بخش ۲۰ - فی تعظیم قدره
آتش و باد و آب و خاک و فلکز برش عقل و جان میانه ملک
خرد و جان و صورت مطلقهمه از امر دان و امر از حق
اوست بیرنگ و مایهٔ پرگارنعمت و شکر و شکرگوی نگار
کرده در راه ناجوانمرداندر هوا شمع و شمعدان گردان
کرده در شه ره معاش و معادفعل و قوّت قرین کون و فساد
قدرتش کرده در جهان سخنقوّتی را به فعلی آبستن
هرچه آید به فعل پایش راهرچه در قوّتست زایش را