غزل شمارهٔ ۳۱
سرم بالش تنم مفرش بسوزدبه هر ناخوش که رفته خوش بسوزد
از آن پنهان نمٰایم آتش خویشکه میترسم دل آتش بسوزد
ز گریه سوختم یا رب که دیدستکه آبی آید و آتش بسوزد
رضی دور از تو میسوزد چه حال استکه خس از دوری آتش بسوزد
→غزل شمارهٔ ۳۰
متنها از گنجور — سرایندگان سدهٔ سوم تا چهاردهم، همگی در مالکیت عمومی.
قلم ابر، طراحی رضا بختیاریفرد — با پروانهٔ استودیو، میزبانی محلی.
۲۳۹ سراینده · ۱۳۳٬۰۸۴ شعر · ۳٬۰۶۴٬۰۹۹ بیت و مصرع
ساختهٔ TheRight Agency