شمارهٔ ۱۳۷ - وصف طبیعت
گفتم چو فرو شد آفتاب از کهبنمود شفق چو شعر عنابی
زرین طبق است و زبرش لالهچون روی نگار من به سیرابی
بنمود مه دو هفته در خرمندر زنگی اوفتاده سقلابی
گفتم ز برای آن طبق مانابر کارگه سپهر دولابی
از دیبا کرده اند سرپوشیپر در لگنی میانه سیمابی