قصاید
شمارهٔ ۱ - در مدح محمد بن علی خاص از سرداران سلطان ابراهیم غزنویچون نای بینوایم ازین نای بینواشمارهٔ ۲ - در ستایش محمود شاهشاها، جهان‌شاهی و شاه جهانیاشمارهٔ ۳ - در ستایش ابورشد رشیدای رفیقان من ای عمر و منصور و عطاشمارهٔ ۴ - مدح صاحب اجل العمید منصور بن سعید بن احمدخردم نمود گردش چرخ چو آسیاشمارهٔ ۵ - در مدح منصور بن سعیدشب آمد و غم من گشت یک دو تا فرداشمارهٔ ۶ - مدح سیف الدوله محمود بن ابراهیمزهی موفق و منصور شاه بی همتاشمارهٔ ۷ - وصف بهار و مدح سلطان محمودبه نو بهاران غواص گشت ابر هواشمارهٔ ۸ - مدح سلطان مسعود بن ابراهیمزلفین سیاه آن بت زیباشمارهٔ ۹ - هم در مدح اوتا از بر من دور شد آن لعبت زیباشمارهٔ ۱۰ - وصف شب و ستارگان آسمان و ستایش علی الخاصدوش در روی گنبد خضراشمارهٔ ۱۱ - وصف ابر و ثنای سیف الدوله محمود بن ابراهیمسپاه ابر نیسانی ز دریا رفت بر صحراشمارهٔ ۱۲ - مدح سلطان مسعودنشسته ام ز قدم تا سر اندر آتش و آبشمارهٔ ۱۳ - هم در ثنای اوببرد خنجر خسرو قرار از آتش و آبشمارهٔ ۱۴ - ستایش سلطان ظهیرالدوله ابراهیممرا ازین تن رنجور و دیده بی خوابشمارهٔ ۱۵ - در مدح امیر ابونصر فارسیز خاک و باد که هستند یار آتش و آبشمارهٔ ۱۶ - در مدح سیف الدوله محمودچو باغ گشت خراب از خزان نماندش آبشمارهٔ ۱۷ - هم در مدح سیف الدوله محمودبخاست از دل و از دیده من آتش و آبشمارهٔ ۱۸ - در ستایش سلطان محمودهوای روشن بگرفت تیره رنگ سحابشمارهٔ ۱۹ - هم در مدح سلطان محمودچیست آن کاتشش زدوده چو آبشمارهٔ ۲۰ - وصف بهار و ستایش سیف الدوله محمودمگر مشاطه بستان شدند با دو سحابشمارهٔ ۲۱ - در شرح گرفتاری و مدح عبدالحمید احمد بن عبدالصمدچون از فراق دوست خبر دادم آن غرابشمارهٔ ۲۲ - در مدح ابوالمؤید منصور بن سعید بن احمدشد مشک شب چو عنبر اشهبشمارهٔ ۲۳ - هم در مدح اوقوت روح خون انگور استشمارهٔ ۲۴ - در ثنای سلطان مسعودملک جوان است و شهریار جوان استشمارهٔ ۲۵ - در مدح سلطان مسعود بن ابراهیمچه خوش عیش و چه خرم روزگار استشمارهٔ ۲۶ - هم در مدح اوملک مسعود ابراهیم شاه استشمارهٔ ۲۷ - در مدیحدل از دولت همیشه شاد بادتشمارهٔ ۲۸ - حسب حال خویش گویداین چنین رنج کز زمانه مراستشمارهٔ ۲۹ - در مدح ابونصر پارسی و شرح گرفتاریاز پس من غمست و پیش غم استشمارهٔ ۳۰ - مدیح عبدالحمید بن احمدجشن اسلام عید قربانستشمارهٔ ۳۱ - در ستایش سلطان محمود و اقتفای استاد لبیبیبه نظم و نثر کسی را گر افتخار سزاستشمارهٔ ۳۲ - در مدح ثقه الملک طاهربن علیطاهر ثقت الملک سپهر است و جهانستشمارهٔ ۳۳ - شکایت از اوضاع و مدح عمید حسنهیچ کس را غم ولایت نیستشمارهٔ ۳۴ - در مدح ابوالرشد رشید بن محتاجپسر محتاج ای من شده محتاج به توشمارهٔ ۳۵ - در مدح عمید حسنامروز هیچ خلق چو من نیستشمارهٔ ۳۶ - در رثای سید حسنبر تو، سید حسن، دلم سوزدشمارهٔ ۳۷ - در آغاز گرفتاری ساخته استتا مرا بود بر ولایت دستشمارهٔ ۳۸ - در ستایش مردانگی و جنگجوییتا توانی مکش ز مردی دستشمارهٔ ۳۹ - در مدح پادشاهماه صیام آمد این ملک به سلامتشمارهٔ ۴۰ - وداع محبوب و قصد سفرگه وداع بت من مرا کنار گرفتشمارهٔ ۴۱ - در ستایش امیر منصور بن سعیدکفایت را ستوده اختیار استشمارهٔ ۴۲ - اندرزکس را بر اختیار خدای اختیار نیستشمارهٔ ۴۳ - حسب حالدلم از نیستی چو ترسا نیستشمارهٔ ۴۴ - در ستایش یمین الدوله بهرامشاهای بت لبت ملیست که آن را خمار نیستشمارهٔ ۴۵ - در مدح ثقة الملک طاهربن علیهر چه اقبال بیندیشید آمد همه راستشمارهٔ ۴۶ - مدیح بهرامشاهچون ره اندر برگرفتم دلبرم در برگرفتشمارهٔ ۴۷ - مدح ملک ارسلان بن مسعود و ذکر خیر بونصر پارسیاین عقل در یقین زمانه گمان نداشتشمارهٔ ۴۸ - در صفت ابر و مدح یکی از بزرگانزهی هوا را طواف و چرخ را مساحشمارهٔ ۴۹ - در مدح علائالدواله مسعود شاهای عزم سفر کرده و بسته کمر فتحشمارهٔ ۵۰ - هم در ثنای اوتا جهانست ملک سلطان بادشمارهٔ ۵۱ - باز در ستایش اوشهریارا خدای یار تو بادشمارهٔ ۵۲ - هم در مدح سطان مسعودمسعود پادشاه جهان کامگار بادشمارهٔ ۵۳ - باز هم ثنای اوشاها بنای ملک به تو استوار بادشمارهٔ ۵۴ - ستایش سیف الدوله محمودهوای دوست مرا در جهان سمر داردشمارهٔ ۵۵ - هم در مدح اوامیر غازی محمود رای میدان کردشمارهٔ ۵۶ - مدیح کمال الدوله سلطان شیرزادز بار نامه دولت بزرگی آمد سودشمارهٔ ۵۷ - از وزیر بهروز بن احمد یاری خواهدبهروزبن احمد که وزیر الوزرا شدشمارهٔ ۵۸ - در ستایش یکی از صدور و شرح گرفتاری خویشتا تو را در جهان بقا باشدشمارهٔ ۵۹ - توسل به علی خاص در زمان گرفتاریای خاصه شاه شرق فریادشمارهٔ ۶۰ - شکوه از حبس و زندانچو مردمان شب دیرنده عزم خواب کنندشمارهٔ ۶۱ - گله از اختران آسمان و توصیف صبحزیور آسمان چو بگشایندشمارهٔ ۶۲ - در مدح ثقة الملک طاهربن علیوصف تو چو سرکشان بکردندشمارهٔ ۶۳ - هم در مدیحای خواجه دل تو شادمان بادشمارهٔ ۶۴ - در مدح منصور بن سعیداحوال جهان بادگیر بادشمارهٔ ۶۵ - در ستایش امیر ابونصر فارسیای آن که فلک نصرت الهیشمارهٔ ۶۶ - در ستایش فضایل خود گویدجاهم چو بکاهد خرد فزایدشمارهٔ ۶۷ - در مدح ابوالفرج و گله از اوبوالفرج ای خواجه آزادمردشمارهٔ ۶۸ - در اثبات صانع و بینش خویشجهان را عقل راه کاروان دیدشمارهٔ ۶۹ - شکایت از روزگارروزگاریست سخت بی فریادشمارهٔ ۷۰ - شکوه از کجروی زمانهچون منی را فلک بیازاردشمارهٔ ۷۱ - در مدح ثقة الملک طاهر و شرح گرفتاری خودتا بقا مایه نما باشدشمارهٔ ۷۲ - در مدح گویدای خداوند رحمت ایزدشمارهٔ ۷۳ - ستایش ملک ارسلانز سر گیتی پیر بوده جوان شدشمارهٔ ۷۴ - مدح شهریار و سپاسگزاری از مراحم اوسزد که باش شاها ز ملک خرم و شادشمارهٔ ۷۵ - در تهنیت لوا و عهد خلیفه و مدیح ملک ارسلانلوا و عهد خطاب خلیفه بغدادشمارهٔ ۷۶ - در ثنای بهرامشاهکوس ملک آواز نصرت بر کشیدشمارهٔ ۷۷ - هم در مدح اوتا در جهان مکین و مکان باشدشمارهٔ ۷۸ - وصف پائیز و مدح سیف الدوله محمودباد خزان روی به بستان نهادشمارهٔ ۷۹ - مدح یکی از اکابرای بزرگی که دین و دولت راشمارهٔ ۸۰ - چیستان و گریز به مدح خواجه ابوطاهر عمرلعبتی را که صد هنر باشدشمارهٔ ۸۱ - گفتگو از روشنان فلکی و سیاهکاری آنانچو سوده دوده به روی هوا برافشانندشمارهٔ ۸۲ - در شکایت از تیره روزی خویش گویددلم ز اندوه بی حد همی نیاسایدشمارهٔ ۸۳ - دریغ بر جوانیدریغا جوانی و آن روزگارشمارهٔ ۸۴ - داستان تبه روزی و گرفتاریبیچاره تن من که ز غم جانش برآمدشمارهٔ ۸۵ - در مدح سلطان ظهیرالدوله ابراهیمشهریارا کردگارت یار بادشمارهٔ ۸۶ - در مدح علاءالدوله سلطان مسعودهر ساعتی ز عشق تو حالم دگر شودشمارهٔ ۸۷ - در مدح ارسلان بن مسعودز شاه بینم دل های اهل حضرت شادشمارهٔ ۸۸ - هم در ستایش اوشاهی که پیر گشته جهان را جوان کندشمارهٔ ۸۹ - باز در مدح اواز جور زمانه را جدا کردشمارهٔ ۹۰ - در تهنیت تولد خسرو ملک فرزند ملک ارسلانهزار خرمی اندر زمانه گشت پدیدشمارهٔ ۹۱ - ستایش سیف الدوله محمودخویشتن را سوار باید کردشمارهٔ ۹۲ - در تسلیت یکی از اکابربزرگوار خدایا چنان نمود خردشمارهٔ ۹۳ - مدح سلطان مسعودبرترست از گمان ملک مسعودشمارهٔ ۹۴ - مدیح عمید ابوالفرج نصر ابن رستمای اصل سخا و رادی و دادشمارهٔ ۹۵ - ستایش سلطان علاء الدوله مسعوداین آتش مبارز و این باد کامگارشمارهٔ ۹۶ - در مدح ابونصر فارسیجهان را چرخ زرین چشمه زرین می زند زیورشمارهٔ ۹۷ - در مدح امیر ابوالفتح عارضهم شب مست وار و عاشق وارشمارهٔ ۹۸ - در مدح ابوالفرج نصربن رستم و توصیف نبرد آزمایی اوآن ترجمان غیب و نماینده هنرشمارهٔ ۹۹ - هم در مدح اوآمد فرج ما ز ستم های ستمکارشمارهٔ ۱۰۰ - ستایش خامهچرا باشم از آز خسته جگرشمارهٔ ۱۰۱ - مدیح سلطان مسعودچون چرخ قادر آمد و چون دهر کامگارشمارهٔ ۱۰۲ - مدح ثقة الملک طاهر بن علیای به قدر از برادران برترشمارهٔ ۱۰۳ - جواب قصیده محمد خطیبی و انکار بر آثار کواکب و شکایت از حبس خود و مدح ثقة الملک طاهر و سلطان مسعودمحمد ای به جهان عین فضل و ذات هنرشمارهٔ ۱۰۴ - مدیح سلطان مسعود پس از شکار اوای جهان را به راستی داورشمارهٔ ۱۰۵ - در شکرگزاری از آغاز پادشاهی سیف الدوله محمودساقیا چون گشت پیدا نور صبح از کوهسارشمارهٔ ۱۰۶ - مدح سلطان مسعود و اظهار امیدواری در شصت سالگیدولت مسعودی با روزگارشمارهٔ ۱۰۷ - در مدح علاء الدوله مسعودز غزو باز خرامید شاد و برخوردارشمارهٔ ۱۰۸ - ستایش ثقة الملکای که در پیش تخت هیچ ملکشمارهٔ ۱۰۹ - در تهنیت عید و مدح سلطان محمودرسید عید و ز ما ماه روزه کرد گذرشمارهٔ ۱۱۰ - مدح ابونصر پارسیای یل هامون نورد ای سرکش جیحون گذارشمارهٔ ۱۱۱ - شکایتفریاد مرا زین فلک آئینه کردارشمارهٔ ۱۱۲ - چیستانناجانور بدیع یکی شخص پر هنرشمارهٔ ۱۱۳ - مدیح محمود بن ابراهیممهرگان مهربان باز آمد و عصر عصیرشمارهٔ ۱۱۴ - باز در مدح اوآن لعبت سرو قد مه منظرشمارهٔ ۱۱۵ - مدح یکی از صدورشاد باش ای وزیر دولت یارشمارهٔ ۱۱۶ - مدح یکی از بزرگانشادباش ای سپهر آینه وارشمارهٔ ۱۱۷ - مدح سیف الدوله محمودوقت گل سوری خیز ای نگارشمارهٔ ۱۱۸ - هم در ثنای اورأی مجلس کرد رای شهریارشمارهٔ ۱۱۹ - مدح سلطان سیف الدوله محمودنه از لب تو برآید همی به طعم شکرشمارهٔ ۱۲۰ - گل و می بهتریک شب از نوبهار وقت سحرشمارهٔ ۱۲۱ - ستایش دیگر از اونگارخانه چین است یا شکفته بهارشمارهٔ ۱۲۲ - صفت اسب و مدح عارض لشکر عمادالدین منصور بن سعیدبیار آن باد پای کوه پیکرشمارهٔ ۱۲۳ - در صفت شیر و مدح آن وزیربگشاد خون ز چشم من آن یار سیم برشمارهٔ ۱۲۴ - باز در ستایش اوچو روشن شد از نور خور باخترشمارهٔ ۱۲۵ - مدیح دیگر از آن بزرگدوال رحلت چون بر زدم بر کوس سفرشمارهٔ ۱۲۶ - در مدح سیف الدوله محمودای بقد برکشیده همچو سرو و کاشغرشمارهٔ ۱۲۷ - در مدح عارض لشکرای جهان فضل و بحر رادی و کان هنرشمارهٔ ۱۲۸ - مدح عمدة الملک رشیدالدینروی ها را نگار کرده رسیدشمارهٔ ۱۲۹ - باز در ثنای اوآلت رامش بخواه گوهر شادی بیارشمارهٔ ۱۳۰ - مدح جمال الملک رشیدچون ببستم کمر به عزم سفرشمارهٔ ۱۳۱ - مرثیه عمادالدوله ابوالقاسم و گریز به ستایش سلطان ابراهیمگمان بری که وفا داردت سپهر مگرشمارهٔ ۱۳۲ - مدح نجم الدین شیبانیای غزا کار حیدر صفدرشمارهٔ ۱۳۳ - مدح سلطان مسعودبادی مسعود شاه دولت یارشمارهٔ ۱۳۴ - ستایش پادشاه و دعوی ترتیب کتابخانه سلطنتیجهان دارا به کام جهان دارشمارهٔ ۱۳۵ - مدح علاء الدوله مسعودبنیاد دین و دولت می دارد استوارشمارهٔ ۱۳۶ - هم در ثنای اومظفر آمد و منصور شاه گیتی دارشمارهٔ ۱۳۷ - مدیح ملک ارسلانبر صفه پادشاه بگذرشمارهٔ ۱۳۸ - هم در ستایش اوای ماه دو هفته منورشمارهٔ ۱۳۹ - ستایش سیف الدوله محمودچه مرکبست که او را نه خفتن ست و نه خورشمارهٔ ۱۴۰ - صفت فیل و مدح آن پادشاههمی گذشت به میدان شاه کشورشمارهٔ ۱۴۱ - باز در مدح اوآن لعبت کشمیر و سرو کشمرشمارهٔ ۱۴۲ - هم در ستایش آن شهریارچو شد فروزان از تیغ کوه رایت خورشمارهٔ ۱۴۳ - مدحی دیگر از آن پادشاهای آذر تو بافته از غالیه چادرشمارهٔ ۱۴۴ - باز در ستایش اوشاه محمود سیف دولت و دینشمارهٔ ۱۴۵ - هم در تمحید سلطان محمودبهست قامت و دیدار آن بت کشمیرشمارهٔ ۱۴۶ - مدح امیر ابونصر پارسیبونصر پارسی سر احرار روزگارشمارهٔ ۱۴۷ - مدح علاء الدوله مسعود شاهشکوفه طرب آورد شاخ عشرت بارشمارهٔ ۱۴۸ - هم در ثنای اوپادشاه بزرگ دین پرورشمارهٔ ۱۴۹ - ستایش ظهیرالدوله ابراهیمز عز و مملکت و بخت باد برخوردارشمارهٔ ۱۵۰ - وصف جلوه های طبیعت و گریز به مدح محمودروز وداع از در اندر آمد دلبرشمارهٔ ۱۵۱ - هم در ثنای آن پادشاه و تهنیت فتح اکرهایا نسیم سحر فتح نامه ها بردارشمارهٔ ۱۵۲ - در مدح ابونصر منصورمملکت را به نصرت منصورشمارهٔ ۱۵۳ - چیستان و گریز به مدح آن بزرگچو تو معشوقه و چو تو دلبرشمارهٔ ۱۵۴ - مدح عمید علی سالارای باد بروب راه را یکسرشمارهٔ ۱۵۵ - ستودن ترکان و ستایش سلطان مسعودترکان که پشت و بازوی ملکند و روزگارشمارهٔ ۱۵۶ - در ثنای ملک ارسلانبا روی تازه و لب پر خنده نوبهارشمارهٔ ۱۵۷ - در صفت پیلان و مدح آن سلطانسوی میدان شهریار گذرشمارهٔ ۱۵۸ - مدح سیف الدوله محمودچو روز روشن بنمود چهره از شب تارشمارهٔ ۱۵۹ - هم در ستایش اورسید عید و من از روی حور دلبر دورشمارهٔ ۱۶۰ - وصف بهار و مدح ثقة الملک طاهر بن علیرنگ طبعی به کار برده بهارشمارهٔ ۱۶۱ - ستایشگریخسروا چون تو که دیدست افتخار و اختیارشمارهٔ ۱۶۲ - وعظ و تنبیهگردش آسمان دایره وارشمارهٔ ۱۶۳ - به ابوالفرج نصر بن رستم نوشته استای کینه ور زمانه غدار خیره سارشمارهٔ ۱۶۴ - مدح بهرامشاه و التزام به نام آن پادشاهتا برآمد ز آتش شمشیر بهرامی شرارشمارهٔ ۱۶۵ - مدح اختری و التزام به نام اختری و اخترای اختری نه‌ای تو مگر اخترشمارهٔ ۱۶۶ - صفت اراده خویش و آرزوی سفر خراسانچو عزم کاری کردم مرا که دارد بازشمارهٔ ۱۶۷ - در نصیحت و ستایش منصور بن سعیدچند گویی که نشنوندت رازشمارهٔ ۱۶۸ - ستایش سیف الدوله محمودشبی چو روز فراق بتان سیاه و درازشمارهٔ ۱۶۹ - مدح عبدالحمید بن احمددر تو ای گنبد امید و هراسشمارهٔ ۱۷۰ - ثنای سلطان علاء الدوله مسعودشاد باش ای شاه عالم شاد باششمارهٔ ۱۷۱ - هم در مدح اوشد مایه ظفر گهی آبدار تیغشمارهٔ ۱۷۲ - ستایش یکی از بزرگانزهی در بزرگی جهان را شرفشمارهٔ ۱۷۳ - مدح علاء الدوله مسعودشاهای روزگار تو نسب روزگار ملکشمارهٔ ۱۷۴ - ستایش شاهزاده خسرو ملکسپهریست ایوان خسرو ملکشمارهٔ ۱۷۵ - شکوه از روزگار و ناله از زندانکرد با من زمانه حمله به جنگشمارهٔ ۱۷۶ - ستایش یکی از فرمانروایانایا فروخته از فر و طلعتت او رنگشمارهٔ ۱۷۷ - ناله از گرفتاریچو گوگرد زد محنتم آذرنگشمارهٔ ۱۷۸ - شکایت از حاسدانتاکیم از چرخ رسد آذرنگشمارهٔ ۱۷۹ - مدح سیف الدوله محمود و تهنیت فتح اگرهدو سعادت به یکی وقت فراز آمد تنگشمارهٔ ۱۸۰ - مدیح علاء الدوله سلطان مسعودهمیشه دشمن مالست شاه دشمن مالشمارهٔ ۱۸۱ - ستایش سیف الدوله محمودولایت مه شعبان به روزه شد تحویلشمارهٔ ۱۸۲ - مدح امیر ابوالفرج نصر بن رستمخجسته بادا بر خواجه عمید اجلشمارهٔ ۱۸۳ - ثقة الملک طاهربن علی را ستوده استبه طاهر علی آباد شد جهان کمالشمارهٔ ۱۸۴ - توصیف اسب و مدح سلطان مسعودشاد باش ای هیون آخته یالشمارهٔ ۱۸۵ - هم در ثنای آن شهریارای اختیار ایزد دادار ذوالجلالشمارهٔ ۱۸۶ - تهنیت جلوس ملک ارسلانبه عون ایزد روز رفته از شوالشمارهٔ ۱۸۷ - یکی از بزرگان را ستایدزهی به مهتری اندر ز مهتران اولشمارهٔ ۱۸۸ - ستایش رئیس ابوالفتح بی عدیل و شکایت از گرفتاریعمرم همی قصیر کند این شب طویلشمارهٔ ۱۸۹ - تفاخر و شکویتخم گشت ای عجب مگر سخنمشمارهٔ ۱۹۰ - مدح یکی از خواجگان عصرمن که مسعود سعد سلمانمشمارهٔ ۱۹۱ - ابراز خلوص نسبت به یکی از اکابرای آن که چون ز جاه تو بر تو ثنا کنمشمارهٔ ۱۹۲ - مدیح سیف الدوله محمودبه پادشاه زمانه زمانه شد پدرامشمارهٔ ۱۹۳ - مدح سلطان و اظهار شکرانای نام تو بخشیده بخشنده اقسامشمارهٔ ۱۹۴ - به سلیمان اینانج بیک فرستاده استخوشم کردی ای قاصد خوش پیامشمارهٔ ۱۹۵ - شکوه از گرفتاری، ناله از بدهکاریروز تا شب ز غم دل افگارمشمارهٔ ۱۹۶ - ایضا شکوه و نالهاز دو دیده سرشک خون بارمشمارهٔ ۱۹۷ - تیمار خواریتیر و تیغست بر دل و جگرمشمارهٔ ۱۹۸ - مدح سیف الدوله محمودچو روی چرخ شد از صبح چون صحیفه سیمشمارهٔ ۱۹۹ - ستایش قلم و گریز به مدح خواجه منصور بن سعیدمن بدین آخته زبان قلمشمارهٔ ۲۰۰ - نکوهش گمان و ستایش منصور بن سعیدتا کی دل خسته در گمان بندمشمارهٔ ۲۰۱ - گله از خلف وعده خواجه بوطاهرمن که مسعود سعد سلمانمشمارهٔ ۲۰۲ - مدح ابوالفرج نصر بن رستمافتخار اهل تیغ ای صاحب اهل قلمشمارهٔ ۲۰۳ - ستایشگرینیست گشت از هوای خود عالمشمارهٔ ۲۰۴ - مدیح علاء الدوله مسعودشاهان پیش را که نکردند جز ستمشمارهٔ ۲۰۵ - هنرنمایی در مدیح سلطان مسعودتنم از رنج گرانبار مکن گو نکنمشمارهٔ ۲۰۶ - هم در ستایش اوگر یک وفا کنی صنما صد وفا کنمشمارهٔ ۲۰۷ - مدح ملک ارسلان بن مسعودزبان دولت عالی به بنده داد پیامشمارهٔ ۲۰۸ - شکایت از زندان و ستایش سلطانخدایگانا بخرام و با نشاط بخرامشمارهٔ ۲۰۹ - مدح عمادالدوله ابوسعد بابونهاد زلف تو بر مه ز کبر و ناز قدمشمارهٔ ۲۱۰ - ناله از تیره بختی خود و امتداد گرفتاریاز کرده خویشتن پشیمانمشمارهٔ ۲۱۱ - داستان سیه روزیاوصاف جهان سخت نیک دانمشمارهٔ ۲۱۲ - هم در آن موضوع و توسل به خواجه بونصرشخصی به هزار غم گرفتارمشمارهٔ ۲۱۳ - مدح خواجه ابوطاهرخواجه بوطاهر ای سپهر کرمشمارهٔ ۲۱۴ - در حسب حال خویش و مدح سیف الدوله محمودکار آنچنان که آید بگذارمشمارهٔ ۲۱۵ - ستایش پادشاهتو را بشارت باد ای خدایگان عجمشمارهٔ ۲۱۶ - تفاخر به دانش و گوهر خویشهر آن جواهر کز روزگار بستانمشمارهٔ ۲۱۷ - هم در آن مقولهچون مشرفست همت بر رازمشمارهٔ ۲۱۸ - مدیح ابوالفرج نصر بن رستماز قد تو سرو بوستان سازمشمارهٔ ۲۱۹ - هم در ستایش اوآمد صفر امروز چو دی رفت محرمشمارهٔ ۲۲۰ - مکاتبه با دوستان و مدح سیف الدوله محمودسپاس ازو که مر او را بدو همی دانیمشمارهٔ ۲۲۱ - در مدح سلطان محمودشب دراز و ره دور و غربت و احزانشمارهٔ ۲۲۲ - مدح علاء الدوله سلطان مسعوددولت جوان و ملک جوان و ملک جوانشمارهٔ ۲۲۳ - ستایش سلطان ابراهیمهمه زمین و زمان خرمست و آبادانشمارهٔ ۲۲۴ - چیستان و مدح آن سلطانگوهری جان نمای و پاک چو جانشمارهٔ ۲۲۵ - مدح سیف الدوله محمود بن ابراهیماین نعمت و این رتبت و این خلعت سلطانشمارهٔ ۲۲۶ - مدیح سیف الدوله محمودقدحی نوش کرد شاه زمینشمارهٔ ۲۲۷ - مدح ثقة الملک طاهر بن علیثقت الملک را خدای جهانشمارهٔ ۲۲۸ - مدح سلطان ابراهیمشب آخر شد از جهان شب منشمارهٔ ۲۲۹ - مدح ارسلان بن مسعودنگاه کن به بزرگی و جاه این ایوانشمارهٔ ۲۳۰ - مدح سیف الدوله محمودچرا نگرید چشم و چرا ننالد تنشمارهٔ ۲۳۱ - وصف بهار و مدح آن شهریارمقدمه چو درآمد ز لشگر نیسانشمارهٔ ۲۳۲ - هم در ستایش اوبگذشت ز پیش من نگار منشمارهٔ ۲۳۳ - هم در مدح او و تفاخر به فضائل خویشدوش تا صبحدم همه شب منشمارهٔ ۲۳۴ - مدیح دیگر از آن پادشاهبا دل پر آتش و دو دیده پر خونشمارهٔ ۲۳۵ - مدیح محمد بهروزخدای عز و جل در ازل نهاد چنانشمارهٔ ۲۳۶ - ستایش ابونصر منصورچون نهان گشت چشمه روشنشمارهٔ ۲۳۷ - مدح محمد وزیر و شرح گرفتاری خویشبیار آن مه دیده و مهر جانشمارهٔ ۲۳۸ - ثنای ابوالرشد رشیدپیرگشته جهان به فضل خزانشمارهٔ ۲۳۹ - مدیح ابونصر منصورویژه می پیر نوش گشت چو گیتی جوانشمارهٔ ۲۴۰ - مدح عمادالدوله رشید خاصچو کردم از هند آهنگ حضرت غزنینشمارهٔ ۲۴۱ - ستایش علی خاصتبارک الله بنگر میان ببسته به جانشمارهٔ ۲۴۲ - ستایش استاد رشیدیشب سیاه چو برچید از هوا دامنشمارهٔ ۲۴۳ - به دوستی خوشدل نام فرستادهای خوشدل ای عزیز گرانمایه یار منشمارهٔ ۲۴۴ - نکوهش بروج دوازده گانهازین دوازده برجم رسید کار به جانشمارهٔ ۲۴۵ - اندرز و تنبیهتا بود شخص آدمی را جانشمارهٔ ۲۴۶ - ای برادر نکو نگر به وجودخویش را در جهان علم کردنشمارهٔ ۲۴۷ - وصف لیل و قلمچون سیه کرد خاک پیرامنشمارهٔ ۲۴۸ - ناله از بند و زندان و مدح ثقة الملک طاهرمقصور شد مصالح کار جهانیانشمارهٔ ۲۴۹ - هم در مدح آن بزرگفراخت رایت ملک و ملک به علیینشمارهٔ ۲۵۰ - در مدح سلطان مسعودای چرخ ملک و دولت و سلطان داد و دینشمارهٔ ۲۵۱ - ستایش شهریارای تاخته از غزنین ناگه زده بر سقسینشمارهٔ ۲۵۲ - خطاب به شمشیر پادشاهای تیغ شاه موسم کارست کار کنشمارهٔ ۲۵۳ - مدح سیف الدوله محمودآفرین بر دولت محمودیان باد آفرینشمارهٔ ۲۵۴ - هم در مدح اوبه نام ایزد بی چون به قصد حضرت سلطانشمارهٔ ۲۵۵ - ستایش دیگر از آن پادشاهالا ای باد شبگیری گذر کن سوی هندستانشمارهٔ ۲۵۶ - هم در مدح اوطبع هوا بگشت و دگرگونه شد جهانشمارهٔ ۲۵۷ - مدیح دیگر از آن پادشاهمگر که هجران هست از چهار طبع جهانشمارهٔ ۲۵۸ - همورا ستوده استتهنیت عید را چو سرو خرامانشمارهٔ ۲۵۹ - باز در مدح آن شهریاربه سوی هند خرامید بهر جستن کینشمارهٔ ۲۶۰ - مدح ثقة الملک طاهربن علیکرد همتای روضه رضوانشمارهٔ ۲۶۱ - مدیح منصوربن سعیددوش گفتی ز تیرگی شب منشمارهٔ ۲۶۲ - ارسلان بن مسعود را ستایدز خورشید روی ملک ارسلانشمارهٔ ۲۶۳ - مدیح سیف الدوله محمودای تو را خوانده صنیع خود امیرالمؤمنینشمارهٔ ۲۶۴ - درود بر خواجه احمد بن حسنشاد باش ای زمانه ریمنشمارهٔ ۲۶۵ - مدح شیرزادراست کن طارم کاراسته شد گلشنشمارهٔ ۲۶۶ - مدح سیف الدوله محموددو مساعد یار و دایم جفت و با هم همزبانشمارهٔ ۲۶۷ - سلطان مسعود را ستایدای ملک شیردل پیل تنشمارهٔ ۲۶۸ - قصیده دیگر در مدح ملک ارسلانملک ملک ارسلانشمارهٔ ۲۶۹ - مدح عمیدالملک ابوالقاسمروز نوروز و ماه فروردینشمارهٔ ۲۷۰ - مدیح سیف الدوله محمودگر نه شاگرد کف شاه جهان شد مهرگانشمارهٔ ۲۷۱ - هم در مدح اوروز مهر و ماه مهر و جشن فرخ مهرگانشمارهٔ ۲۷۲ - ستایش سلطان مسعودای خرد را به راستی قانونشمارهٔ ۲۷۳ - ثنای سیف الدوله محمودبر من بتافت یار و بتابم ز تاب اوشمارهٔ ۲۷۴ - در مدحای اختیار عالم در اختیار توشمارهٔ ۲۷۵ - مدح منصور بن سعیدای کشتئی که در شکم توست آب توشمارهٔ ۲۷۶ - مرثیت یکی از دوستانبر عمر خویش گریم یا بر وفات توشمارهٔ ۲۷۷ - ستایشگریای شیر رزم شیر شکاری شکار توشمارهٔ ۲۷۸ - مدح یکی از شهانای خنجر بران تو روز وغا برهان توشمارهٔ ۲۷۹ - مدح ابوسعد بابو و شرح حال خویشلاله رویاند سرشکم تازه در هر مرحلهشمارهٔ ۲۸۰ - مدحتگریای نصرت و فتح پیش برکردهشمارهٔ ۲۸۱ - مدح محمد خاصدولت خاص و خاصه زاده شاهشمارهٔ ۲۸۲ - گفتگو با خویشتنای سرد و گرم دهر کشیدهشمارهٔ ۲۸۳ - ستایش ثقة الملک طاهر بن علیای ملک ملک چون نگار کردهشمارهٔ ۲۸۴ - مدح ملک ارسلان بن مسعودای به عارض سپید و زلف سیاهشمارهٔ ۲۸۵ - تهنیت فتح هندوستانای ذکر خنجر تو به عالم سمر شدهشمارهٔ ۲۸۶ - مدح سیف الدوله محمودز در درآمد دوش آن نگار من ناگاهشمارهٔ ۲۸۷ - از زندان بالاهور که مولد اوست سخن گویدای لاهوور ویحک بی من چگونه ایشمارهٔ ۲۸۸ - مدیح سلطان ابراهیم بن مسعودز فردوس با زینت آمد بهاریشمارهٔ ۲۸۹ - هم در مدح او و شکوه از تیره بختیجداگانه سوزم ز هر اختریشمارهٔ ۲۹۰ - مدیح دیگر از آن پادشاه و شمه ای از روزگار سیاه خویشای فلک نیک دانمت آریشمارهٔ ۲۹۱ - مدح دیگر از آن پادشاهاگر مملکت را زبان باشدیشمارهٔ ۲۹۲ - ناله از حصار ناینالم ز دل چو نای من اندر حصار نایشمارهٔ ۲۹۳ - مدح ملک شیرزادای چرخ مشعبد چه مهره بازیشمارهٔ ۲۹۴ - در جواب قصیده یکی از شعراای به تو زنده نام حاتم طیشمارهٔ ۲۹۵ - مدح علاء الدوله سلطان مسعودچرخ سپهر شعبده پیدا کند همیشمارهٔ ۲۹۶ - مدح ثقة الملک طاهردر کف دو زبانیست مرا بسته دهانیشمارهٔ ۲۹۷ - مدیح سلطان مسعودنخواست ایزد گر خواستی چنان شدمیشمارهٔ ۲۹۸ - مدیح منصور بن سعیددور از تو مرا عشق تو کرده ست به حالیشمارهٔ ۲۹۹ - شکوه از گرفتاری و مدح یکی از بزرگانای شاد به تو جان من و جان جهانیشمارهٔ ۳۰۰ - ناله از حصار نای و مدح محمد خاصنوا گوی بلبل که بس خوش نواییشمارهٔ ۳۰۱ - مدح علی خاصنگار من تویی و یار غمگسار توییشمارهٔ ۳۰۲ - مدح یکی از آل شیبانای خداوند عید روزه گشایشمارهٔ ۳۰۳ - مدح سپهسالار محمدجهان را نباشد چنین روزگاریشمارهٔ ۳۰۴ - مدح ابوالفرج نصربن رستمایا آنکه بر دلبران پادشاییشمارهٔ ۳۰۵ - عرض بیچارگی و شرح حبس و گرفتارینه بر خلاص حبس ز بختم عنایتیشمارهٔ ۳۰۶ - در مدح سلطان مسعودگفتی که وفا کنم جفا کردیشمارهٔ ۳۰۷ - هم در ثنای اوای شاه شده ست از تو جهان تازه جوانیشمارهٔ ۳۰۸ - مدح دیگر از آن پادشاهگر چون تو به چینستان ای ترک نگارستیشمارهٔ ۳۰۹ - توسل به یکی از بزرگان پس از سیزده سال حبسای به رادی بلند ملک آرایشمارهٔ ۳۱۰ - مدح منصور بن سعیدای ابر گه بگریی و گه خندیشمارهٔ ۳۱۱ - مدح ملک ارسلانبا نصرت و فتح و بختیاریشمارهٔ ۳۱۲ - مدح علاء الدوله مسعودگر چون تو به چینستان ای بت صنمستیشمارهٔ ۳۱۳ - شکوه از پیریپیریا پیریا چه بد یاریشمارهٔ ۳۱۴ - قصیدهفتح و ظفر و نصرت و پیروزی و اقبال