الباب الاوّل: در توحید باری تعالی
بخش ۱ - در توحید باری تعالیای درون پرور برون آرایبخش ۲ - فصل معرفتبه خودش کس شناخت نتوانستبخش ۳ - فصل وحدت و شرح عظمتاحدست و شمار از او معزولبخش ۴ - فصل تنزیه قِدمدهر بیقالب قدیمی اوبخش ۵ - فصل اندر صفا و اخلاصپس چو مطلوب نبود اندر جایبخش ۶ - التمثیل فی شأن من کان فی هذه اعمی فهو فیالآخرة اعمی جماعة العمیان و احوال الفیلبود شهری بزرگ در حدِ غوربخش ۷ - فصل فی ان الاستواء معقول والکیفیة مجهولآن یکی رجل گفته آن یک یدبخش ۸ - التمثیل فی اصحاب تمنّی السوءراد مردی ز غافلی پرسیدبخش ۹ - فصل اندر درجاتجانت را دوزخ آشیانه مکنبخش ۱۰ - فی الحفظ و المراقبةهرکه را عون حق حصار شودبخش ۱۱ - التمثیل فی قوم یؤتون الزکوةراد مردی کریم پیش پسربخش ۱۲ - فیالحکمة و سبب رزق الرازقآن نبینی که پیشتر ز وجودبخش ۱۳ - فیالهدایةسبب هدیهٔ ایادی اوبخش ۱۴ - فی المُجاهدةچون تو از بود خویش گشتی نیستبخش ۱۵ - فصل اندر تقدیسکاف و نون نیست جز نبشتهٔ مابخش ۱۶ - داستان باستانابلهی دید اشتری به چرابخش ۱۷ - التمثیل لقوم ینظرون بعین الاحوال «مُناظِرَة الوَلَدِ مَعَ الوالِد»پسری احوَل از پدر پرسیدبخش ۱۸ - فی زینةالاطفالآن نبینی که طفل را دایهبخش ۱۹ - فصل اندر صُنع و قدرتنقش بند برون گلها اوستبخش ۲۰ - فی تعظیم قدرهآتش و باد و آب و خاک و فلکبخش ۲۱ - فیالامثال والمواعظ، الفقر سواد الوجه والدُّنیا دارالزوال و تغیّرالاحوال و الانتقالبا سیه باش چونت نگزیردبخش ۲۲ - در بینیازی از غیر خدایتعالی و دست در وی زدن از سر حقیقتاز من و از تو کارسازی رابخش ۲۳ - اندر تضرّع و عجزاز تو زاری نکوست زور بدستبخش ۲۴ - حکایتکرد روزی عمر به رهگذریبخش ۲۵ - اندر ذکر و یاد کردنذکر بر دوستان و کم سخنانبخش ۲۶ - حکایتثوری از بایزید بسطامیبخش ۲۷ - تمثیلیاد دار این سخن از آن بیداربخش ۲۸ - فی ذکر دارِالبقاءاجل آمد کلیدخانهٔ رازبخش ۲۹ - اندر وجود و عدمجهد کن تا زنیست هست شویبخش ۳۰ - اندر شُکر گویدآدمی سوی حق همی پویدبخش ۳۱ - اندر شکر و شکایتشاکر لطف و رحمتش دینداربخش ۳۲ - فیاطّلاعه علی ضمائرالعباددانش او رهی رعایت کنبخش ۳۳ - اندر رزق گویدجانور را چو خوانش پیش نهادبخش ۳۴ - تمثیلزالکی کرد سر برون ز نهفتبخش ۳۵ - حکایت مرغ با گبرآن بنشنیدهای که بینم ابربخش ۳۶ - تمثیل در بیدارینه بپرسید کاهلی ز علیبخش ۳۷ - اندر حب و محبتعاشقان سوی حضرتش سرمستبخش ۳۸ - اندر تجرید گویدهرکه خواهد ولایت تجریدبخش ۳۹ - فی سلوک طریق الآخرةاینهمه علم جسم مختصر استبخش ۴۰ - التمثیل لابن الغافل والاب العاقلبه پسر شیخ گوکانی گفتبخش ۴۱ - حکایتدر مناجات پیر شبلی گفتبخش ۴۲ - فیالتوکّلپی منه با نفاق بر درگاهبخش ۴۳ - فی توکل العجوزحاتم آنگه که کرد عزم حرمبخش ۴۴ - ایضاً فیالتوکّلربع مسکون چو از طریق شماربخش ۴۵ - التمثّل فیالرؤیاء و تعبیره و هو ثمانون رؤیا عجیبةخلق تا در جهانِ اسبابندبخش ۴۶ - فی رؤیا الأثواب و الأوانیجامهٔ کهنه رنج و اندوه استبخش ۴۷ - فی رؤیا الصنّاعینمرد طبّاخ نعمت بسیاربخش ۴۸ - فی رؤیا البهائمخر بود خادمی ولی کاهلبخش ۴۹ - فی رؤیاء السّباعشیر خصمی مسلّط و مغروربخش ۵۰ - فی رؤیا النّیّرین والکواکب الخمسة السیّارةدیدن آفتاب را در خواببخش ۵۱ - فی تناقض الدارینعلّت روز و شب خور است و زمینبخش ۵۲ - اندر ایثارهرچه داری برای حق بگذاربخش ۵۳ - قصهٔ قیسبن عاصم رضیالله عنهآن زمان کز خدای نزد رسولبخش ۵۴ - فی الاتحاددر جهان یک زیان چو سودِ تو نیستبخش ۵۵ - در اتّصال بدو گویدچند گویی رسیدگی چه بُوَدبخش ۵۶ - من اَمَنَ بطاعته فقد خَسَر خُسراناً مبیناروبهی پیر روبهی را گفتبخش ۵۷ - من زَهَد فیالدّنیا وَجَد مُلکا لایبلیبود پیری به بصره در زاهدبخش ۵۸ - فی صفةالزهد و الزّاهدزاهدی از میان قوم بتاختبخش ۵۹ - فی حُبّ الدُّنیا و صفة اهلههست شهری بزرگ در حدِِ رومبخش ۶۰ - قالَ النّبیُّ صَلَّی اللهُ عَلَیْهِ وَ سَلَّمَ: فرغ َاللهُ تَعالَی عَنِ الخلْقِ وَ الخُلْق وَ الاَجَلِ وَ الرِّزْقِ؛ التمثیل فی نَحْنُ قَسَمْناهرچه آن کدخدای دکانداربخش ۶۱ - فصل فی شرائط صلوة الخمس والمناجات والتضرّع والخشوع والوقار والدعاءقالالله تعالی: الذین یؤمنون بالغیب و یقیمون الصلوة، و قال النّبی علیهالسلام عند نزعه: و ما ملکت ایمانکم، و قال النّبی صلی اللّه علیه و سلم حبب الی من دنیاکم ثلاث: الطبیب والنساء و قرّة عینی فیالصلوة، و قال علیهالسلام: من ترک الصلوة متعمداً فقد کفر و بینالاسلام والکفر ترکالصلوة، و قال: المصلی یناجی ربه، و قال علیهالسلام لو علم المصلی من یناجی ما التفت و قال علیهالسلام کن فی صلوتک خاشعا و قال علیهالسلام: الصلوة نورالمؤمن، من اقام الصلوة اعطی الجنّة بالصلوة.بخش ۶۲ - المثل فی الخشوع و حضور القلب فی الصّلوة قصّة امیرالمؤمنین علیهالسّلامدر اُحد میر حیدر کرّاربخش ۶۳ - فی الصّلوة و الرّغبةبارگی را بساز آلت و زینبخش ۶۴ - التّمثیل فی تقصیر الصّلوةبوشعیب الاُبی امامی بودبخش ۶۵ - فیالحمد والثناءدر دهان هر زبان که گویا شدبخش ۶۶ - فیالافتقار والتحیّرِ فی صفاتهمستمع نغمت نیاز از دلبخش ۶۷ - فی تأدیب صببان المکتب و صفة الجنّة والنّاراز پی راه حق کم از کودکبخش ۶۸ - در مناجات گویدای روان همه تنومندانبخش ۶۹ - فی کرمه و فضلهای خداوند قایم و قدّوسبخش ۷۰ - فی الانابهای جهان آفرین جان آرایبخش ۷۱ - فی الإخلاص و المخلصون علی خطرٍ عظیمٍچون ز درگاهِ تست گو میمالبخش ۷۲ - فی قضائه و قدره و امره و صنعهداده از حکم تو تمنّی رابخش ۷۳ - حکایتکور را گوهری نمود کسیبخش ۷۴ - فی الشّوقاز پس این براق شوق بُوَدبخش ۷۵ - فی نفی صفات المذمومِة عنالله تعالیدر حق حقّ غضب روا نبودبخش ۷۶ - التمثیل فیالذی هو یُطعمنی و یَسقینباز را چون ز بیشه صید کنندبخش ۷۷ - التمثیل فی معنی اولئک کالانعام بل هم اضلکرهّای را که شد سه سال تمامبخش ۷۸ - فی الرضاء والتَّسلیمهست حق را ز بهر جان شریفبخش ۷۹ - فی الحذر عنالقدربندگان را که از قدر حذر استبخش ۸۰ - فی الرضا والتسلیم بحکمه و قضائهابلقی را که رخ به خانهٔ اوستبخش ۸۱ - فی الکرامةاز درونش چوبوی جان یابندبخش ۸۲ - فی العبودیّةچند پرسی که بندگی چه بُوَدبخش ۸۳ - التمثیل فی قصّة ابراهیم الخلیل علیهالسّلامآن شنیدی که تا خلیل چه گفتبخش ۸۴ - فیالامتحانآن زمان کاین حجاب برگیرند