شمارهٔ ١۴۴ - وله ایضاً در مدح تاج الدین شیخ علی مؤید
فرخنده باد مقدم شاه جهانپناهخورشید ملک شیخ علی سایه اله
شاهی که باشد از زبر تخت خسرویتابان رخش چنانکه ز گردون دو هفته ماه
از فر فرق او که در آفاق سرورستبر آفتاب سایه کند گوشه کلاه
ایخسروی که صومعه داران قدس رااینست ورد و بس ز پی شام و صبحگاه
از لطف حق شناس که بر رغم دشمنانبا دوستان بمجلس عشرت نشست شاه
یعنی که ماه برج سعادت بکام دلبا آفتاب گشته مقارن به تختگاه
این آفتاب تا بابد بی زوال بادداراد حق ز کاستن آن ماه را نگاه
دور از جناب جاه تو احداث روزگارکرد اعتدال طبع مرا منحرف ز راه
نوش شرابخانه لطف تو چون رسیددر کام جان من ز کف بخت نیکخواه
از فر شاه و فرخی نوش انجمنیابم شفا هر آینه زین رنج عمر کاه
شاها کمینه چاکرت ابن یمین منمآنم که کرده ئی بعنایت بمن نگاه
و آنگاه مدح شاه کنم در جهان روانشعری ربوده گوی ز شعری بقدر و جاه