شمارهٔ ۲۲ - موعظه
ایمنی را و تندرستی راآدمی شکر کرد نتواند
در جهان این دو نعمتی ست بزرگداند آن کس که نیک و بد داند
تا فراوان نایستی تو ذلیلروزگارت عزیز ننشاند
آنچه بدهد فلک تو را بستانباز ده پیش از آنکه بستاند
تو چه دانی که چند بد هر روزبخت نیک از تو می بگرداند
راستی کن همه که در دو جهانبه جز از راستیت نرهاند
سخت بیدار باش در همه کاربیش از آن کت قضا بخسباند
نیک رو بد مرو که نیک و بدستکه ز ما یادگار می ماند