شمارهٔ ۵۴ - وله ایضا
ای شهسوار عرصه همت که می‌کشنددر راه جود غاشیه‌ات حاتمان به دوش
در جنب همت تو کریمان دیگرندگندم نمای روکش قلاب جو فروش
با آن که زآتش کرم هیچ به اذلیهرگز مرا نیامده دیگ طمع به جوش
اما ز عزت جو کمیاب پربهاگر دیدهٔ پهن گوش امید از نوید دوش
چو لطف کن که استر امیدوار مناز انتظار وعده جو شد دراز گوش