غزل شمارهٔ ۵۶
وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: اندارم۶ بیت
زبان در ذکر و دل در فکر آن نامهربان دارمنمیگردد بچیزی غیر نامش تا زبان دارم
به من گر آشنا بیگانه گردد جای آن داردکه با بیگانه، حرف آشنایی در میان دارم
خلل دارد یقین با هر که جانان را گمان کردمیقین پیش من است آنرا که با مردم گمان دارم
تمنایم زمین بوس است خاکم بَر دهان باداتوان بوسید گیرم، خاک کی اندر دهان دارم
قلندر مشربم بر روی دریا پوست اندازمسمندر طینتم بر شاخ شعله آشیان دارم
رضی سان گر به چرخم سر فرو ناید، مرا شایدکه کرسیها فتاده زیر پا از آسمان دارم