گنج

شمارهٔ ۳۶

مدت عمر تو در اقبال نامعدود باددولت از خاک درت جوینده مقصود باد
حاسد بد گوهرت خود رد هر دو عالم استنیست حاجت گفت او را از درت مردود باد
ملکت از فر خدائی دولتت منصور شدمشتری از طالع میمون تو مسعود باد
روز کوشش گاه بخشش وقت کین هنگام بزمحافظ و یار و معین و ناصرت معبود باد
در جهان از فر نامت اهل عالم روز و شبمی‌زنند این فال یارب عاقبت محمود باد