قطعات
شمارهٔ ۱ - ایضا در مرثیهدو بیننده نخل کثیرالثمرشمارهٔ ۲حریف غالب اولاد ساقی کوثرشمارهٔ ۳ - وله ایضاسلطان محمد آن شمع کز پرتو وجودششمارهٔ ۴ - وله ایضابر همچو زنی لب لعاب افشان راشمارهٔ ۵سگ علی ولی حیرتی که همچو نصیرشمارهٔ ۶ - در مدح شاه طهماسبدولت چو سر به ذروه فتح و ظفر کشیدشمارهٔ ۷سید عالی نسب قاضی عمادالدین که شدشمارهٔ ۸ - وله در رثاءزین زمان خلاصه ذریت نبیشمارهٔ ۹ - وله ایضامردم چشم جهان بین پدرشمارهٔ ۱۰ - ایضا ماده تاریخگل گلشن لطف عبدالغنیشمارهٔ ۱۱ - در ماده تاریخ فوت فرمایدمیر ملک رتبه که ممتاز بودشمارهٔ ۱۲اشعث طماع عهد خود جمال قصه خوانشمارهٔ ۱۳ - وله ایضاخورشید آسمان وزارت که روی ملکشمارهٔ ۱۴ - قطعهتا رخش طبعم از پی معنی تکاور استشمارهٔ ۱۵ - قطعهای فلک آستان که خاک درتشمارهٔ ۱۶ - مرثیهبدر فلک شرف خلیفهشمارهٔ ۱۷ - وله ایضاای فلک حشمت که در دکان نظم محتشمشمارهٔ ۱۸میرزا جانی به یک آن سرو سرا بستان لطفشمارهٔ ۱۹زبدة الاخوان فصیح خوش کلامشمارهٔ ۲۰ - وله فی مرثیهگلبرگ نو دمیدهٔ محمد تقی که بودشمارهٔ ۲۱ - وله ایضاایا ملاذ سلاطین که کردگار تو راشمارهٔ ۲۲ - وله ایضاخان حاتم دل جم جاه که جبار جلیلشمارهٔ ۲۳حافظ بی‌چاره در راه اجلشمارهٔ ۲۴ - وله ایضازیب اتراک جهان فخر هنرمندان عصرشمارهٔ ۲۵ - وله ایضاای عطا پیشه که دریای سخا و کرمتشمارهٔ ۲۶فوت امیر چندان آمد گران بر ایامشمارهٔ ۲۷ - وله ایضا در فوت منصوری شاعرناگاه سمند جان بهر سفر عقبیشمارهٔ ۲۸ - در مدح سلطان مرادخان گویدحبذا مرز و بوم دارالمرزشمارهٔ ۲۹ - ایضا در مرثیهمه اوج سیادت میر جعفرشمارهٔ ۳۰ - در تقاضای صله فرمایدای به ذات کریم بی‌همتاشمارهٔ ۳۱ - وله ایضاسپهر حوصله آن ابر دست دریا دلشمارهٔ ۳۲ - وله ایضاای کریمی که ز لطفت همه ذرات جهانشمارهٔ ۳۳ - وله ایضامسافران سبک سیر عالم ملکوتشمارهٔ ۳۴ - وله ایضاخان جم جاه پادشاه منششمارهٔ ۳۵ - وله ایضا در رثاءمیر حیدر گوهر درج ورعشمارهٔ ۳۶ - وله ایضاای جوان بخت مدبر که در اصلاح امورشمارهٔ ۳۷ - قطعههرکه از بهر خواجگان زمانشمارهٔ ۳۸ - در مرثیه فرمایدآه کامسال اندرین بستان سرایشمارهٔ ۳۹ - قطعهخلوت افروز گوشهٔ وحدتشمارهٔ ۴۰ - وله ایضامحتشم تا کی کشم از ناسزاگویان عذابشمارهٔ ۴۱ - وله ایضاابوالفتح بیک آن گرامی جوانشمارهٔ ۴۲ - وله ایضاهر هنر من که زانگیز طبعشمارهٔ ۴۳ - در مدح میر محمد مؤمن فرمایدگوشوار گوش دوران درةالتاج جهانشمارهٔ ۴۴ - وله ایضاای چراغ منتظر سوزان که می‌باید مراشمارهٔ ۴۵ - وله در رثاءمیر عالی رتبه آن مهر سپهر عز و جانشمارهٔ ۴۶ - وله ایضا در رثاءچون خواجه امیر آن مه خورشید نظیرشمارهٔ ۴۷ - وله ایضادلا دقیقه شناسی و نکته‌پردازیشمارهٔ ۴۸ - وله ایضامحیط دولت اقبال خواجه میر حسنشمارهٔ ۴۹ - در شکایت فرمایدخسروا شاها جوان دل شهریارا سروراشمارهٔ ۵۰ - وله ایضاز ارباب دنیا که دارد جهانشمارهٔ ۵۱ - در مدح میرامین‌الدین محمد گویدآن سپهر ایوانکه از بخت بلندشمارهٔ ۵۲عشقی آن نخل خرد پرور بستان سخنشمارهٔ ۵۳ - قطعهای مالک ملک سپه مملکت مدارشمارهٔ ۵۴ - وله ایضاای شهسوار عرصه همت که می‌کشندشمارهٔ ۵۵ - وله ایضاای تو را قدر و جلال از چرخ ذی قدرت زیادشمارهٔ ۵۶ - در مرثیهٔ میرزا غیاث‌الدینقیمتی گوهر بساط وجودشمارهٔ ۵۷نمودیم این دو در وقف از ره صدقشمارهٔ ۵۸ - در مدح امین‌الدین فرمایدشهسواری که عرصهٔ گردونشمارهٔ ۵۹ - وله ایضاافتخار اهل دولت خواجه احمد آن که بودشمارهٔ ۶۰ - وله ایضادلا بنگر این بی‌محابا فلک راشمارهٔ ۶۱ملا ابوالحسن که در محیط وجود اوشمارهٔ ۶۲ - ایضا در مرثیهقاضی آن عالم اسرار قدرشمارهٔ ۶۳ - ماده تاریخمی‌شد چو رضیع رازق پاک جلیلشمارهٔ ۶۴ - در رثاءدلا چو ابر بهاری به نوحه و زاریشمارهٔ ۶۵ - در مرثیه یکی از اکابر فرمایدپادشه ملک صباحت که بودشمارهٔ ۶۶ - وله ایضابر روی فرش اغبری مستدیر سقفشمارهٔ ۶۷ - وله ایضاگلبن گلزار سیادت که بودشمارهٔ ۶۸ - وله ایضافارس میدان معنی حامدی بی‌نظیرشمارهٔ ۶۹ - قطعهسرو را از نوید خلعت خاصشمارهٔ ۷۰ - قطعهوقت آن شد که به شمشیر زبانشمارهٔ ۷۱شخصی که به ریشیش چو نظر می‌دوزمشمارهٔ ۷۲ - در مرثیه گویدباز طوفان اجل نابود ساختشمارهٔ ۷۳ - در تقاضا گویدصبا به خدمت خدام خواجگی برسانشمارهٔ ۷۴ - وله ایضاصاحبا من که بهر پیشکشتشمارهٔ ۷۵ - وله ایضاسرا سروران جد اعلای توشمارهٔ ۷۶ - وله ایضااگر خرمنی را تبه کرد برقیشمارهٔ ۷۷ - وله ایضاچو خواجه میر حسن آن جهان عز و وقارشمارهٔ ۷۸ - رباعیاتازین شش رباعی که کلکم نگاشتشمارهٔ ۷۹ - قطعهتبارک‌الله ازین حوض خانهٔ دلکششمارهٔ ۸۰ - در مرثیهٔ شاه زاده سلطان حسینناگه از طبعم مشام دل شنیدشمارهٔ ۸۱ - مرثیه در شهادت میر معصوم گوید رحمه‌اللهامیر اعدل اعظم پناه ملک و مللشمارهٔ ۸۲ - در ماده تاریخ گویددل‌افروز شمع شبستان انسشمارهٔ ۸۳ - ایضا در مرثیه گویددوش تا صبح از صوامع قدسشمارهٔ ۸۴ - وله ایضاای همایون فارس میدان دولت کاورندشمارهٔ ۸۵ - وله ایضاآن خداوند محتشم چاکرشمارهٔ ۸۶ - وله ایضادر بارگه امام شافعشمارهٔ ۸۷ - وله ایضایارب امشب از علامتها چه می‌بیند به خوابشمارهٔ ۸۸ - وله ایضاایا ستوده وزیری که دور گردون راشمارهٔ ۸۹نخل باغ دل امیر گل‌رخ نسرین عذارشمارهٔ ۹۰ - ایضا در مرثیه گویدگل حدیقه دل خواجگی که بود قدششمارهٔ ۹۱ - قطعهذوق مشکل که گذارد دو نفس زنده مراشمارهٔ ۹۲ - وله ایضاای شهریار ذیشان کز غایت بزرگیشمارهٔ ۹۳ - در مرثیه فرمایدباز فلک سلسله‌ای زد به همشمارهٔ ۹۴ - در تاریخ پدر خود گویدوالدمن خواجه میراحمد که بود از اعتقادشمارهٔ ۹۵ - وله ایضازین زمانه شیخ جمال آن که کس ندیدشمارهٔ ۹۶حافظ آن خود رو درخت باغ نظمشمارهٔ ۹۷ - در شکایت فرمایدای بر سبیل حاجت صد محتشم گدایتشمارهٔ ۹۸ - وله ایضاای بخت می‌رساند از اشفاق بی‌قیاسشمارهٔ ۹۹ - قطعهبهر جمعی عیب جویان بستم این احرام دوششمارهٔ ۱۰۰ - مرثیهخورشید اوج حسن محمد امین که بودشمارهٔ ۱۰۱بر سر تربتی رسیدم دوششمارهٔ ۱۰۲ - قطعهای مهین آصفی که عالم راشمارهٔ ۱۰۳همان اوج دولت شاه یحییشمارهٔ ۱۰۴ - وله ایضاای دل انصاف ده که چون نبودشمارهٔ ۱۰۵ - وله ایضاای جوان بخت سرافراز که بر خاک درتشمارهٔ ۱۰۶زهی بر حشمت گردون اساستشمارهٔ ۱۰۷ - وله ایضاای جهان را از تو در گوش امیدشمارهٔ ۱۰۸ - وله ایضازین الانام خواجه قلیخان که جد اوشمارهٔ ۱۰۹ - وله ایضاشکر کز فیض کرد بار دگرشمارهٔ ۱۱۰ - قطعهای شمع سرکشان که به سر پنجهٔ جفاشمارهٔ ۱۱۱ - وله ایضاصاحب از راه خداوند زمین و آب کنشمارهٔ ۱۱۲ - وله ایضاای نمایان سهیل اوج وجودشمارهٔ ۱۱۳ - وله ایضاآن شه حسن کز غلامی اوستشمارهٔ ۱۱۴ - در عزل گویدسرور عادیان سر غولانشمارهٔ ۱۱۵شاعر خیره در اقلیم سخن می‌باشدشمارهٔ ۱۱۶ - در ماده تاریخ گویدشیخ حیدر کز کمال اعتقادشمارهٔ ۱۱۷ - در مرثیه یکی از خواتین فرمایدهمای آشیان سلطنت شهزاده سلطانمشمارهٔ ۱۱۸ - وله ایضاهر نفس می‌کرد چون از تاب مرگشمارهٔ ۱۱۹ - ماده تاریخ فوتاز باغ جلال ملت آن تازه نهالشمارهٔ ۱۲۰ - وله ایضاای بلند اختر سپهر وجود