قصاید
شمارهٔ ۱ - در یکتاپرستی و ستایش حضرت خاتم الانبیاءشمارهٔ ۲ - مطلع دومشمارهٔ ۳ - در پند و اندرز و مدح پیامبر بزرگوارشمارهٔ ۴ - در حکمت و موعظه و مدح خاتم الانبیا (ص)شمارهٔ ۵ - در نعت پیغمبر اکرم صلیالله علیه و آلهشمارهٔ ۶ - در پند و اندرز و معراج حضرت ختمی مرتبتشمارهٔ ۷ - در مباهات و نکوهش حسودانشمارهٔ ۸ - در شکایت از حبس و بند و مدح عظیم الروم عز الدوله قیصرشمارهٔ ۹ - این قصیدهٔ را ارتجالا در مدح شروان شاه منوچهر و صفت شکارگاه او و بنای بند باقلانی سروده استشمارهٔ ۱۰ - رشید الدین وطوط در مدح خاقانی قصیدهای مشتمل بر سی و یک بیت سرود و برای او فرستاد که اولش این است «ای سپهر قدر را خورشید و ماه وی سریر فضل را دستور و شاه» «افضل الدین بوالفضایل بحر فضل فیلسوف دین فزای کفرکاه» خاقانی در جواب وی گفته استشمارهٔ ۱۱ - در صفت عشق و مدح شیخ الاسلام ناصر الدین ابراهیمشمارهٔ ۱۲ - مطلع دومشمارهٔ ۱۳ - مطلع سومشمارهٔ ۱۴ - مطلع چهارمشمارهٔ ۱۵ - در ستایش ابوالمظفر جلال الدین شروان شاهشمارهٔ ۱۶ - مطلع دومشمارهٔ ۱۷ - این قصیدهٔ را منطق الطیر گویند مطلع اول در وصف صبح و مدح کعبه و مطلع ثانی در وصف بهار و مدح پیامبر بزرگوارشمارهٔ ۱۸ - مطلع دوم (منطق الطیر)شمارهٔ ۱۹ - در مدح خاقان اکبر شروان شاه منوچهربن فریدون و بستن سد باقلانی و التزام صبح در هر بیتشمارهٔ ۲۰ - مطلع دومشمارهٔ ۲۱ - مطلع سومشمارهٔ ۲۲ - مطلع چهارمشمارهٔ ۲۳ - سوگند نامه و مدح رضی الدین ابونصر نظام الملک وزیر شروان شاهشمارهٔ ۲۴ - در تحسر و تالم از مرگ کافی الدین عمربن عثمان عموی خود گویدشمارهٔ ۲۵ - در حسب حال و شکایت از استرداد ملکی که بوی داده بودندشمارهٔ ۲۶ - در شکایت از زندانشمارهٔ ۲۷ - در فقر و گوشه نشینی و گله از سفرشمارهٔ ۲۸ - در مدح عموی خود کافی الدین شروانیشمارهٔ ۲۹ - در مدح دستور اعظم مختار الدینشمارهٔ ۳۰ - وله ایضاشمارهٔ ۳۱ - در مدح خواجه همام الدین حاجب و یاد کردن از مرگ منوچهرشمارهٔ ۳۲ - در مدح صفوة الدین بانوی شروان شاهشمارهٔ ۳۳ - در مدح خاقان کبیر ابوالمظفر اخستان شروان شاه و ملکهشمارهٔ ۳۴ - در مدح صفوة الدین بانوی شروان شاهشمارهٔ ۳۵ - در بیاعتنایی به دنیاشمارهٔ ۳۶ - قصیدهشمارهٔ ۳۷ - در مرثیهٔ سپهبد کیالواشیرشمارهٔ ۳۸ - در رثاء بهاء الدین احمدشمارهٔ ۳۹ - در ستایش صفوة الدین بانوی شروان شاه اخستانشمارهٔ ۴۰ - قصیدهشمارهٔ ۴۱ - قصیدهشمارهٔ ۴۲ - در تهنیت ولادت فرزند اخستان شاهشمارهٔ ۴۳ - تجدید مطلعشمارهٔ ۴۴ - دربارهٔ بیماری خودشمارهٔ ۴۵ - در ستایش عز الدولهشمارهٔ ۴۶ - در ستایش اتابک اعظم مظفر الدین قزل ارسلان عثمان بن ایلدگزشمارهٔ ۴۷ - مطلع دومشمارهٔ ۴۸ - قصیدهشمارهٔ ۴۹ - قصیدهشمارهٔ ۵۰ - در رثاء امام محمد بن یحیی و حادثهٔ حبس سنجر در فتنهٔ غزشمارهٔ ۵۱ - قصیدهشمارهٔ ۵۲ - در رثاء زوجهٔ خودشمارهٔ ۵۳ - قصیدهشمارهٔ ۵۴ - در ستایش رکن الدین محمد بن عبد الرحمن طغان یزکشمارهٔ ۵۵ - وقتی او را از رفتن به خراسان منع میکردند مشتاقانه این قصیدهٔ را سرودشمارهٔ ۵۶ - قصیدهشمارهٔ ۵۷ - قصیدهشمارهٔ ۵۸ - این قصیدهٔ را در جواب امام مجد الدین سروده و به مدح شاه اخستان پایان داده استشمارهٔ ۵۹ - در رثاء خانوادهٔ خودشمارهٔ ۶۰ - در شکایت از روزگارشمارهٔ ۶۱ - تجدید مطلعشمارهٔ ۶۲ - در ستایش منوچهر بن فریدون شروان شاهشمارهٔ ۶۳ - قصیدهشمارهٔ ۶۴ - در ستایش ابو المظفر اخستان شروان شاهشمارهٔ ۶۵ - مطلع دومشمارهٔ ۶۶ - مطلع سومشمارهٔ ۶۷ - این قصیدهٔ را نهزة الارواح و نزهة الاشباح گویند و در کعبهٔ معظمه انشاء کرده مطلع اول صفت عشق و مقصد صدق کند و باز شرح منازل و مناسک راه کعبه دهد از بغداد تا مکهشمارهٔ ۶۸ - مطلع دومشمارهٔ ۶۹ - مطلع سومشمارهٔ ۷۰ - در ستایش مظفر الدین قزل ارسلان ایلدگزشمارهٔ ۷۱ - مطلع دومشمارهٔ ۷۲ - مطلع سومشمارهٔ ۷۳ - قصیدهشمارهٔ ۷۴ - قصیدهشمارهٔ ۷۵ - قصیدهشمارهٔ ۷۶ - در شکایت از زندانشمارهٔ ۷۷ - در ستایش شروان شاهشمارهٔ ۷۸ - ایضا در مرثیهٔ خانوادهٔ خودشمارهٔ ۷۹ - در ستایش نصرة الدین ابوالمظفر اصفهبد لیالواشیر پادشاه مازندرانشمارهٔ ۸۰ - مطلع دومشمارهٔ ۸۱ - این قصیدهٔ را حرز الحجاز خوانند در کعبهٔ علیا انشاء کرده و بر بالین مقدس پیغمبر اکرم صلوات الله علیه در یثرب به پایان آوردهشمارهٔ ۸۲ - این قصیدهٔ به نام کنز الرکاز است و خاقانی آن را در ستایش پیغمبر اکرم و در جوار تربت مقدس آن حضرت سروده استشمارهٔ ۸۳ - قصیدهشمارهٔ ۸۴ - در نکوهش و ملامت حسودانشمارهٔ ۸۵ - قصیدهشمارهٔ ۸۶ - در رثاء امام شهاب الدینشمارهٔ ۸۷ - در رثاء امام شهاب الدین ابوالفضائل شروانیشمارهٔ ۸۸ - قصیدهشمارهٔ ۸۹ - قصیدهشمارهٔ ۹۰ - در ستایش اتابک منصور فرمانروای شماخی و ابوالمظفر شروان شاهشمارهٔ ۹۱ - مطلع دومشمارهٔ ۹۲ - این قصیدهٔ را در زمان کودکی در ستایش فخر الدین منوچهر بن فریدون شروان شاه سروده استشمارهٔ ۹۳ - در بیان عشق و گوشه نشینی و ستایش عصمة الدین خواهر منوچهرشمارهٔ ۹۴ - قصیدهشمارهٔ ۹۵ - در رثاء امام ابو عمر و اسعدشمارهٔ ۹۶ - در بیماری فرزند و تاثر از درگذشت وی گویدشمارهٔ ۹۷ - در حکمت و اندرزشمارهٔ ۹۸ - خاقانی این قصیده را در مرثیهٔ فرزند خویش امیر رشید الدین سروده و آن را ترنم المصائب گویند.شمارهٔ ۹۹ - مطلع دومشمارهٔ ۱۰۰ - در ستایش ملک ارسلان مظفرشمارهٔ ۱۰۱ - مطلع دومشمارهٔ ۱۰۲ - مطلع سومشمارهٔ ۱۰۳ - مطلع چهارمشمارهٔ ۱۰۴ - مطلع پنجمشمارهٔ ۱۰۵ - قصیدهشمارهٔ ۱۰۶ - در ستایش صفوه الدین بانوی شروان شاهشمارهٔ ۱۰۷ - در ستایش ملک الوزرا زین الدین دستور عراقشمارهٔ ۱۰۸ - مطلع دومشمارهٔ ۱۰۹ - مطلع سومشمارهٔ ۱۱۰ - در ستایش علاء الدین آتسزبن محمد خوارزم شاهشمارهٔ ۱۱۱ - مطلع دومشمارهٔ ۱۱۲ - در پند و اندرز و ستایش رکن الدین مفتی خوی و رکن الدین عالم ری و تاج الدین رازی ابن امین الدینشمارهٔ ۱۱۳ - مطلع دومشمارهٔ ۱۱۴ - مطلع سومشمارهٔ ۱۱۵ - در رثاء امام عز الدین ابوعمر و اسعدشمارهٔ ۱۱۶ - در ستایش ملک الرسا شمس الدین محمودبن علیشمارهٔ ۱۱۷ - این قصیدهٔ را مذکورة الاسحار خوانند و در کعبهٔ معظمه انشاد کرده و در وصف مناسک حج و تخلص به مدح ملک الوزرا جمال الدین اصفهانی نموده که تعمیر حرم کرده بود و خواص مکه این قصیدهٔ را به زر نوشتندشمارهٔ ۱۱۸ - مطلع دومشمارهٔ ۱۱۹ - مطلع سومشمارهٔ ۱۲۰ - مطلع چهارمشمارهٔ ۱۲۱ - در ستایش فخر الدین منوچهر شروان شاه به التزام لفظ «عید» در هر بیتشمارهٔ ۱۲۲ - مطلع دومشمارهٔ ۱۲۳ - مطلع سومشمارهٔ ۱۲۴ - مطلع چهارمشمارهٔ ۱۲۵ - این قصیدهٔ بر بدیهه در ساحل باکو به نزدیک آتش خودسوز در وصف شکار کردن خاقان اکبر منوچهر شروان شاهشمارهٔ ۱۲۶ - قصیدهٔ مرآت الصفا، در حکمت و تکمیل نفسشمارهٔ ۱۲۷ - در ستایش فخر الدین شروان شاه منوچهرشمارهٔ ۱۲۸ - در رثاء امام محمد بن یحیی خراسانی و خفه شدن او به دست غزانشمارهٔ ۱۲۹ - در ستایش سلطان غیاث الدین محمد بن محمود بن محمد بن ملک شاه سلجوقیشمارهٔ ۱۳۰ - مطلع دومشمارهٔ ۱۳۱ - مطلع سومشمارهٔ ۱۳۲ - در ستایش بهاء الدین محمد دبیر خوارزم شاه تکش بن ایل ارسلانشمارهٔ ۱۳۳ - مطلع دومشمارهٔ ۱۳۴ - مطلع سومشمارهٔ ۱۳۵ - در مرثیهٔ شیخ الاسلام عمدة الدین محمد بن اسعد طوسی نیشابوری شافعی معروف به حفدهشمارهٔ ۱۳۶ - در رثاء خانوادهٔ خودشمارهٔ ۱۳۷ - در وصف خاک مقدسی که از بالین حضرت ختمی مرتبت آورده بودشمارهٔ ۱۳۸ - در مدح عصمت الدین خواهر منوچهر و شفیع آوردن برای اجازهٔ سفرشمارهٔ ۱۳۹ - در ستایش خراسان و آرزوی وصول به آن مدح صدر جهان محیی الدینشمارهٔ ۱۴۰ - در شکایت از روزگارشمارهٔ ۱۴۱ - باز هم در مرثیهٔ خانوادهٔ خویششمارهٔ ۱۴۲ - در حماسه و نکوهش حسودان و سخنی در حکمتشمارهٔ ۱۴۳ - مطلع دومشمارهٔ ۱۴۴ - در موعظه و نصیحت و تخلص به ستایش بهاء الدین سعد بن احمدشمارهٔ ۱۴۵ - در مدح امام ناصر الدین ابراهیمشمارهٔ ۱۴۶ - در شکایت از روزگار و دوستان و ستایش تهمتن پهلوانشمارهٔ ۱۴۷ - مطلع دومشمارهٔ ۱۴۸ - در شکایت از روزگار و مدح پیغمبر بزرگوار و یاد از کعبهٔ معظمهشمارهٔ ۱۴۹ - هنگام حبس در عزلت و قناعت و تخلص به مدح خاتم انبیاءشمارهٔ ۱۵۰ - در شکایت و عزلتشمارهٔ ۱۵۱ - در دلتنگی و شکایت از روزگار و خوشدلی از گوشهگیری و قناعتشمارهٔ ۱۵۲ - در ستایش مظفر الدین قزل ارسلان ایلدگزشمارهٔ ۱۵۳ - در شکایت از روزگار و مردمشمارهٔ ۱۵۴ - در مرثیهٔ نصرةالدین ابوالمظفر اصفهبد کیالواشیرشمارهٔ ۱۵۵ - در شکایت و عزلت و تخلص به نعت پیامبر بزرگوارشمارهٔ ۱۵۶ - در شکایت از جهان و نعت خاتم پیغمبرانشمارهٔ ۱۵۷ - در موعظه و گوشهگیریشمارهٔ ۱۵۸ - خاقانی درجواب ابوالفضایل احمد سیمگر گویدشمارهٔ ۱۵۹ - در ستایش جلال الدین ابوالفتح شروان شاهشمارهٔ ۱۶۰ - مطلع دومشمارهٔ ۱۶۱ - مطلع سومشمارهٔ ۱۶۲ - در مدح قاضی القضاة احمشادشمارهٔ ۱۶۳ - مطلع دومشمارهٔ ۱۶۴ - مطلع سومشمارهٔ ۱۶۵ - در ستایش موفق الدین عبد الغفارشمارهٔ ۱۶۶ - مطلع دومشمارهٔ ۱۶۷ - مطلع سومشمارهٔ ۱۶۸ - هنگام عبور از مداین و دیدن طاق کسریشمارهٔ ۱۶۹ - در مدح ملک الوزراء زینالدین دستور عراقشمارهٔ ۱۷۰ - در مذمت مغرضان و حسودانشمارهٔ ۱۷۱ - در عزلت و قناعت و بیطمعیشمارهٔ ۱۷۲ - درستایش اصفهانشمارهٔ ۱۷۳ - در موعظه و تجرید و تخلص به مرگ عموی خودشمارهٔ ۱۷۴ - در تجرید و عزلت و قناعت و بیطمعی و شکایت از روزگارشمارهٔ ۱۷۵ - در مرثیهٔ قدوة الحکماء کافیالدین عم خویششمارهٔ ۱۷۶ - در شکایت و عزلت و حبس و تخلص به نعت پیغمبر اکرمشمارهٔ ۱۷۷ - در مدح شروان شاه منوچهرشمارهٔ ۱۷۸ - مطلع دومشمارهٔ ۱۷۹ - در مدح ابوالمظفر شروان شاهشمارهٔ ۱۸۰ - در تغزل و شکایتشمارهٔ ۱۸۱ - در مدح پیغمبر اکرم (ص)شمارهٔ ۱۸۲ - در مدح پدر خویش علی نجارشمارهٔ ۱۸۳ - مطلع دومشمارهٔ ۱۸۴ - مطلع سومشمارهٔ ۱۸۵ - در عزلت و حکمت و موعظه و ریاضت و انتباه و ارشادشمارهٔ ۱۸۶ - در تحقیق و وعظ و ذکر صفای صبحشمارهٔ ۱۸۷ - در عزلت و فقر و قناعت و تجریدشمارهٔ ۱۸۸ - در مدح عصمة الدین عمهٔ اخستانشمارهٔ ۱۸۹ - در مدح جلال الدین شروان شاه اخستان بن منوچهرشمارهٔ ۱۹۰ - در مدح ابوالفتح شروان شاه منوچهرشمارهٔ ۱۹۱ - مطلع دومشمارهٔ ۱۹۲ - مطلع سومشمارهٔ ۱۹۳ - در مدح ابو المظفر شروان شاه اخستان بن منوچهرشمارهٔ ۱۹۴ - مطلع دومشمارهٔ ۱۹۵ - مطلع سومشمارهٔ ۱۹۶ - در مدح خاقان اکبر منوچهر شروان شاهشمارهٔ ۱۹۷ - مطلع دومشمارهٔ ۱۹۸ - مطلع سومشمارهٔ ۱۹۹ - در مدح صفوة الدین بانو و بیان توفیق ادای حج اوشمارهٔ ۲۰۰ - در تهنیت عید و مدح جلال الدین شروان شاه اخستانبن منوچهرشمارهٔ ۲۰۱ - مطلع دومشمارهٔ ۲۰۲ - مطلع سومشمارهٔ ۲۰۳ - این قصیدهٔ را تحفة الحرمین و تفاحة الثقلین خوانند در کعبهٔ معظمه انشاد کرده و پیش حظیرهٔ مقدس پیغمبر اکرم به عرض و اتمام آورده استشمارهٔ ۲۰۴ - مطلع دوم در وداع کعبهشمارهٔ ۲۰۵ - در حال بیماری به اشتیاق خراسانشمارهٔ ۲۰۶ - این مرثیه را از زبان قرة العین امیر رشید فرزند خود گویدشمارهٔ ۲۰۷ - مطلع دومشمارهٔ ۲۰۸ - در مدح غیاث الدین محمد مسعود ملکشاهشمارهٔ ۲۰۹ - در شکایت از زمان و مذمت اقرانشمارهٔ ۲۱۰ - در مرثیهٔ قدوة الحکما کافی الدین عم خودشمارهٔ ۲۱۱ - در مدح فخر الدین ابوالفتح منوچهر شروانشاهشمارهٔ ۲۱۲ - مطلع دومشمارهٔ ۲۱۳ - مطلع سومشمارهٔ ۲۱۴ - مطلع چهارمشمارهٔ ۲۱۵ - در مدح ابوالمظفر جلال الدین شروانشاه اخستانشمارهٔ ۲۱۶ - مطلع دومشمارهٔ ۲۱۷ - در مذمت آب و هوای ری گویدشمارهٔ ۲۱۸ - در حکمت و قناعت و عزلتشمارهٔ ۲۱۹ - در مرثیهٔ وحید الدین شروانیشمارهٔ ۲۲۰ - امام مطلق نجم المله والدین ابوالفضایل احمد سیمگر در مدح خاقانی گفته بودشمارهٔ ۲۲۱ - در موعظه و حکمت و مرثیهٔ امام ناصر الدین ابراهیمشمارهٔ ۲۲۲ - در مدح ابوالمظفر جلال الدین شروان شاه اخستانشمارهٔ ۲۲۳ - در تهنیت عید و مدح خاقان کبیر ابوالمظفر اخستان بن منوچهر بن فریدونشمارهٔ ۲۲۴ - مطلع دوم