شمارهٔ ۱۳۴ - خطاب به روزن زندان
ای دلارای روزن زنداندیدگان را نعیم جاویدی
بی محاق و کسوف بادی زآنکشب مرا ماه و روز خورشیدی
همه سعدم تویی از آنکه مرافلک مشتری و ناهیدی
ور همی دیو بینم از تو رواستکه گذرگاه تخت جمشیدی
به امید تو زنده ام گر نهمر مرا کشته بود نومیدی