غزلیات
غزل شمارهٔ ۱زهی طراوت حسن و کمال نور و صفاغزل شمارهٔ ۲شوری نه‌چنان گرفت ما راغزل شمارهٔ ۳آنچنان داده عشق جوش مراغزل شمارهٔ ۴نقابی بر افکن ز پی امتحان راغزل شمارهٔ ۵چون مهر بر آی بام و ایوان راغزل شمارهٔ ۶خون شد دل پاره پارهٔ ماغزل شمارهٔ ۷جاه دنیا سر بسر نوک سنان و خنجر استغزل شمارهٔ ۸داند آنکس که ز دیدار تو برخوردار استغزل شمارهٔ ۹بهشت است آن ندانم یا بهار استغزل شمارهٔ ۱۰کسی که در رهش از پا و سر خبردار استغزل شمارهٔ ۱۱چشم من چون به روی او باز استغزل شمارهٔ ۱۲مهر بر روی یار باخته رنگ استغزل شمارهٔ ۱۳چو در دور لبش تقوی حرام استغزل شمارهٔ ۱۴عشقی بتازه باز گریبان گرفته استغزل شمارهٔ ۱۵نه پر ز خون جگرم از سپهر مینائی استغزل شمارهٔ ۱۶مرا در دل غم جانانه‌ای هستغزل شمارهٔ ۱۷در خاطر آنشوخ مگر ناله اثر داشتغزل شمارهٔ ۱۸شورت در سر خمار نگذاشتغزل شمارهٔ ۱۹تا از بر چشم آن جوان رفتغزل شمارهٔ ۲۰کنم از شام تا سحر فریادغزل شمارهٔ ۲۱غم عشق تو ای حور پریزادغزل شمارهٔ ۲۲یقین ما به خیال و گمان نمی‌گرددغزل شمارهٔ ۲۳کمر تا کی بخونم آن بت نامهربان بنددغزل شمارهٔ ۲۴سرم سودا دلم پروا نداردغزل شمارهٔ ۲۵روی تو که رنگ از رخ گلهای چمن بردغزل شمارهٔ ۲۶نمیاید چو از دل بر زبان دردغزل شمارهٔ ۲۷جائی که به طاعات مباهات توان کردغزل شمارهٔ ۲۸صبا هر گاه وصف آن پری کردغزل شمارهٔ ۲۹گر نقاب از رخ آن صنم گیردغزل شمارهٔ ۳۰به من آن مه دگر امشب نسازدغزل شمارهٔ ۳۱سرم بالش تنم مفرش بسوزدغزل شمارهٔ ۳۲حیف که اوقات ما تمام هبا شدغزل شمارهٔ ۳۳در روی تو دل به ما نمیمٰاندغزل شمارهٔ ۳۴مرا نه سر نه سامان آفریدندغزل شمارهٔ ۳۵ای کاش که سجاده به زنار فروشندغزل شمارهٔ ۳۶مگر شور عشقت ز طغیان نشیندغزل شمارهٔ ۳۷شب دوشم جمالی در نظر بودغزل شمارهٔ ۳۸شورش دوشین ما از می و ساغر نبودغزل شمارهٔ ۳۹چه خواهی ز دفتر تو ای خاک بر سرغزل شمارهٔ ۴۰آن برو رویست یا نور است یا قرص قمرغزل شمارهٔ ۴۱بی‌پرده برون میا که بسیارغزل شمارهٔ ۴۲چند ز دوران چرخ چند ز هجران یارغزل شمارهٔ ۴۳آن روی چون ماه آن زلف چون مارغزل شمارهٔ ۴۴شور عشقی کرده بازم بیقرارغزل شمارهٔ ۴۵ای عشق نگویم که به جای خوشم اندازغزل شمارهٔ ۴۶چه شور افتاده در دلها ز شیرین لعل خندانشغزل شمارهٔ ۴۷مرا چگونه نباشد حضور عیش و فراغغزل شمارهٔ ۴۸بهوش باش که در بارگاه رد و قبولغزل شمارهٔ ۴۹همه دردم همه داغم همه عشقم همه سوزمغزل شمارهٔ ۵۰گلها ز من شکفته مگر بانگ بلبلمغزل شمارهٔ ۵۱با رخ همچو صبح و زلف چو شامغزل شمارهٔ ۵۲چو از جور رقیبان از در او بار می‌بستمغزل شمارهٔ ۵۳پلاس تن به بر، از دست غم قبا کردمغزل شمارهٔ ۵۴جز در عشق بهر در که شدم خوار شدمغزل شمارهٔ ۵۵تا بسر شوری از آن زلف پریشان دارمغزل شمارهٔ ۵۶زبان در ذکر و دل در فکر آن نامهربان دارمغزل شمارهٔ ۵۷دور از و بسکه سوزم و سازمغزل شمارهٔ ۵۸گهی هشیار و گه مست و ملنگمغزل شمارهٔ ۵۹وصالش دمی گر شود حاصلمغزل شمارهٔ ۶۰چون دم از سودای جانان میزنمغزل شمارهٔ ۶۱آنچه من از تو، خدا می‌بینمغزل شمارهٔ ۶۲یکدم که دست داده و با هم نشسته‌ایمغزل شمارهٔ ۶۳آنجا که وصف آن قد و بالا نوشته‌ایمغزل شمارهٔ ۶۴دست شوقی با گریبان آشنا می‌خواستیمغزل شمارهٔ ۶۵ما بهر هلاک خود هلاکیمغزل شمارهٔ ۶۶بی‌رخت گر بگل نظاره کنیمغزل شمارهٔ ۶۷آموخت ما را آن زلف و گردنغزل شمارهٔ ۶۸بهار حسن یا بستان عشق استغزل شمارهٔ ۶۹حیفم آید که گویدش کس جانغزل شمارهٔ ۷۰غمزه خونریز و عشوه در پی جانغزل شمارهٔ ۷۱ز خواب ناز خیز و فتنه سرکنغزل شمارهٔ ۷۲مه نامهربانم بی‌گنه دامن کشید از منغزل شمارهٔ ۷۳مرا دستی است بالا دست گردونغزل شمارهٔ ۷۴روی یار است یا گل نسرینغزل شمارهٔ ۷۵نتوان گذشتن آسان از آن کوغزل شمارهٔ ۷۶تو بدین چشم شوخ و روی چو ماهغزل شمارهٔ ۷۷ای کاش که بود ما نبودیغزل شمارهٔ ۷۸کیم از جان خود سیری ز عمر خویش بیزاریغزل شمارهٔ ۷۹این نگه و چشم و زلف و رو که تو داریغزل شمارهٔ ۸۰ای که به جز دلبری تو کار نداریغزل شمارهٔ ۸۱خوشتر ز بهشتی و بهٰاریغزل شمارهٔ ۸۲نمیدانی تو رسم دوست داریغزل شمارهٔ ۸۳چه التفات به خار و خس چمن داریغزل شمارهٔ ۸۴ای راندهٔ درگاه تو خواری و عزیزیغزل شمارهٔ ۸۵چشمم افتاد بر جمٰال کسیغزل شمارهٔ ۸۶بهار و باده و عشق و جوانیغزل شمارهٔ ۸۷نه رسم دیر و نه آیین کعبه می‌دانیغزل شمارهٔ ۸۸ای که در ره عرفان مستمند برهانیغزل شمارهٔ ۸۹هجران اگر نکردی آهنگ زندگانیغزل شمارهٔ ۹۰چند دلهای مبتلا شکنیغزل شمارهٔ ۹۱نگاهی دیدم از چشم سیاهیغزل شمارهٔ ۹۲نرگست آن کند به شهلائیغزل شمارهٔ ۹۳از لطف چو در نظر نمی‌آییغزل شمارهٔ ۹۴درین بوستانم نه هایی نه هویی