رب است
مرگ من تو را، عین مقصد استوصل تو مرا، اصل مطلب است
از فراق تو روز تا به شامشام من دراز، روز من شب است
ساغرم ز می، دیده ام ز خونآن بود تهی، وین لبالب است
دیده ام تو راست حلقهٔ رکابابرویم تو را نعل مرکب است
کوکبم زبون، طالعم نگوناین چه طالعی ست، وین چه کوکب است؟
«ترکی» حزین، از جدائیتمونس اش غم و، همدمش تب است