شمارهٔ ۱۱۶
به حکم خواهش مولی الانام شمس الدینکه دارد امرش بر سابق قدر پیشی
امام و مفتی درس محمد ادریسخدایگان شریعت محمد کیشی
نوشت چاکر و داعیش مجد پارسی آنکه چون سعادت کرده ست بر درش خویشی
کتاب حکمت و پند کلیله را به خطیکه در ثمن برد از لولو ثمین بیشی
به سال ششصد و هفتاد و دو به خطه حیکه شد تهی ز بداندیش وز بداندیشی
به عهد صاحب دیوان بهاء دولت و دینکه شیر در گله بخت او کند میشی
ز نوک کلکش چشم مخالف آن بینادکه این نماید بیشی و آن کند نیشی