گزیدهٔ غزلیات
غزل شمارهٔ ۱ - مکتب حافظگذار آرد مَهِ من گاه‌گاه از اشتباه اینجاغزل شمارهٔ ۲ - مناجاتعلی ای همای رحمت، تو چه آیتی خدا راغزل شمارهٔ ۳ - غزاله صبابه چشمک این همه مژگان به هم مزن یاراغزل شمارهٔ ۴ - هفتاد سالگیسنین عمر به هفتاد می‌رسد ما راغزل شمارهٔ ۵ - ارباب زمستانزمستان پوستین افزود بر تن کدخدایان راغزل شمارهٔ ۶ - داغ لالهبیداد رفت لالهٔ بر باد رفته راغزل شمارهٔ ۷ - طور تجلیشب به هم درشکند زلف چلیپایی راغزل شمارهٔ ۸ - در راه زندگانیجوانی شمع ره کردم که جویم زندگانی راغزل شمارهٔ ۹ - حالا چراآمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟غزل شمارهٔ ۱۰ - ناکامیهازندگی شد من و یک سلسله ناکامی‌هاغزل شمارهٔ ۱۱ - دریاچه اشکطبعم از لعل تو آموخت درافشانی‌هاغزل شمارهٔ ۱۲ - آشیان عنقازین همرهان همراز من تنها تویی تنها بیاغزل شمارهٔ ۱۳ - سوز و سازباز کن نغمه جانسوزی از آن ساز امشبغزل شمارهٔ ۱۴ - ساز حبیبصدای سوز دل شهریار و ساز حبیبغزل شمارهٔ ۱۵ - نقش حقایقای چشم خمارین که کشد سرمه خوابتغزل شمارهٔ ۱۶ - مرغ زخمیای جگرگوشه، کیست دمسازت؟غزل شمارهٔ ۱۷ - دل درویش‌نوازتای چشم خمارین، تو و افسانهٔ نازتغزل شمارهٔ ۱۸ - خودپرستی خداپرستیتا چشم دل به طلعت آن ماه منظر استغزل شمارهٔ ۱۹ - دیدار آشناماهم که هاله‌ای به رخ از دود آهش استغزل شمارهٔ ۲۰ - بر سر خاک ایرجایرجا سر بِدَرآور که امیر آمده استغزل شمارهٔ ۲۱ - یکشب با قمراز کوری چشم فلک امشب قمر اینجاستغزل شمارهٔ ۲۲ - همت ای پیرپا شو ای مست که دنیا همه دیوانهٔ توستغزل شمارهٔ ۲۳ - زکات زندگیشب همه بی تو کار من شکوه به ماه کردن استغزل شمارهٔ ۲۴ - سپاه منمنم که شعر و تغزل، پناهگاه من استغزل شمارهٔ ۲۵ - چراغ هدایتکنون که فتنه فرا رفت و فرصت است ای دوستغزل شمارهٔ ۲۶ - کاروان بی‌خبرکاروان آمد و دلخواه به همراهش نیستغزل شمارهٔ ۲۷ - چشم انتظارندارِ عشقم و با دل سر قمارم نیستغزل شمارهٔ ۲۸ - فریدههیچ آفریده‌ای به جمال فریده نیستغزل شمارهٔ ۲۹ - انتحار تدریجیخجل شدم ز جوانی که زندگانی نیستغزل شمارهٔ ۳۰ - کنج فناسری به سینه خود تا صفا توانی یافتغزل شمارهٔ ۳۱ - چشم مستبرداشت پرده شمعم و پروانه پرگرفتغزل شمارهٔ ۳۲ - مسافر مجنونرفتم و بیشم نبود روی اقامتغزل شمارهٔ ۳۳ - اشک شوقدیر آمدی که دست ز دامن ندارمتغزل شمارهٔ ۳۴ - ملال محبتگاهی گر از ملال محبت بخوانمتغزل شمارهٔ ۳۵ - دستم به دامانتنه وصلت دیده بودم کاشکی ای گل نه هجرانتغزل شمارهٔ ۳۶ - ویلن تاج‌بخششنیده‌ام که به شاهان عشق بخشی تاجغزل شمارهٔ ۳۷ - دیوان و دیوانهیا رب مباد کز پا جانان من بیفتدغزل شمارهٔ ۳۸ - خزان جاودانیمه من هنوز عشقت دل من فگار داردغزل شمارهٔ ۳۹ - گل پشت و رو نداردبا رنگ و بویت ای گل گل رنگ و بو نداردغزل شمارهٔ ۴۰ - شتاب شبابشباب عمر عجب با شتاب می‌گذردغزل شمارهٔ ۴۱ - وداع جوانیجوانی حسرتا با من وداع جاودانی کردغزل شمارهٔ ۴۲ - طغرای امانآمد آن شاهد دل برده و جان بازآوردغزل شمارهٔ ۴۳ - ستاره صبحچو آفتاب به شمشیر شعله برخیزدغزل شمارهٔ ۴۴ - من نخواهد شدرقیبت گر هنر هم دزدد از من، من نخواهد شدغزل شمارهٔ ۴۵ - رؤیای جوانیکاش پیوسته گل و سبزه و صحرا باشدغزل شمارهٔ ۴۶ - بهار زندانیبی تو ای دل نکند لاله به بار آمده باشدغزل شمارهٔ ۴۷ - عیدی عشاقصبا به شوق، در ایوان شهریار آمدغزل شمارهٔ ۴۸ - یادی از ایرجخوابم آشفت و سر خفته به دامان آمدغزل شمارهٔ ۴۹ - افسانه شبماندم به چمن شب شد و مهتاب برآمدغزل شمارهٔ ۵۰ - جلوه جلالشب است و چشم من و شمع اشک‌بارانندغزل شمارهٔ ۵۱ - مسافر همدانمسافری که به رخ اشک حسرتم بدواندغزل شمارهٔ ۵۲ - سیل روزگارلبت تا در شکفتن لاله سیراب را ماندغزل شمارهٔ ۵۳ - سرود ساربانبهار آمد که بازم گل به باغ و بوستان خواندغزل شمارهٔ ۵۴ - عید خوننوجوانان وطن بستر به خاک و خون گرفتندغزل شمارهٔ ۵۵ - درس محبتروشنانی که به تاریکی شب گردانندغزل شمارهٔ ۵۶ - هفت خوان عشقسبوکشان که به ظلمات عشق خضر رهندغزل شمارهٔ ۵۷ - بارگاه حافظشب‌ها به کنج خلوتم آواز می‌دهندغزل شمارهٔ ۵۸ - حافظ جاویدانتا که از طارم میخانه نشان خواهد بودغزل شمارهٔ ۵۹ - جلوه جانانهشمعی فروخت چهره که پروانهٔ تو بودغزل شمارهٔ ۶۰ - خوابی و خماریدوش در خواب من آن لاله‌عذار آمده بودغزل شمارهٔ ۶۱ - بازار شوقیاد آن که جز به روی منش دیده وا نبودغزل شمارهٔ ۶۲ - او بود و او نبوداشکش چکید و دیگرش آن آبرو نبودغزل شمارهٔ ۶۳ - اشک ندامتگر به پیرانه سرم بخت جوانی به سر آیدغزل شمارهٔ ۶۴ - روزه‌شکنتا دهن بسته‌ام از نوش‌لبان می‌برم آزارغزل شمارهٔ ۶۵ - ای شیرازدیدمت دورنمای در و بام ای شیرازغزل شمارهٔ ۶۶ - به یاد استاد فرخفَرُّخا از تو دلم ساخته با یاد هنوزغزل شمارهٔ ۶۷ - سینمای خزانشب است و باغ گلستان خزان رؤیاخیزغزل شمارهٔ ۶۸ - جمال کعبهاگر که شبرو عشقی چراغ ماهت بسغزل شمارهٔ ۶۹ - افسانه روزگارقمار عاشقان بردی ندارد از نداران پرسغزل شمارهٔ ۷۰ - گله عاشقآتشی زد شب هجرم به دل و جان که مپرسغزل شمارهٔ ۷۱ - خدا حافظبه تودیع تو جان می‌خواهد از تن شد جدا حافظغزل شمارهٔ ۷۲ - شهید عشقبه خاک من گذری کن چو گل گریبان چاکغزل شمارهٔ ۷۳ - غنای غماز غم جدا مشو که غنا می‌دهد به دلغزل شمارهٔ ۷۴ - یاران دغلگر من از عشق غزالی غزلی ساخته‌امغزل شمارهٔ ۷۵ - هجران کشیده امدامن مکش به ناز که هجران کشیده‌امغزل شمارهٔ ۷۶ - زندان زندگیتا هستم ای رفیق ندانی که کیستمغزل شمارهٔ ۷۷ - نالهٔ ناکامیبرو ای تُرک که تَرک تو ستمگر کردمغزل شمارهٔ ۷۸ - لاله سیرابنفسی داشتم و ناله و شیون کردمغزل شمارهٔ ۷۹ - حراج عشقچو بستی در به روی من، به کوی صبر رو کردمغزل شمارهٔ ۸۰ - بخت خفته و دولت بیدارماهم آمد به در خانه و در خانه نبودمغزل شمارهٔ ۸۱ - خمار انتظارشب گذشته شتابان به رهگذار تو بودمغزل شمارهٔ ۸۲ - دوست ندیدمبه تیره‌بختی خود کس نه دیدم و نه شنیدمغزل شمارهٔ ۸۳ - گوهرفروشیار و همسر نگرفتم که گرو بود سرمغزل شمارهٔ ۸۴ - در کوچه باغات شمراندل شبست و به شمران سراغ باغ تو گیرمغزل شمارهٔ ۸۵ - چه میکشمدر وصل هم ز عشق تو ای گل در آتشمغزل شمارهٔ ۸۶ - نگین گم شدهگلچین که آمد ای گل من در چمن نباشمغزل شمارهٔ ۸۷ - دیگجوشاگرچه رند و خراب و گدای خانه به دوشمغزل شمارهٔ ۸۸ - به مرغان چمنخراب از باد پائیز خمارانگیز تهرانمغزل شمارهٔ ۸۹ - زیان شهرتبه مرگ چاره نجستم که در جهان مانمغزل شمارهٔ ۹۰ - چشمه قافاز همه سوی جهان جلوه او می‌بینمغزل شمارهٔ ۹۱ - عهد قدیمچه شد آن عهد قدیم و چه شد آن یار ندیمغزل شمارهٔ ۹۲ - حرم قدسروی در کعبه این کاخ کبود آمده‌ایمغزل شمارهٔ ۹۳ - ساز عبادیتا کی چو باد سر بدوانی به وادی‌امغزل شمارهٔ ۹۴ - غزال و غزلامشب از دولت می دفع ملالی کردیمغزل شمارهٔ ۹۵ - من و مامهتاب و سرشکی به هم آمیخته بودیمغزل شمارهٔ ۹۶ - وحشی شکارتا کی در انتظار گذاری به زاری‌امغزل شمارهٔ ۹۷ - ترانه جاودانای شاخ گل که در پی گلچین دوانی‌امغزل شمارهٔ ۹۸ - جرس کارواناز زندگانی‌ام گله دارد جوانی‌امغزل شمارهٔ ۹۹ - باده وحدتسر برآرید حریفان که سبویی بزنیمغزل شمارهٔ ۱۰۰ - خون سیاووشهر سحر یاد کز آن زلف و بناگوش کنیمغزل شمارهٔ ۱۰۱ - غزل یا لغزبلبل عشقم و از آن گل خندان گویمغزل شمارهٔ ۱۰۲ - شاعر افسانهنیما غم دل گو که غریبانه بگرییمغزل شمارهٔ ۱۰۳ - تو بمان و دگراناز تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگرانغزل شمارهٔ ۱۰۴ - یوسف گم گشتهیا رب آن یوسف گم گشته به من بازرسانغزل شمارهٔ ۱۰۵ - کنج ملالخلوتی داریم و حالی با خیال خویشتنغزل شمارهٔ ۱۰۶ - درس محبتدر بهاران سری از خاک برون آوردنغزل شمارهٔ ۱۰۷ - چه خواهد بودنآسمان گو ندهد کام چه خواهد بودنغزل شمارهٔ ۱۰۸ - آیینهٔ شاهیای کعبه دری باز به روی دل ما کنغزل شمارهٔ ۱۰۹ - گدا پادشاه کنای طلعت تو خنده به خورشید و ماه کنغزل شمارهٔ ۱۱۰ - سه تار مننالد به حال زار من امشب سه تار منغزل شمارهٔ ۱۱۱ - ناله های زاربه اختیار دلی برد چشم یار از منغزل شمارهٔ ۱۱۲ - گلهٔ خاموشکس نیست در این گوشه فراموش‌تر از منغزل شمارهٔ ۱۱۳ - اقبال منتیره‌گون شد کوکبِ بختِ همایون‌فالِ منغزل شمارهٔ ۱۱۴ - جلوه جوالهاین همه جلوه و در پرده نهانی گل منغزل شمارهٔ ۱۱۵ - به سروناز شیرازباز شد روزنی از گلشن شیراز به منغزل شمارهٔ ۱۱۶ - به یاد مرحوم میرزاده عشقیعشقی که درد عشق وطن بود درد اوغزل شمارهٔ ۱۱۷ - یاد قدیمیادم نکرد و شاد حریفی که یاد از اوغزل شمارهٔ ۱۱۸ - انتظار فرجای آفتاب هاله‌ای از روی ماه توغزل شمارهٔ ۱۱۹ - بمانیم که چهسایه جان رفتنی استیم بمانیم که چه؟غزل شمارهٔ ۱۲۰ - غزال رمیدهنوشتم این غزل نغز با سواد دو دیدهغزل شمارهٔ ۱۲۱ - یاد شهیارکار گل زار شود گر تو به گلزار آییغزل شمارهٔ ۱۲۲ - غروب و مهتاب دریاای ماه شب دریا ای چشمه زیباییغزل شمارهٔ ۱۲۳ - طوطی خوش‌لهجهمایه حسن ندارم که به بازار من آییغزل شمارهٔ ۱۲۴ - شیدائیرندم و شهره به شوریدگی و شیداییغزل شمارهٔ ۱۲۵ - چشمه ابدیتشکفته‌ام به تماشای چشم شهلاییغزل شمارهٔ ۱۲۶ - ساز صبابزن که سوز دل من به ساز می‌گوییغزل شمارهٔ ۱۲۷ - شاهد گمراهراه گم کرده و با روی چو ماه آمده‌ایغزل شمارهٔ ۱۲۸ - وای وای منهردم چو توپ می‌زندم پشت پای وایغزل شمارهٔ ۱۲۹ - طوطی قنادالا ای نوگل رعنا که رشک شاخ شمشادیغزل شمارهٔ ۱۳۰ - مرغ بهشتیشبی را با من ای ماه سحرخیزان سحر کردیغزل شمارهٔ ۱۳۱ - ماه بر سر مهرچه شد که بار دگر یاد آشنا کردی؟غزل شمارهٔ ۱۳۲ - شمشیر قلمنالم از دست تو ای ناله که تاثیر نکردیغزل شمارهٔ ۱۳۳ - با روح صباای صبا با تو چه گفتند که خاموش شدیغزل شمارهٔ ۱۳۴ - انتظارباز امشب ای ستاره تابان نیامدیغزل شمارهٔ ۱۳۵ - دیوانه و پریآن کبوتر ز لب بام وفا شد سفریغزل شمارهٔ ۱۳۶ - مکتب طبیعتفریب رهزن دیو و پری تو چون نخوریغزل شمارهٔ ۱۳۷ - پریشان روزگاریزلف او برده قرار خاطر از من یادگاریغزل شمارهٔ ۱۳۸ - ماه کلیساای پریچهره که آهنگ کلیسا داریغزل شمارهٔ ۱۳۹ - پری و فروغز دریچه‌های چشمم نظری به ماه داریغزل شمارهٔ ۱۴۰ - خال برندهدستی که گاه خنده به آن خال می‌بریغزل شمارهٔ ۱۴۱ - سیه‌چشمان شیرازیدل و جانی که دربردم من از ترکان قفقازیغزل شمارهٔ ۱۴۲ - درس حالاگر بلاکش بیداد را به داد رسیغزل شمارهٔ ۱۴۳ - کاش یاربدر دیاری که در او نیست کسی یار کسیغزل شمارهٔ ۱۴۴ - یار باقی کار باقیرفتی و در دل هنوزم حسرت دیدار باقیغزل شمارهٔ ۱۴۵ - زندانی خاکنه عقلی و نه ادراکی و من خود خاک و خاشاکیغزل شمارهٔ ۱۴۶ - جمع و تفریقای گل به شکر آنکه در این بوستان گلیغزل شمارهٔ ۱۴۷ - مزد شبانیخوشست پیری اگر مانده بود جان جوانیغزل شمارهٔ ۱۴۸ - مقام انسانیخلوتم چراغان کن ای چراغ روحانیغزل شمارهٔ ۱۴۹ - شرم و عفتنالدم پای که چند از پی یارم بدوانیغزل شمارهٔ ۱۵۰ - نای شبانریختم با نوجوانی باز طرح زندگانیغزل شمارهٔ ۱۵۱ - وا جوانیبار دیگر گر فرود آرد سری با ما جوانیغزل شمارهٔ ۱۵۲ - اخگر نهفتهای دل به ساز عرش اگر گوش می‌کنیغزل شمارهٔ ۱۵۳ - غوغا می‌کنیای غنچه خندان چرا خون در دل ما می‌کنیغزل شمارهٔ ۱۵۴ - نی محزونامشب ای ماه به درد دل من تسکینیغزل شمارهٔ ۱۵۵ - نفرینچو ابرویت نچمیدی به کام گوشه نشینیغزل شمارهٔ ۱۵۶ - دالان بهشتشاهد شکفته مخمور چون شمع صبحگاهیغزل شمارهٔ ۱۵۷ - ماه هنرپیشهتا چند کنیم از تو قناعت به نگاهیغزل شمارهٔ ۱۵۸ - ماه سفرکردهماها تو سفر کردی و شب ماند و سیاهیغزل شمارهٔ ۱۵۹ - جمال بقیت اللهیسپاه صبح زد از ماه خیمه تا ماهیغزل شمارهٔ ۱۶۰ - دنیای دلچند بارد غم دنیا به تن تنهاییغزل شمارهٔ ۱۶۱ - عشق پیریمژه سوزن رفویی، نخی از شکنج موییغزل شمارهٔ ۱۶۲پیرم و گاهی دلم یاد جوانی می‌کند