گنج

شمارهٔ ۵۲ - هم در مدح سطان مسعود

مسعود پادشاه جهان کامگار بادبنیاد دین و دولت او پایدار باد
جاهش به فر و دولت و رایش به نور عدلگیتی فروز باد و زمانه نگار باد
ای شاه تا بهار و خزانست در جهاناندر جهان ملک خزانت بهار باد
مسعود تاجداری و هر روز بامدادبر تاج تو سعود کواکب نثار باد
تا شاخ و بار باشد در باغ و بوستانبر شاخ دولت تو ز اقبال بار باد
جاه تو را زمانه به صد گونه عز و نازگه بر کتف نهاده و گه بر کنار باد
تا از بخار گیرد جرم هوا غبارجرم هوای دولت تو بی غبار باد
پیوسته کار دولت و نصرت گذاردهزآن زورمند بازوی خنجر گذار باد
بخت تو را ز نصرت و ملک تو را ز فتحزآن خنجر برهنه شعار و دثار باد
ای حیدر زمانه جهانگیر تیغ تواندر کف مبارک تو ذوالفقار باد
اندر جهان دولت و صافی عیار ملکزآن خنجر زدوده صافی عیار باد
تا خاک برقرار است از چرخ بی قراردایم قرار دولت زآن بی قرار باد
برنده تیغ شیر شکار تو روز رزماندر مصاف و کوشش خسرو شکار باد
وز آب تیغ و آتش رزم تو در نبردعمر عدو چو عمر حباب و شرار باد
وز هیبت تو دیده و روی مخالفانپرخون چو لاله باد و کفیده چون نار باد
هر تازه گل که ملک تو را بشکفد ز بختدر دیده منازع ملک تو خار باد
جاری به کوه و دریا چون رنگ و چون نهنگآن کوه کوب هیکل دریا گذار باد
ملک تو را که خیزد دریا و کوه از آنچون کوه دستگاه و چو دریا یسار باد
تابنده دولت تو و فرخنده ملک توعالی چو چرخ و ثابت چون کوهسار باد
شاه زمانه ای و زمانه به تست شادبی یاری از ملوک که یزدانت یار باد
شیر جهان ستانی و تا هست مرغزارصحن زمین تمام تو را مرغزار باد
آرایش سپاه تو چون برکشند صفزین سرکشان خلخ و چاچ و تتار باد
بی کارزار هیبت شمشیر و تیرشانبا جان دشمنان تو در کارزار باد
هر سر که سرکشیده ز فرمان تو سرشدر زیر ضربت سر آن گاوسار باد
وآن شاه کو بپیچد گردن ز امر توسرکوفته به گز علایی چو مار باد
تا گرز گاوسار تو سر برکشد چو مارهنگام حمله گرزت دشمن دمار باد
از لفظ تاج باد دعای تو و آن اوتو تاجدار بادی و او تاج دار بود
تا سازگار دولت و تابنده دانش استبا دولت تو دانش تو سازگار باد
در امر و نهی شاهی و در حل و عقد دیندولت تو را به راستی آموزگار باد
زین استوار کار وزیر خجسته پیاین دولت خجسته چو کوه استوار باد
با ملک او وزارت او سازوار شدکاقبال با وزارت او سازوار باد
تو شهریار داد دهی او وزیر شهرحمت بر این وزیر و بر این شهریار باد
شاها رهی ز جود تو خوش روزگار شدکز روزگار عمر تو خوش روزگار باد
بر کارها که داشت به نهمت سوار گشتکت بخت نیک بر همه نهمت سوار باد
احوال او به کام دل دوستدار شدکایام تو به کام دل دوستدار باد
او را به خازنی کتب کردی اختیارکت رای خسروانه قوی اختیار باد
کرد افتخار بر همه اقران بدین شرفکت بر همه ملوک جهان افتخار باد
ای پادشاه مشرق و مغرب ثبات توبر تخت پادشاهی سالی هزار باد
این باد عمر و ملک تو را در جهان شماروز عمر و ملک حظ تو عکس شمار باد
هر هفته باد جشنی و ایام ملک از آنآراسته چو بتکده قندهار باد
اوقات عیش و لهو تو ای شاه کامگاراز خرمی چو وقت گل نوبهار باد
تا کوه قاف باشد بر جای پایدارچون کوه قاف دولت تو پایدار باد
گه گوش تو به لحن نگار غزل سرایگه چشم تو به روی بت میگسار باد
گاهی تو را به چنگ عدو سوز تیغ تیزگاهی تو را به دست می خوشگوار باد
تا جان خلق در کنف تن بود عزیزجان و تن تو در کنف کردگار باد
تو یادگار بادی از خسروان همهوین مدح های بنده تو را یادگار باد