شمارهٔ ۳۰۱ - مدح علی خاص
نگار من تویی و یار غمگسار توییوگر بهار نباشد مرا بهار تویی
جدا شدی ز کنار من و چنان دانمکه شب گرفته مرا تنگ در کنار تویی
چگونه یابم با درد فرقت تو قرارکه جان و دل را آرامش و قرار تویی
شکار کردی جانا دل مرا و مراز دام عشق به دست آمده شکار تویی
چو جویبارست از اشک دیده من زانکبه قد بر شده چون سرو جویبار تویی
مباد عمر من و روزگار من بی توکه شادی و طرب عمر و روزگار تویی
مرا نه جان هست امروز نه جهان بی تواز آنکه جان جهان من ای نگار تویی
ولیک کبر به اندازه کن نه در حشمتعمید خاصه و سالار شهریار تویی
علی که خسرو هر ساعتش همی گویدچو جان و دیده و دل ملک را به کار تویی
بزرگ بار خدایا گر افتخار کنیتو را سزد که سر اهل افتخار تویی
خدایگانا از بهر هر مهم بزرگمعین و رایزن و پشت و دستیار تویی
گر استواران دارد ملک به حاشیه برچو باز کار به جان افتد استوار تویی
سپرد جان و تن خویشتن به تو چو بدیدکه پیش او به همه وقت جانسپار تویی
اگر شکفته گلی باغ ملک را شایدکه در دو دیده بدخواه ملک خار تویی
ز پور زال و ز نوشیروان و حاتم طیبه مردی و خرد وجود یادگار تویی
چو جود ورزی دریای بی کرانی توچو رزم جویی گردون در مدار تویی
به پیش تو گردنکشان عصر امروزپیاده اند بهر دانش و سوار تویی
به عرضگاه بزرگی که عرض فخر کنندسر جریده تو و اول شمار تویی
به هیچ زلزله و باد جنبشی نکنیکه کوه تند و سرافراز و پایدار تویی
چو گاه تیزی باشد همه شتابی توچو وقت حلم بود مایه وقار تویی
تو را سزد که به کف ذوالفقار گیری از آنکبه نام و زور خداوند ذوالفقار تویی
جهان نبیند و همچون غبار پست شودچو دید مرد مبارز که در غبار تویی
پلنگ وار گهی در دم مخالف ملکگرفته راه و سر تیغ کوهسار تویی
گهی چو شیرین عرین از پی شکار عدورده بخیزد ز اطراف مرغزار تویی
گهی شتابان اندر قفای افغانانچو اژدهای دژآگه میان غار تویی
گهی به خنجر درنده مصاف توییگهی به تیغ گشاینده حصار تویی
چو اختیار کنندت منجمان جهانکه در سعادت فهرست اختیار تویی
روان و دانش و دل متفق شدند بر آنکز آفرینش مقصود کردگار تویی
تو شاد بنشین و کوشش به بندگان بگذاراگر چه لشکر ساز و سپاه دار تویی
ز کارزار بکش چنگ و باده خور یک چندنه مادر و پدر جنگ و کارزار تویی
بروی خبان دلشاد و شاد خوار بزیکه در حقیقت دلشاد و شادخوار تویی
به فضل خویشم سیراب کن خداونداکه تشنه مانده ام و ابر تندبار تویی
غرض چه گویم دانی همی به حاصل کنکه بر مراد من امروز کامگار تویی
هزار کرت روزی فزون کنم سجدهبه شکر آنکه خداوند این دیار تویی
ز جان و دیده کنم مدح تو که مدح تو رابه جان و دیده خریدار و خواستار تویی
مباد هرگز ایوان خسرو از تو تهیکه فرو زینت ایوان به روز بار تویی