گنج

غزل شمارهٔ ۱۷

در خاطر آنشوخ مگر ناله اثر داشتکامشب دلم از نالهٔ خود شوق دگر داشت
خوش بود سرائیدن بلبل به چمن لیکخود بر سر دیوار غم آهنگ دگر داشت
هرگز نه من از کس، نه کس از من نشدی شاددر خلقت من چرخ، رضی تا چه نظر داشت