شمارهٔ ۲۶ - پیشگوئی منجم
مرا منجم هشتاد سال عمر نهادز عمر دوستی امید من بر آن افزود
خدای داند من دل در او نمی بندمکه باد پیمود آن کس که آسمان پیمود
تو خود چنین گیر آخر نه پنجه و دو گذشتهر آنچه خوشتر گیتی ز عمر من بربود
امید خوشه چه دارم دگر که داس فنادو بخش تازه از گشت عمر من بدرود
فلک بفرسود آن قوت جوانی منچو ضعف پیری آمد نداندش فرسود