غزل شمارهٔ ۴۲ قافیه: ار۳ بیت چند ز دوران چرخ چند ز هجران یارسینه شود شعله خیز، دیده شود اشکبار آنچه کشیدم ازو من بیکی جرعه میمیکدهها بایدم از پی دفع خمار من همه صحرای عشق او همه دریای حسنمن همه شور و جنون او همه باد بهار