شمارهٔ ۱۵۳ - در شکایت از روزگار و مردم
به درد دلم کاشنائی نبینمهم از درد، دل را دوایی نبینم
چو تب خال کو تب برد درد دل رابه از درد تسکین فزایی نبینم
شوم هم در انده گریزم ز اندهکز انده به، انده زدایی نبینم
جهان نیست از هیچ جایی که در ویدل آشنا هیچ جایی نبینم
غلط گفتم ای مه کدام آشنایانکه هیچ آشنا بیریایی نبینم
ازین آشنایان که امروز دارمدمی نگذرد تا جفایی نبینم
مرا دل گرفت از چنین آشنایانبه جائی روم کاشنایی نبینم
چو عنقا من و کوه قافم قناعتکه چون قاف شد جز عنایی نبینم
پل آبگون فلک باد رخنهکه در جویش آب رضایی نبینم
در آئینهٔ دل خیال فلک رابجز هاون سرمه سایی نبینم
کلید توکل ز دل جویم ایرابه از دل، توکل سرایی نبینم
دری تنگ بینم توکل سرا راولیک از درون جز فضایی نبینم
برون سرمهای هست بر هاون اماز سوی درون سرمهسایی نبینم
توکل سرا هست چو نحلخانهکه الا درش تنگنایی نبینم
منم نحل و دیماه بخل آمد اینجابهار کرم را بهایی نبینم
چو مار از نهادم چنین به که آخرامان بینم ارچه نوایی نبینم
هم از زهر من کس گزندی نبیندهم از زخم کس هم بلایی نبینم
بدان تا دلم منزل فقر گیردبه از صبر منزل نمایی نبینم
بلی از پی چار منزل گرفتنبه از فقر سرما زدایی نبینم
یکی از پی جای لنگر گرفتنبه از سرب، آهنربایی نبینم
به صحرای عادی مزاجان عادتچراغ وفا را ضیایی نبینم
به بازار خلقان فروشان همتطراز کرم را بهایی نبینم
از آن صف پیشین یمانی و طائیبه حی کرم پیشوایی نبینم
وزین بازپس ماندگان قبائلبجز غمر عمر الردایی نبینم
از آن موکب امروز مردی نیابموز آن انجم اکنون سهایی نبینم
محبت نمیزاید اکنون طبایعکز این چار زن مردزایی نبینم
نه خاقانیم گر وفا جویم از کسچه جویم که دانم وفایی نبینم