قطعات
شمارهٔ ۱روز فطرت چو دست قدرت ساختشمارهٔ ۲ای آنکه عفو کامل و احسان سابقتشمارهٔ ۳شه صدور و خداوند من شهاب الدینشمارهٔ ۴می فرستد هزار حمد و ثناشمارهٔ ۵پناه ملک جهان مقتدای روی زمینشمارهٔ ۶مده فریب مراین عقل خاص طبعت راشمارهٔ ۷ایا یگانه عالم که روزگار دو رنگشمارهٔ ۸ای صاحبی که دست تو در معجز سخاشمارهٔ ۹گوژو به جز از تو در همه پارسشمارهٔ ۱۰ای خسروی که فتنه نشان آب تیغ توشمارهٔ ۱۱شاها به ذات پاک خدائی که حکمتششمارهٔ ۱۲ابریست مطیر دست طاهرشمارهٔ ۱۳مرا قومی حریف هفته بودندشمارهٔ ۱۴هنگام نام دعوی مردی کند مطرزشمارهٔ ۱۵سه روز رفت کز آسیب مرگ آن دلبرشمارهٔ ۱۶در عهد سخات کس نگویدشمارهٔ ۱۷از تو ما را شکایتی ست لطیفشمارهٔ ۱۸سراج الدین غصنی دام فضلهشمارهٔ ۱۹ای بحر براعت که ضمیر تو جهان راشمارهٔ ۲۰افتخار جهان ظهیر الدینشمارهٔ ۲۱ای خسروی که نام ترا سروران دهرشمارهٔ ۲۲پناه ملک جهان شهریار روی زمینشمارهٔ ۲۳پناه ملک سلیمان ملاذ اهل زمانشمارهٔ ۲۴شاها همای فتح و ظفر روز معرکهشمارهٔ ۲۵خدایگانا رایت به یک دقیقه فکرشمارهٔ ۲۶فرخ همای دولت و سعد سپهر ملکشمارهٔ ۲۷دور دور خر است و کره خرانشمارهٔ ۲۸یک راست شنو که از چپ و راستشمارهٔ ۲۹قدر تیزی بازارت نداردشمارهٔ ۳۰دلم از نکهت بادی که ز بغداد آیدشمارهٔ ۳۱ای خسروی که سایس امر تو از نفاذشمارهٔ ۳۲پادشاها عون حق یار شب و روز تو بادشمارهٔ ۳۳چنان لشکرکشی سلطان نداردشمارهٔ ۳۴صدر صدور مشرق و مغرب عماد دینشمارهٔ ۳۵ایزد مرا چو خلعت هستی شعار کردشمارهٔ ۳۶مدت عمر تو در اقبال نامعدود بادشمارهٔ ۳۷پند نادان چه دهی زانکه دگرگون نشودشمارهٔ ۳۸ای چو خورشید در جهان مشهورشمارهٔ ۳۹قدوم ماه ربیع و خروج ماه صفرشمارهٔ ۴۰بنده بر درگهت بماند مقیمشمارهٔ ۴۱به فال فرخ و پیروز بخت و طالع سعدشمارهٔ ۴۲خدایگانا دست مبارکت شب دوششمارهٔ ۴۳که رساند به سمع خسرو عصرشمارهٔ ۴۴شرف الدین محمد حسنیشمارهٔ ۴۵صاحب عصر شمس دولت و دینشمارهٔ ۴۶دلم دیوانه گشت از تاب زنجیرشمارهٔ ۴۷سفینه ای به من آورد صدر دریا دلشمارهٔ ۴۸خسروا راز هفت پرده چرخشمارهٔ ۴۹کریم پارس و اصیل عراق شمس الدینشمارهٔ ۵۰زندگانی خسرو نقباشمارهٔ ۵۱در طوس دوش گفتم خرم نیم چراشمارهٔ ۵۲دی یکی رقعه به نزد من رسید از صدر شاهشمارهٔ ۵۳ای به حق شاهی که قدرت از علو مرتبتشمارهٔ ۵۴ای به همت بر آفتابت دستشمارهٔ ۵۵زمین با فلک گفت دوش از سر عجزشمارهٔ ۵۶به سعد طالع و فرخنده روز فرخ فالشمارهٔ ۵۷ز چشم از دل خویش خونت خوردمشمارهٔ ۵۸بی سایه تو مباد فرقمشمارهٔ ۵۹سپهر قدرا دریادلا خداونداشمارهٔ ۶۰به حکم قاطع مخدوم سرور اسلامشمارهٔ ۶۱به حکم صدر معظم معین دولت و دینشمارهٔ ۶۲چه شد امسال یارب ای مخدومشمارهٔ ۶۳صاحبا گرچه ز جودت شکر دارمشمارهٔ ۶۴ایا مبشر اقبال در ازل دادهشمارهٔ ۶۵خورشید چو از حوت سوی خانه بهرامشمارهٔ ۶۶گر ناله ای ازین دل پر غم برآورمشمارهٔ ۶۷به کف در باد و بر سر خاک دارمشمارهٔ ۶۸ای سر آمد به هر مکان چو لقبشمارهٔ ۶۹ننگ مردان اصیلک گوژوشمارهٔ ۷۰فلک جناب و ملک خو عماد دولت و دینشمارهٔ ۷۱افتاده ام به دور زمانی که اندر اوشمارهٔ ۷۲خدایگانا آنی که شمع دولت توشمارهٔ ۷۳صحن خلد است زمین از اثر دور زمانشمارهٔ ۷۴گفتم که مدح صاحب اعظم کنم اداشمارهٔ ۷۵ای باد یاد روضه بغداد تازه کنشمارهٔ ۷۶ای به تاثیر عدل معتدلتشمارهٔ ۷۷خسروا داشت سخایی تو مرا پار چنانکشمارهٔ ۷۸به خدائی که آشنائی دادشمارهٔ ۷۹تن در غم جانگداز دادنشمارهٔ ۸۰تلطفی بنما ای برید باد سحرشمارهٔ ۸۱رسید موسم نوروز و تازه گشت جهانشمارهٔ ۸۲بدین گونه قرین غم نداردشمارهٔ ۸۳خدایگانا در ملک شرع معجز توشمارهٔ ۸۴سرفرازا توئی که گردن چرخشمارهٔ ۸۵ز غبن هدهد میمون که شد متابع زاغشمارهٔ ۸۶شاها ز فر سایه معمار عدل توشمارهٔ ۸۷فلک جنابا از رشک خاک درگه توشمارهٔ ۸۸خط سیراب تو بر روی تو پیدا شد و شدشمارهٔ ۸۹ای به بوسیدن خاک در چرخ آسایتشمارهٔ ۹۰ای زاحسانت آز آوارهشمارهٔ ۹۱زهی شهریاری که خورشید چرخشمارهٔ ۹۲ای به رای و لمعه رای جهان آرای خویششمارهٔ ۹۳ده عادت ردیست که رسم است عامه راشمارهٔ ۹۴حمید ساخته دارد مفرحی دلخواهشمارهٔ ۹۵ای در گله جهان ز عدلتشمارهٔ ۹۶حیات بخشا چرخم ز غبن خواهد کشتشمارهٔ ۹۷دی دلم گفت چون که کم کردیشمارهٔ ۹۸صاحبا بنده همه ساله چنین می خواهدشمارهٔ ۹۹اگر چه عمادی ز دریای خاطرشمارهٔ ۱۰۰خدایگانا با آب معجزات بنانتشمارهٔ ۱۰۱گرچه پیش از تو بود حاتم طیشمارهٔ ۱۰۲جوان بختا جهان بخشا تو آنیشمارهٔ ۱۰۳خدایگان وزیران شرق عزالدینشمارهٔ ۱۰۴به جستجوی کریمی مشاورت کردمشمارهٔ ۱۰۵ز لفظ خواجه دنیی نصیر ملت و دینشمارهٔ ۱۰۶ای در ندب علو فلک راشمارهٔ ۱۰۷ایزد چو خصال خوب دادمشمارهٔ ۱۰۸به امر نافذ مخدوم صاحب دیوانشمارهٔ ۱۰۹پناه و قدوه آفاق مجد دولت و دینشمارهٔ ۱۱۰ای لفظ تو آب زندگانیشمارهٔ ۱۱۱دوات بودی عمری به پیش هر قلمیشمارهٔ ۱۱۲دوش با عقل دوربین گفتمشمارهٔ ۱۱۳قصد کردی به تصنع ز حسد در حق منشمارهٔ ۱۱۴به گاه بزرگی بریدند حلقتشمارهٔ ۱۱۵من هجاء چون کنم مطرزک راشمارهٔ ۱۱۶به حکم خواهش مولی الانام شمس الدینشمارهٔ ۱۱۷شکل دیو سفید دارد اصیلشمارهٔ ۱۱۸مردکی بود طامع و شیادشمارهٔ ۱۱۹ای آن زمین وقار که بر آسمان فضلشمارهٔ ۱۲۰جمعی ز اهل خطه کاشان که برده‌اند