شمارهٔ ۲
ای آنکه عفو کامل و احسان سابقتبرداشت رعب و امید و بیم را
در حل و عقد نظم جهان دست قدرتتبرهان نمود معجز کف کلیم را
شرمنده دو لفظ تو از تو نواخت یافتآری کریم نیک نوزاد یتیم را
بوسیدادیم پای تو را از سر حسدبدخواه شد سهیل یمانی ادیم را
در حق من که گاه سخن داعی حقملطفی بکن رعایت حق قدیم را
یعنی که آن پیام به گوش ملک رساندانم که دانی آخر رسم حکیم را