غزل شمارهٔ ۹۲ - حرم قدس
روی در کعبه این کاخ کبود آمدهایمچون کواکب به طواف و به درود آمدهایم
در پناه علم سبز تو با چهره زردبه تظلم ز بر چرخ کبود آمدهایم
تا که مشکین شود آفاق به انفاس نسیمسینهها مجمره عنبر و عود آمدهایم
پای این کاخ دلافروز همایون درگاهچون فلک با سر تعظیم و سجود آمدهایم
پای بند سر زلفیم و پی دانه خالچون کبوتر ز در و بام فرود آمدهایم
شاهدی نیست در آفاق به یکرویی ماکه به دل آینه غیب و شهود آمدهایم
بلبلانیم پر افشانده به گلزار جمالوز بهار خط سبزت به سرود آمدهایم
سرمه عشق تو دیدیم و ز زهدان عدمکورکورانه به دنیای وجود آمدهایم
شهریارا به طرب باش که از دولت عشقفارغ از وسوسه بود و نبود آمدهایم