گنج

شمارهٔ ۱۱۷ - در مرثیه یکی از خواتین فرماید

وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)قافیه: انی۴ بیت
همای آشیان سلطنت شهزاده سلطانممه خورشید پرتو مه چه رایات سلطانی
مهین بانو که بر تخت تجرد داشت چون مریمببر تشریف لم یمسسنی از بس پاکدامانی
به عزم گلشن فردوس زرین محملش ناگهبه دوش حور و غلمان شد روان زین عالم فانی
چو کرد آن ثانی مریم وداع شاه عیسی دمپی تاریخ گفتم حیف و آه از مریم ثانی