شمارهٔ ۱۰۶

وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)قافیه: یره۶ بیت

زهی بر حشمت گردون اساستز حیرت دیدهٔ افلاک خیره

به من لطف دی و امروزت آخرچه باشد گر بود بر یک و تیره

نمائی گر به جای لطف موعودعطائی از عطایای صغیره

شود جود تو را مقدار ناقصشود طبع تو را آهسته تیره

قضای حاجت من گر ثوابستبرای روز بد بادت ذخیره

دراز بخت من ناکس گناهستگناهی میکنی باری کبیره

خلاصه

هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عظمت خداوند و تأمل در قدرت و لطف او می‌پردازد. شاعر از حیرت و شگفتی خود در برابر آسمان‌ها و عظمت خالق می‌گوید و تأکید می‌کند که اگر هنوز لطف و عطای خاصی از جانب خدا بر او نرسیده، وجود عطایای کوچک نیز اهمیت دارد. او به کمبودها و نواقص خود اشاره می‌کند و این که اگر بخواهد دعا و درخواست خود را پیش خدا ببرد، باید در نظر داشته باشد که اعمالش چه تأثیری بر سرنوشتش دارد. در نهایت، شاعر از گناهان و ناکامی‌های خود در زندگی سخن می‌گوید و آن‌ها را به عنوان موانع در مسیر خود بررسی می‌کند.