مقطعات
شمارهٔ ۱ - ناله از قلعه نایبه جمله ما که اسیران قلعه ناییمشمارهٔ ۲ - شاعران بینواشاعران بینوا خوانند شعرِ با نواشمارهٔ ۳ - اندرزآسان گذران کار جهان گذران راشمارهٔ ۴ - هجابا تو نکال از هجاست زیراکشمارهٔ ۵ - به خواجه ناصرخواجه ناصر خدای داند و بسشمارهٔ ۶ - شکایتنه جای شخودن بماند از دو رخشمارهٔ ۷ - مدح ابوسعیدای مایه سعادت ای بوسعیدشمارهٔ ۸ - شکوهای بزرگی که پایه قدرتشمارهٔ ۹ - به خواجه ابوالقاسم فرستادهخواجه ابوالقاسم ای بزرگ اصیلشمارهٔ ۱۰ - ستایشگریای بزرگی که در همه احوالشمارهٔ ۱۱ - ناله از روزگاردست بر زخم من فلک نگشادشمارهٔ ۱۲ - تأسف بر سپید شدن مویمویم آخر جز از سپید نگشتشمارهٔ ۱۳ - مدیحای بزرگی که حسن رای تو راشمارهٔ ۱۴ - نصیحتعذر بی منفعت نهادن چیستشمارهٔ ۱۵ - وصف خروسناگه خروس روزی در باغ جستشمارهٔ ۱۶ - پیری و جوانیآدمی سر به سر همه عیب استشمارهٔ ۱۷ - حسب الحالمرا بس ز دیوان مرا ز خدمتشمارهٔ ۱۸ - عرض بیچارگی و آرزوی گرمابهگرمابه سه داشتم به لوهورشمارهٔ ۱۹ - به عمر کاک فرستادهعمر کاک را که خواهد گفتشمارهٔ ۲۰ - مدح ثقة الملک طاهرثقت الملک تا به صدر نشستشمارهٔ ۲۱ - مدح ابورشد رشیدمجلس سامی جمالی راشمارهٔ ۲۲ - موعظهایمنی را و تندرستی راشمارهٔ ۲۳ - مرثیتراشد از رشد روزگار نیافتشمارهٔ ۲۴ - ستایشای بزرگی که باغ رادی راشمارهٔ ۲۵ - ناله از حصار مرنجای حصن مرنج وای آنکسشمارهٔ ۲۶ - پیشگوئی منجممرا منجم هشتاد سال عمر نهادشمارهٔ ۲۷ - در پنجاه و هفت سالگیپنجاه و هفت رفت ز تاریخ عمر منشمارهٔ ۲۸ - مدیحای بزرگی که سوی درگه توشمارهٔ ۲۹ - ثناای بزرگی که رای صایب توشمارهٔ ۳۰ - افراط و تفریط روزگارنرسد دست من به چرخ بلندشمارهٔ ۳۱ - چیستانلعبتانی که زی تو می آیندشمارهٔ ۳۲ - دیده نرگسآن شب که دگر روز مرا عزم سفر بودشمارهٔ ۳۳ - سمنزارچون به بنفشه ستان کز شب دیجور زادشمارهٔ ۳۴ - مدح صاحب دیوان مولتانخواجه عمید صاحب دیوان مولتانشمارهٔ ۳۵ - موعظتچرخ چندیمان به خاک اندر کشیدشمارهٔ ۳۶ - ناله از گرفتاریای خداوند رای سامی توشمارهٔ ۳۷ - حسب حالهر زمانی تنم چو زیر شودشمارهٔ ۳۸ - در مدح مظفر بن بوسعیدای مظفر تو در خور صدریشمارهٔ ۳۹ - بدرودای روی نکو سلامتت بادشمارهٔ ۴۰ - موعظهآگاه نیست آدمی از گشت روزگارشمارهٔ ۴۱ - مدیحای خداوند رحمت ایزدشمارهٔ ۴۲ - مرثیتچنان بگریم بر تو که هیچ کس نگریستشمارهٔ ۴۳ - اسیر خوباناگر اسیر کسی ام که میر خوبان شدشمارهٔ ۴۴ - مطایبهاشعبی را اجل به دوزخ بردشمارهٔ ۴۵ - هجامالک آن سنگروت را بر بودشمارهٔ ۴۶ - دروغگه گهی اندر سخن دروغ ببایدشمارهٔ ۴۷ - مرثیهبونصر حسن جوان بمیردشمارهٔ ۴۸ - حسب الحالگر بماندی چنانکه اول بودشمارهٔ ۴۹ - ستایشعجب آمد مرا ز آدمییشمارهٔ ۵۰ - صفت گل رعنادور وی چنین بود که رعناستشمارهٔ ۵۱ - وصف گرز پادشاهطعمه شیر مغز گاو آمدشمارهٔ ۵۲ - سپیدی مویتاری از موی من سپید نبودشمارهٔ ۵۳ - مدح سلطان مسعودتا جهان باشد ملک مسعودی بادشمارهٔ ۵۴ - ستایش پادشاهملکا جهان ز عدل تو به نوبهار ماندشمارهٔ ۵۵ - مدیح مسعودای شاه سال و ماه تو بر تو خجسته بادشمارهٔ ۵۶ - تهنیت جشن مهرگانخسروا شب‌های عمرت روز بادشمارهٔ ۵۷ - حسب حالکدام رنج که آن مر مرا نگشت نصیبشمارهٔ ۵۸ - خیر باد شغل و سفرای خواجه دل تو شادمان بادشمارهٔ ۵۹ - مدح سید محمد ناصرشعر سید محمد ناصرشمارهٔ ۶۰ - شکوه از دوری مظفرای مظفر فراق یافت ظفرشمارهٔ ۶۱ - به ابوالفرج نوشتهبوالفرج ای خواجهٔ آزاد مردشمارهٔ ۶۲ - مدح خواجه بوسعدخواجه بوسعد عمدة الملکیشمارهٔ ۶۳ - ایام شادخواریای بسا شب که تا به روز سپیدشمارهٔ ۶۴ - مدحسرفرازا ز خدمت تا شدم دورشمارهٔ ۶۵ - خنده جام و گریه شمشیراگر بخندد در دست من قدح نه عجبشمارهٔ ۶۶ - ثناگریای نظم تو چو رای بگذشته از اثیرشمارهٔ ۶۷ - اندرزدر نشیب آمدی مجوی فرازشمارهٔ ۶۸ - ستایشهمایون باد این فرخنده طارمشمارهٔ ۶۹ - ستایش و تشجیع خویشتو ای تن برامش میا و مروشمارهٔ ۷۰ - حسب الحالمنم امروز بسته در سمجیشمارهٔ ۷۱ - مرثیه عطای یعقوبعطای یعقوب از مرگ تو هراسیدمشمارهٔ ۷۲ - بر فوت محمد علویبر وفات محمد علویشمارهٔ ۷۳ - توصیف پیلعجب از دیو پیکری کاو راشمارهٔ ۷۴ - نبشتن ز گفتن مهمتر شناسنبشتن ز گفتن مهمتر شناسشمارهٔ ۷۵ - یک زمان در بهشتیک زمان در بهشت بودم دوششمارهٔ ۷۶ - تلون چرخچرخ هر لحظه ای دگر گرددشمارهٔ ۷۷ - مرثیتخون همی بارم از دو دیده سردشمارهٔ ۷۸ - مدحسخا زریست کز همت زند رای تو بر سنگششمارهٔ ۷۹ - تقاضای تیولخسروا بود و هست خواهد بودشمارهٔ ۸۰ - برتری قلم به تیغفلک اندر دمید پنداریشمارهٔ ۸۱ - در ده روشن رحیقای صنم ماهروی در ده روشن رحیقشمارهٔ ۸۲ - پیریگر کنم جامه ها ز پیری چاکشمارهٔ ۸۳ - خشک و خالیاز من و تو همی بخواهد ماندشمارهٔ ۸۴ - با این همه شهرتمعروف تر از من به جهان نیست خردمندشمارهٔ ۸۵ - چشم و بینی ببست عزرائیلجای تحسین چو دست مرگ از اینشمارهٔ ۸۶ - بوالفضایلوالا مردست بوالفضایلشمارهٔ ۸۷ - دست بدان قبضه خنجر زدیمگردن و گوش غزل و مدح راشمارهٔ ۸۸ - از بخت همیشه سرنگونماز بخت همیشه سرنگونمشمارهٔ ۸۹ - نداند حقیقت که من کیستمچه کین است با من فلک را بدلشمارهٔ ۹۰ - ز بیم بلا آنچه دانم نگویمضعیفم به جان وز ضعیفی چنانمشمارهٔ ۹۱ - ای جوانی تو را کجا جویمای جوانی تو را کجا جویمشمارهٔ ۹۲ - شکوه از مویپیوسته من از سپید موییشمارهٔ ۹۳ - حقگزاری از خواجه مظفراز خواجه مظفر کریوهشمارهٔ ۹۴ - هزلبتی یافتم دوش گفتم به حرصشمارهٔ ۹۵ - از زبان ملک ارسلان گویدمن مایه عدل و مایه جودمشمارهٔ ۹۶ - مدح و شکرانچه خدمت کرد شاها بنده توشمارهٔ ۹۷ - ستایشملکا بنشین بر تخت به کامشمارهٔ ۹۸ - ثناگستریابرم که همی ز دریا بردارمشمارهٔ ۹۹ - ستایشگریای بزرگی که همتت گویدشمارهٔ ۱۰۰ - مدحای تو بحر و فضایل تو دررشمارهٔ ۱۰۱ - ای بخت بدای بخت بد که هیچ نبودم من از تو شادشمارهٔ ۱۰۲ - به خواجه ابراهیمای نسیم صبا تحیت منشمارهٔ ۱۰۳ - مرثیت امیر یعقوباز وفات امیر یعقوبمشمارهٔ ۱۰۴ - مطایبهاین چنین روز مر حریفان راشمارهٔ ۱۰۵ - مدیحچو من جریده اشعار خویش عرض کنمشمارهٔ ۱۰۶ - ثناگریبه خدمت آمد فرخنده فصل فروردینشمارهٔ ۱۰۷ - مطایبهدوشم جمازه به کف آمد کششمارهٔ ۱۰۸ - ای خوشا در بوستان با دوستانبوستان شد همچو روی دوستانشمارهٔ ۱۰۹ - بخل کوهگرچه پیوسته همه از زر و سیمشمارهٔ ۱۱۰ - پندراز در گرمی سخن زنهارشمارهٔ ۱۱۱ - وصف ناچخ شاهای عجب ناچخ دو مهره اوشمارهٔ ۱۱۲ - مدح سید رئیس ابن حسنافتخار زمین و فخر و زمنشمارهٔ ۱۱۳ - به ابوالفرج رونی نویسدای خواجه بوالفرج نکنی یاد منشمارهٔ ۱۱۴ - چون بدیدم به دیده تحقیقچون بدیدم به دیده تحقیقشمارهٔ ۱۱۵ - ستایشای گشته ملک ساکن ز امر روان توشمارهٔ ۱۱۶ - بهار نوملک نو و شاه نو نوروز و بهار نوشمارهٔ ۱۱۷ - ثناخوانی در کوهساردر کوه پیش کبکان خواندم ثنای توشمارهٔ ۱۱۸ - ضرورتای به تو گشته دل خرم قویشمارهٔ ۱۱۹ - تبارک الله ازین بخت و زندگانی منتبارک الله ازین بخت و زندگانی منشمارهٔ ۱۲۰ - درخواست حضور یکی از دوستانای به فضل و کفایت و دانششمارهٔ ۱۲۱ - اثر بخت و طالعگویند که نیکبخت و بدبختشمارهٔ ۱۲۲ - مدح سیف الدوله محمودرسید نامه فتح و ظفر ز شاهنشاهشمارهٔ ۱۲۳ - در زندانروزن سمج مرا ز گردش گردونشمارهٔ ۱۲۴ - وصف کتابای کتاب مبارک میمونشمارهٔ ۱۲۵ - به غرابی شاعر فرستادهای غرابی غریب نظمی توشمارهٔ ۱۲۶ - مدح عبدالحمید بن احمدای فلک ار جای فرشته شدیشمارهٔ ۱۲۷ - توسلای به تو برپای شهریاریشمارهٔ ۱۲۸ - مدح خواجه ابوالقاسمای قلم دست خواجه را شاییشمارهٔ ۱۲۹ - مدیح خواجه ابوالفتحاین دو شغل برید و عرض به توشمارهٔ ۱۳۰ - فرامش گشت رسم شادمانیبر آن افراخته کوهم که گوییشمارهٔ ۱۳۱ - مرثیت یکی از سخنورانگفتم تو مرا مرثیت کنیشمارهٔ ۱۳۲ - آفت مردمی پشیمانی استما به هر مجلسی ز تو زده ایمشمارهٔ ۱۳۳ - ای خروسای خروس ایچ ندانم چه کسیشمارهٔ ۱۳۴ - خطاب به روزن زندانای دلارای روزن زندانشمارهٔ ۱۳۵ - سخن بی تکلفای بد از نیک فرق کرده بسیشمارهٔ ۱۳۶ - شکر مر او را که نه ای زشت رویعین زمانی تو به تدبیر و رایشمارهٔ ۱۳۷ - وصف طبیعتگفتم چو فرو شد آفتاب از کهشمارهٔ ۱۳۸ - گوشت قربانعاقبت یار عاشقان آخرشمارهٔ ۱۳۹ - در مدح سیف الدوله محمودشها خورشید کیهانی چراغ آل محمودیشمارهٔ ۱۴۰ - شکرانمهترا از بزرگی آن کردیشمارهٔ ۱۴۱ - ای شعر محمد خطیبیای شعر محمد خطیبیشمارهٔ ۱۴۲ - مجازات باد خزانگرد باد خزان کرد به ما به رحیل آریشمارهٔ ۱۴۳ - شکوه از سعایت ابوالفرجبوالفرج شرم نامدت که بجهدشمارهٔ ۱۴۴ - قطعهز اقبال تو شاها گفت خواهم