شمارهٔ ١٢١ - وله ایضاً
هر گه که نام مجلس مولی همی برمقدر سخن بپایه اعلی همی برم
مولی ملوک مملکه الفضل و العلیکاندر ثناش شعر بشعری همی برم
ای رکن حصن شرع مشید برای تودر مدحتت چو دست با نشی همی برم
حقا که از میامن اوصاف ذات تواز لطف نظم آب ثریا همی برم
نی هوش دار ابن یمین اینچنین مگویگو خوشه ئی ز خرمن مولی همی برم
گیرم که هست خود سخنم سحر سامریجهلم نگر که زی ید بیضا همی برم
میآورم سخن بتو کرمان و بصره رابر رسم تحفه زیره و خرما همی برم
غواص بحر شعر توام هست سالهاکز قطره هاش لولو لالا همی برم
از بندگان خویشتنم دان که مدتیستکین دولت از زمانه تمنا همی برم
میگویم اینسخن که بنو عرض میکنمشوخی نگر که قطره بدریا همی برم