غزل شمارهٔ ۶۳
آنجا که وصف آن قد و بالا نوشتهایماقرار عجز خویش همانجا نوشتهایم
حاصل، دمی ز یاد تو غافل نبودهایمیا گفتهایم حرف غمت یا نوشتهایم
از سوز اشتیاق نیارم که دم زنمکآتش گرفته دست و قلم تا نوشتهایم
گر حکم سر نوشته «سمعنا»ش گفتهایمور قصد جان نموده «اطعنا» نوشتهایم
گویی بنوش باده که عمرت شود درازما خط عمر خویش به شبها نوشتهایم
دانیم راه راست ولی بهر مصلحتخط الف به عادت ترسا نوشتهایم
شد پشت و روی نامه سیه با وجود آناز صد هزار حرف یکی نانوشتهایم
ناخوانده نامه پاره کند دور افکندنام رضی به هزره در آنجا نوشتهایم