شمارهٔ ۵۹ - مدح سید محمد ناصر
شعر سید محمد ناصردل من شاد کرد و خرم کرد
شدم از گرمی طبیعی پوستهمچو تشنه که آب باید سرد
بر دل من نشاط رامش یافتزو تن من روان و جان پرورد
هیچ فاضل به گرد آن نرسدگشته هر فاضلی به یادش گرد
در هنر فرد و یک جهانست اویک جهان را چگونه خوانم فرد
این قصیده اگر چه دارد جمعهمه وصف نبرد و نعت نبرد