شمارهٔ ۱۳۶ - شکر مر او را که نه ای زشت روی
عین زمانی تو به تدبیر و رایفرخ نام تو چو فر همای
شکر مر او را که نه ای زشت رویمنت او را که نه ای ژاژ خای
کی بود ای خواجه که چون راشدیشغل نقابت را بندی قبای
تا ما در دولت تو می زییمبا طرب و شادی و هوی و های