قصاید
شمارهٔ ١ای کرمت نظم داده کار جهانراشمارهٔ ٢ - ولهای دل ار خواهی گذر بر گلشن دارالبقاشمارهٔ ٣ - وله در مدح علاءالدین محمداگر تو جلوه دهی قامت چو طوبی راشمارهٔ ۴ - وله ایضاً در مدح حضرت مولی علی (ع) والصلوهمقتدای اهل عالم چون گذشت از مصطفاشمارهٔ ۵ - وله ایضاً در مدح علاءالدین محمدمدتی گردون ز غیرت داشت سرگردان مراشمارهٔ ۶ - وله ایضاً در مدح امیر شیخ حسنواجب بود از راه نیاز اهل زمن راشمارهٔ ٧ - قصیده در مدح طغا تیمور خانای کرده روز را ز شب قیرگون نقابشمارهٔ ٨ - ولهای بزیر سایه لطفت مدار آفتابشمارهٔ ٩ - وله ایضاًحبذا قصری که دارد پای ثابت اندر آبشمارهٔ ١٠ - ایضاً قصیده در مدح و تهنیت ورود امیر یحییفرخنده باد مقدم دستور کامیابشمارهٔ ١١ - وله ایضاً در مدح امیر ستلمش بیگدوش این سیمرغ زرین بال یعنی آفتابشمارهٔ ١٢ - ایضاً قصیده در مدح امیر تاج الدین علی سربداریمنت ایزد را که دیگر باره بی هیچ انقلابشمارهٔ ١٣ - وله ایضاً فی التوحیدایدل گرت شناختن راه حق هواستشمارهٔ ١۴ - وله ایضاًای دیده در شناختن حال کایناتشمارهٔ ١۵ - ایضاً فی التوحیدایدل غافل بدان کاحوال عالم هیچ نیستشمارهٔ ١۶ - وله ایضاً در تعریف بنا و مدح حکیم الدین بانی آناینمنزل خجسته که بس روحپرورستشمارهٔ ١٧ - وله ایضاً در مدح علاءالدین محمد وزیرامروز در زمانه دلم شاد و خرم استشمارهٔ ١٨ - قصیده ایضاً لهای کاشف اسرار فلک رأی منیرتشمارهٔ ١٩ - ایضاً له در مدح تاج الدین علیآنکه دست و دل او مظهر جود و کرم استشمارهٔ ٢٠ - ایضاً لهای سایه خدای توئی همچو آفتابشمارهٔ ٢١ - قصیدهجهان پیر را دولت جوانستشمارهٔ ٢٢ - ایضاً له قصیدهچون فلک از آفتاب مشعله ئی درگرفتشمارهٔ ٢٣ - قصیده در تعریف بنای مسجد جامع سبزوار و مدح تاج الدین بانی آنحبذّا طاقی که جفت این رواق اخضرستشمارهٔ ٢۴ - قصیده فی المنقبهخرم دلی که مجمع سودای حیدرستشمارهٔ ٢۵ - قصیدهدو سه روزی دگرم جان بر تن مهمانستشمارهٔ ٢۶ - وله ایضاً قصیده در مدح علاءالدین محمدساقی بیا که موسم نوشیدن ملستشمارهٔ ٢٧ - وله ایضاً ملمع در مدح وجیه الدین مسعود شاهساقی الاصحاب مائا بارقا کالنار هاتشمارهٔ ٢٨ - وله در تهنیت عید روزهشهریارا ماه روزه بر تو میمون باد و هستشمارهٔ ٢٩ - قصیده در مدح خواجه یحییکار ملک و دین بحمدالله نظام از سرگرفتشمارهٔ ٣٠ - قصیده در مدح حضرت علی بن موسی الرضا علیه آلاف التحیه و الثناء و تعریف بقعه منوره اوگوهر افشان کن ز جان ایدل که میدانی چه جاستشمارهٔ ٣١ - قصیده در مدح خاتم الانبیاءعلی مرتضی و بقیه امامان هدیمظهر نور نخستین ذات پاک مصطفاستشمارهٔ ٣٢ - قصیده در مدح حضرت ولایتنوری که هست مطلع آن هل اتی علیستشمارهٔ ٣٣ - قصیدههر که را توفیق ایزد یار و دولت یاورستشمارهٔ ٣۴ - ایضاً قصیده در مدح شاه ابونصریا رب این نکهت جانپرور مشک ختن استشمارهٔ ٣۵ - در تعریف شادیاخیا رب این باغ ارم یا شادیاخ خرم استشمارهٔ ٣۶ - قصیدهالوداع ایدل که ما زینجا سفر خواهیم کردشمارهٔ ٣٧ - ایضاً قصیده در منقبت حضرت علی مرتضی(ع) والصلوهآنرا که پیشوای دو عالم علی بودشمارهٔ ٣٨ - قصیده فی النصیحهایها الناس دل از کار جهان برگیریدشمارهٔ ٣٩ - وله قصیده در مدح امیرمعز الدین حسین کرتاین منم یا رب که بختم پیشوایی می‌کندشمارهٔ ۴٠ - ایضاً قصیده له در مدح علاءالدین محمداین سعادت بین که باز اهل خراسان یافتندشمارهٔ ۴١ - ایضاً لهآن پریچهره که صد عاشق زارش باشدشمارهٔ ۴٢ - وله فی المدح ایضاًاین سعادت بین که باز اندر زمان آمد پدیدشمارهٔ ۴٣ - قصیده ایضاً له در مدح طغا یتمور خان و تهنیت ورود اوایدل بیار مژده که شاه جهان رسیدشمارهٔ ۴۴ - قصیده در مدح محمد بیک ارغونشاهامیری کو سزای گاه باشدشمارهٔ ۴۵ - قصیدهبار دگر زمانه مراد دلم بدادشمارهٔ ۴۶ - ولهبا شاه بین چه مرحمتست این که حق نمودشمارهٔ ۴٧ - وله ایضاًترک من بر سطح مه خطی مدور می‌کشدشمارهٔ ۴٨ - وله ایضاً قصیده در مدح امیر محمد بیکچون نگارم گوی مه از غالیه چوگان کندشمارهٔ ۴٩ - قصیدهخبری سوی نگارم بخراسان که بردشمارهٔ ۵٠ - قصیدهدوش نسیم سحر بادم مشک وز بادشمارهٔ ۵١ - قصیدهرسید خسرو عادل بطالع مسعودشمارهٔ ۵٢ - قصیده در مدح خواجه علاءالدین محمدزهی به سلسله زلف مشگبار مجعدشمارهٔ ۵٣ - وله قصیده در مدح طغا یتمور خانزلف تو بر دو هفته قمر چون مقر کندشمارهٔ ۵۴ - قصیده در مدح نظام الدین یحیی کراییشاه عالم روز کین چون قصد دشمن می‌کندشمارهٔ ۵۵ - قصیده در مدح طغا یتمور خانشاه جهان چو رخش بمیدان در آوردشمارهٔ ۵۶ - قصیده در مدح امیر تالششاد باش ای دل که بختت پیشوایی می‌کندشمارهٔ ۵٧ - وله ایضاًشاد آنک عیش برطرف بوستان کندشمارهٔ ۵٨ - وله در مدح طغا یتمور خانشاه جهان چو پای فرا پیش صف نهادشمارهٔ ۵٩ - قصیده در مدح علاءالدین محمد هندو وزیرصبا بهر شکن از زلف او که تاب دهدشمارهٔ ۶٠ - ایضاً له قصیده در مدح طغاتیمور خانصبح سعادت از افق خرمی دمیدشمارهٔ ۶١ - ایضاً قصیده در مدح تاج الدین علیصبح صادق بیرق نور از افق چون برکشیدشمارهٔ ۶٢ - قصیده در مدح معزالدین حسین کرت و تهنیت عیدعید نو بر خسرو خسرو نشان فرخنده بادشمارهٔ ۶٣ - ایضاً له مدح طغایتمورخانفروغ صبح سعادت جهان منور کردشمارهٔ ۶۴ - وله قصیده در مدح تاج الدین علی سربداریگاه آن آمد که بر کف ساقیان ساغر نهندشمارهٔ ۶۵ - ایضاً در مدح نظام الدین یحیی کرابیگاه آن آمد که عالم جمله باغستان شودشمارهٔ ۶۶ - قصیده در مدح طغایتمورخانمرا خدای اگر عمر جاودان بدهدشمارهٔ ۶٧ - ایضاً له در تهنیت قدوم ارغونشاهمقدم میمون نوئین جهان فرخنده بادشمارهٔ ۶٨ - قصیدهیارب این نکهت عنبر ز کجا می‌آیدشمارهٔ ۶٩ - ایضاً لهیا رب از من خبری سوی خراسان که بردشمارهٔ ٧٠ - وله ایضاً در مدح امیر یحیییکچند بکام دلم ایام زمان دادشمارهٔ ٧١ - قصیده فی مدح پادشاه عالی مقدار تاج الدین علییارب این خرم نسیم از عالم جان می‌رسدشمارهٔ ٧٢ - قصیده در مدح نظام الدین یحییآفرین باد آفرین ای حیدر خنجر گذارشمارهٔ ٧٣ - قصیدهباد بهار میوزد از روی مرغزارشمارهٔ ٧۴ - ولهبعزم سفر شاه جمشید فرشمارهٔ ٧۵ - قصیده در تعریف و تاریخ بنای قصری که نظام الدین یحیی ساختهحبذا این قصر جانپرور که تا گشت آشکارشمارهٔ ٧۶ - قصیدهخرم صباح آنکه او ز اول که بگشاید نظرشمارهٔ ٧٧ - قصیدهدوش رفتم از ره فکرت بر این نیلی حصارشمارهٔ ٧٨ - وله ایضاً در مدح و تهنیت قدوم پادشاهدوش وقت صبحدم آمد نسیمی مشکبارشمارهٔ ٧٩ - وله ایضاً قصیده در مدح تاج الدین علی سربداریدوش بی هیچ خبر کوکبه باد سحرشمارهٔ ٨٠ - وله ایضاًدوش بادی مشک‌بو آمد به هنگام سحرشمارهٔ ٨١ - قصیده در مدحزهی حیران ز قد و خط و دندان و لب دلبرشمارهٔ ٨٢ - قصیده گوهرزهی عقیق تو افشانده بر روان گوهرشمارهٔ ٨٣ - وله ایضاًزهی خجسته شبی کز درم نسیم سحرشمارهٔ ٨۴ - قصیده در مدح معزالدین حسین کرتشکر این دولت که یارد گفت ز اهل روزگارشمارهٔ ٨۵ - قصیده در مدح تاج الدین علی سربداریعید آمد ای نگار بده جام خوشگوارشمارهٔ ٨۶ - قصیده در مدح امیر تالشفصل بهارست خیز ای صنم گلعذارشمارهٔ ٨٧ - ایضاً در تهنیت عید و مدح وجیه الدین مسعودفرخنده باد مقدم عید خجسته فرشمارهٔ ٨٨ - قصیده فی التوحید و الزهد و نعت الرسول صلی الله علیه و سلمموسم پیری رسید ایدل جوانی ترک گیرشمارهٔ ٨٩ - ایضاً قصیده در مدح معز الدین حسین کرتمنت خدایرا که بتوفیق کردگارشمارهٔ ٩٠ - وله ایضاً قصیده در مدح تاج الدین علی سربداریمنت ایزد را که بخت نوجوان پیرانه سرشمارهٔ ٩١ - ولهمرا چو یاد خراسان گذر کند بضمیرشمارهٔ ٩٢ - قصیدهنامد الحق اینچنین فیروز کآمد شهریارشمارهٔ ٩٣ - قصیده در مدح طغایتمورخانهر چند مدتی شدم از روی اضطرارشمارهٔ ٩۴ - مطلع ثانیدولت بود مساعد و اقبال و بخت یارشمارهٔ ٩۵ - وله ایضاًروز نوروز و می اندر قدح و ما هشیارشمارهٔ ٩۶ - قصیدهبر من در سعادت و دولت کشاد بازشمارهٔ ٩٧ - قصیده در مدح علاءالدین محمدمرا ز جور تو ای روزگار سفله نوازشمارهٔ ٩٨ - وله ایضاً قصیده در مدح ملک معزالدین کرتمنت خدیرا که پس از هجر دیر بازشمارهٔ ٩٩ - وله ایضاًجهان جود و کرم ای پناه اهل نیازشمارهٔ ١٠٠ - قصیده در طیبت و مدح نظام الدین یحییچیست آن گوهر که هست از لعل تاجی برسرششمارهٔ ١٠١ - قصیدهگردش گردون بکامم گر نباشد گو مباششمارهٔ ١٠٢ - قصیده عینیهچگویم ازین روزگار مخادعشمارهٔ ١٠٣ - ایضاً لهگر شود در عشق جانان جان شیرینم تلفشمارهٔ ١٠۴ - ایضاً لهحبذا دارالحدیثی کز معالی و شرفشمارهٔ ١٠۵ - ایضاً در مدح رضی الدین عبدالحقزهی صدر وزارت را ز رأی روشنت رونقشمارهٔ ١٠۶ - وله ایضاً در مدح طغایتمورخانتا شه نهاد پای بر اوج سریر ملکشمارهٔ ١٠٧ - ایضاً در مدح امیر مولای بیگندانم آن رخ حورست یا جمال ملکشمارهٔ ١٠٨ - وله ایضاً فی المدح خواجه نظام الدین یحییاز افق ماه نو عید بفیروز فالشمارهٔ ١٠٩ - ایضاً لهچو از نشیمن قدسی بیمن طالع و فالشمارهٔ ١١٠ - وله ایضاًخجسته صبحدمی کان نگار مهر گسلشمارهٔ ١١١ - وله ایضاً در مدح مولانا غیاث الدین بحرآبادیصبحدم بر خاک کویش بگذاری باد شمالشمارهٔ ١١٢ - قصیده در مدح فاضل اوحد حکیم الدیناین منم یا رب که در دل شادمانی یافتمشمارهٔ ١١٣ - ایضاً عرض اخلاص و مدح امیر ابونصر بن علیای پیک پی خجسته نسیم سپیده دمشمارهٔ ١١۴ - وله ایضاًاین منم باز که در باغ بهشت افتادمشمارهٔ ١١۵ - وله در مدح علاءالدین حسینپیشتر زین چند گاهی دل پریشان داشتمشمارهٔ ١١۶ - ایضاً لهحبذا آرامگاهی خوشتر از دار النعیمشمارهٔ ١١٧ - قصیده فی مدح السلطان نظام الدین یحییخراسان بار دیگر شد بهشت آسا خوش و خرمشمارهٔ ١١٨ - وله ایضاً در مدح خواجه علاءالدین هندوروز جشن عربست ای مه خوبان عجمشمارهٔ ١١٩ - وله ایضاً در مدح علاء الدین وزیر خراسانزهی جمال تو خورشید آسمان کرمشمارهٔ ١٢٠ - قصیده در مدح طغایتمورخانکه برد رونق کان و که داد خجلت قلزمشمارهٔ ١٢١ - وله ایضاًهر گه که نام مجلس مولی همی برمشمارهٔ ١٢٢ - وله ایضاً قصیده در مدح زنگی بیک محمد برکال قتلغای چشم مست دلربای تو مست از شراب حسنشمارهٔ ١٢٣ - قصیده در مدح نظام الدین یحیی کرابیای داور زمانه و فرمانده زمینشمارهٔ ١٢۴ - وله ایضاً قصیده در مدح طغایتمورخانترا سزد بصفا ماه آسمان گفتنشمارهٔ ١٢۵ - وله ایضاً در مدح تاج الدین علی سربداریچون شد سعادت ابدی یار ملک و دینشمارهٔ ١٢۶ - ایضاً له در مدح نجم الدین عبدالعلیدوش وقت صبحدم از لطف رب العالمینشمارهٔ ١٢٧ - ایضاً له در مدح نظام الدین یحییساقی بیار باده که چون خلد شد چمنشمارهٔ ١٢٨ - قصیده در مدح تاج الدین علی سربداریمرا دولت بشارت داد و گفت آمد زمان آنشمارهٔ ١٢٩ - وله ایضاً در مدح طغایتمورخانمنت خدای را که علی غفله الزمانشمارهٔ ١٣٠ - ایضاً له در مدح علاءالدین محمدمرا که هست زبان تیغ آبدار سخنشمارهٔ ١٣١ - ایضاً قصیده در مدح وجیه الدین مسعودندانم صبغه الله است یا گلگون شرابست اینشمارهٔ ١٣٢ - ایضاً له در مدح ملک شمس الدین محمدنوجوان شد گاه پیری دولت ابن یمینشمارهٔ ١٣٣ - وله ایضاً در مدح علاءالدین وزیرهوای آنرخ چون ماه و زلف غالیه گونشمارهٔ ١٣۴ - وله ایضاً در مدح علاءالدین حسینهزار شکر و سپاسم ز خالق ثقلینشمارهٔ ١٣۵ - وله ایضاًیا رب چه موجبست که دستور شه نشانشمارهٔ ١٣۶ - وله ایضاًمیمون بود چو طلعت فرخ لقای توشمارهٔ ١٣٧ - قصیده ایضاً لهآیا بود که باز ببینم جمال شاهشمارهٔ ١٣٨ - ایضاً له در مدح علاءالدین محمداگر بیابم از آن ترک دلستان بوسهشمارهٔ ١٣٩ - وله در مدح تاج الدین علی سربداریباز آمدم بحضرت سلطان دین پناهشمارهٔ ١۴٠ - وله در مدح کرایشاهایصبا لطفی بود گر بگذری یک صبحگاهشمارهٔ ١۴١ - ایضاً له در مدح نظام الدین یحییباد میمون نهضت رایات شاه دین پناهشمارهٔ ١۴٢ - وله ایضاً در مدح پهلوان حسن دامغانی امیر سربداریدارم ز جورت ایصنم عنبرین کلهشمارهٔ ١۴٣ - وله ایضاً در تهنیت ورود ملک معز الدین حسین کرتشاد باش ایدل که خوش آمد بشیراز گرد راهشمارهٔ ١۴۴ - وله ایضاً در مدح تاج الدین شیخ علی مؤیدفرخنده باد مقدم شاه جهانپناهشمارهٔ ١۴۵ - ایضاًای سپهر بیوفا با ما جفا تا کی کنیشمارهٔ ١۴۶ - قصیدهالا ای نسیم سحر گر توانیشمارهٔ ١۴٧ - وله ایضاً در مدح تاج الدین علی سربداری و بیان رفع نقار و کدورتی که بین سرداران بودهباز دین و ملک را بر رغم چرخ چنبریشمارهٔ ١۴٨ - ایضاً در مدح مولا محمد بیگ عبدالله قهستانی و امیر ستلمش بیگبه خلوت با خرد گفتم شبی کای پیر نورانیشمارهٔ ١۴٩ - وله ایضاً در مدح علاءالدین محمدبر آمدم صبحدم باد بهاریشمارهٔ ١۵٠ - وله ایضاً در مدح شهاب الدین زنگیبهارست ای پسر در ده ز بهر رفع دلتنگیشمارهٔ ١۵١ - ایضاً لهبیا تا عشرت آبادی چو خلد جاودان بینیشمارهٔ ١۵٢ - ولهتا زمان باشد کسی را در زمان سروریشمارهٔ ١۵٣ - ایضاً لهچند گاهی زیر طاق گنبد نیلوفریشمارهٔ ١۵۴ - وله در مدح تاج الدین علی سربداریچون سعادت رهنمائی کرد و دولت یاوریشمارهٔ ١۵۵ - وله ایضاً در مدح امیر مولای بیگحبذا بختی که ناگه گشت ما را رهنمایشمارهٔ ١۵۶ - وله ایضاً در مدح علاءالدین محمد وزیر و تعریف سرائی که نوبنیاد نهادهدلا گر میل آن داری که خلد جاودان بینیشمارهٔ ١۵٧ - وله ایضاً در مدح نظام الدین یحییعیدست در ده ای صنم گلعذار میشمارهٔ ١۵٨ - ایضاً له در مدح خواجه نظام الدین یحییگر شود هر سر مویی که مرا هست زبانیشمارهٔ ١۵٩ - وله ایضاً در مدح نظام الدین یحییگر نگارم برقع از رخسار برگیرد همیشمارهٔ ١۶٠ - وله ایضاًمنت ایزد را که دولت کرد بازم رهبریشمارهٔ ١۶١ - قصیده عیدیهنو گشت ماه عید به یمن و مبارکیشمارهٔ ١۶٢ - ولهاز من ای باد صبا لطف بود گر سحری